Τι προσέχουμε όταν μετράμε την πίεση; Πότε έχουμε υπέρταση; Οδηγίες για τη μέτρηση της πίεσης

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr

Η υπέρταση παραμένει o Νο1 παράγοντας θνητότητας παγκοσμίως, ωστόσο μόνο το 25% ελέγχει και ρυθμίζει την πίεσή του, ενώ το 75% των ασθενών παραμένουν αρρύθμιστοι παρά την πληθώρα φαρμάκων που έχουν οι γιατροί στα χέρια τους. Σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτό οφείλεται στην πολυπλοκότητα των θεραπευτικών σχημάτων για την υπέρταση, στην κακή συμμόρφωση των ασθενών, στο ότι η υπέρταση είναι ασυμπτωματική, αλλά και στην άγνοια που υπάρχει για το συγκεκριμένο ζήτημα.


Η αύξηση της αρτηριακής πίεσης αποτελεί ένα από τα συχνότερα παθολογικά προβλήματα που συνδέονται με την οικονομική κρίση.  Η σχέση της υπέρτασης με  οικονομικούς παράγοντες αλλά και με παράγοντες που αφορούν το εργασιακό stress έχει παρατηρηθεί στα πλαίσια επιδημιολογικών μελετών που αναδεικνύουν υψηλά ποσοστά υπέρτασης σε βιομηχανικές κοινωνίες, σε οικονομικά ασθενέστερες τάξεις, σε ώριμα άτομα με υψηλό επίπεδο ευθυνών και σε  άτομα με αγχώδη χαρακτήρα. Αντίθετα σε ορισμένες πρωτόγονες κοινωνίες, η υπέρταση είναι πρακτικώς ανύπαρκτη.
Η αρτηριακή πίεση είναι η πίεση με την οποία το αίμα κινείται από την καρδιά προς το υπόλοιπο σώμα. Χρειάζεσαι συγκεκριμένη πίεση ώστε το αίμα να κινείται συνεχώς. Η υψηλή πίεση-υπέρταση δημιουργείται όταν τα τοιχώματα των μεγάλων αρτηριών του σώματος χάσουν την ελαστικότητα τους και οι μικρότερες αρτηρίες στενέψουν σε διάμετρο.


Η καρδιά είναι μια αντλία που συνεχώς χτυπάει, συστέλλεται και χαλαρώνει περιοδικά. Έτσι η υψηλότερη πίεση που λέγεται συστολική, είναι η πίεση με την οποία η καρδιά ωθεί το αίμα στο υπόλοιπο σώμα. Αντίθετα, η διαστολική είναι η πίεση της καρδιάς μεταξύ των χτύπων της, όταν χαλαρώνει.

Αλλαγή πρώτη Μετράμε μόνο την συστολική πίεση δεν μας ενδιαφέρει η διαστολική. Η άποψη ότι η διαστολική πίεση (γνωστή ως «πίεση της καρδιάς») είναι πιο σημαντική από τη συστολική είναι λανθασμένη. Ειδικά σε άτομα πάνω από 50 ετών, η συστολική πίεση είναι πολύ πιο επικίνδυνη από όσο η διαστολική.
Αλλαγή δεύτερηΗ φυσιολογική πίεση είναι κάτω από 12. Άρα πίεση έχουμε όταν είναι πάνω από 12. Η διατήρηση της συστολικής πίεσης στα 120 mm Hg, θα μπορούσε να είναι σωτήρια για ενήλικες ηλικίας 50 ετών και άνω, οι οποίοι έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση και τουλάχιστον έναν ακόμα παράγοντα κινδύνου για καρδιακές παθήσεις. Θυμίζουμε ότι παλαιότερα συνιστούσαν συστολική αρτηριακή πίεση μικρότερη από 140 mm Hg για υγιείς ενήλικες και 130 mm Hg για ενήλικες με νεφρική νόσο ή διαβήτη.
Αλλαγή τρίτηΗ μέτρηση της πίεσης γίνεται με αυτόματο ηλεκτρονικό πιεσόμετρο. Ξεχάστε το υδραργυρικό πιεσόμετρο με το μανόμετρο και τα ακουστικά. Προτιμήστε το ηλεκτρονικό πιεσόμετρο και μάλιστα το πιεσόμετρο που μπαίνει στον βραχίονα και όχι αυτά του καρπού. 

Οδηγίες για τη σωστή μέτρηση της πίεσης

• Τουλάχιστον μισή ώρα πριν από τη μέτρηση της πίεσης, θα πρέπει να αποφεύγετε τον καφέ και το κάπνισμα (φυσικά, καλό είναι να μην καπνίζετε καθόλου). • Οι μετρήσεις πρέπει να γίνονται πάντα σε καθιστή θέση. Αν παίρνετε φάρμακα για την υπέρταση, ο γιατρός σας μπορεί κάποιες φορές να σας ζητήσει να κάνετε μετρήσεις και σε όρθια θέση για να διαπιστώσει αν η πίεση πέφτει υπερβολικά στην ορθοστασία (ορθοστατική υπόταση). • Για τη μέτρηση της πίεσης πρέπει πρώτα να μείνετε σε καθιστή θέση για περίπου 5 λεπτά. • Η πλάτη σας να ακουμπά στη ράχη της καρέκλας και το μπράτσο να είναι χαλαρά ακουμπισμένο σε σταθερή επιφάνεια (π.χ. τραπέζι). • Η περιχειρίδα πρέπει να βρίσκεται περίπου στο ύψος της καρδιάς

Η υψηλή αρτηριακή πίεση, γνωστή σε όλους μας με τον όρο υπέρταση, σπάνια μας κάνει να νιώθουμε άρρωστοι. Μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους, αλλά μόνο όταν είναι πολύ υψηλή. Προβλήματα όπως το θάμπωμα της όρασης και η αιμορραγία της μύτης  μερικές φορές οφείλονται σε υψηλή αρτηριακή πίεση. Ο μόνος τρόπος όμως να το διαπιστώσετε, είναι να μετρήσετε την πίεση σας.

Γιατί η υπέρταση είναι επικίνδυνη;

Για να το πούμε απλά, όσο υψηλότερη η πίεση τόσο συντομότερη η ζωή μας! Οι άνθρωποι με υπέρταση αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο να πάθουν εγκεφαλικό επεισόδιο  ή  καρδιακή προσβολή. Αν η υπέρταση δεν αντιμετωπιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και σε απώλεια της όρασης. Επίσης διογκώνει το μέγεθος της καρδιάς και καθιστά  πιο δύσκολη τη λειτουργία της (κατάσταση που καλείται «υπερτροφία της αριστερής κοιλίας). Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια, όπου η καρδιά αδυνατεί να συνδράμει επαρκώς στην κυκλοφορία του αίματος στο σώμα. Αν έχεις υψηλή αρτηριακή πίεση, μειώνοντας την, μειώνεις τους προαναφερθέντες κινδύνους. 

Τι προκαλεί την υπέρταση ;

Σε 9 στους 10 υπερτασικούς η αιτία είναι άγνωστη! Γιαυτό το λόγο καλείται ιδιοπαθής υπέρταση. Οι παρακάτω λόγοι παίζουν οπωσδήποτε σημαντικό ρόλο:  • Πολύ αλάτι στη διατροφή • Έλλειψη σωματικής άσκησης-περπάτημα • Παχυσαρκία • Πολύ αλκοόλ • Λίγα φρούτα και λαχανικά στη διατροφή
Τα γονίδια είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας. Αν ένας από τους γονείς σας είχε υπέρταση και εσείς διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο να αποκτήσετε.
Σε ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό υπερτασικών έχει βρεθεί αίτιο, όπως για παράδειγμα η στένωση της νεφρικής αρτηρίας, ή η ανώμαλη παραγωγή ορμονών από τον επινεφριδιακό αδένα ή η νεφρική νόσος.
Πολύ συχνά, φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του έλκους, στα αρθριτικά ή στην κατάθλιψη, μπορεί να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση. Οπότε είναι πολύ σημαντικό όταν αγοράζετε φάρμακα να λέτε στο φαρμακοποιό σας ότι έχετε υπέρταση ή και να ελέγχετε τις οδηγίες του κάθε φαρμάκου με τις παρενέργειες.
ΠηγήΕλληνική Εταιρεία Μελέτης της ΥπέρτασηςΜEDLAB.GR

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2016/05/hypertension.html#ixzz6UcdXXg2C




Πόνος στη μέση. Τι πρέπει να κάνετε για να ανακουφιστείτε;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

Oκτώ στους δέκα ενηλίκους θα πονέσουν κάποια στιγμή της ζωής τους στη μέση, θα εκδηλώσουν δηλαδή οσφυαλγία. Πιο ευάλωτοι είναι οι παχύσαρκοι και όσοι κάνουν βαριές εργασίες, αλλά η οσφυαλγία παρουσιάζεται ακόμη και σε λεπτούς ή γυμνασμένους ανθρώπους.
Συνήθως ο πόνος στη μέση εμφανίζεται απροειδοποίητα, π.χ. την ώρα που ανοίγετε το παράθυρο, μεταφέρετε τα ψώνια, σηκώνεστε από το κρεβάτι ή δένετε τα κορδόνια σας

Τι μπορείτε να κάνετε αν σας πιάσει πόνος στην μέση;

  • Nα ξαπλώσετε στο κρεβάτι σε ύπτια θέση (ανάσκελα), σε μια θέση που δεν σας προκαλεί πόνο, βάζοντας ένα μαξιλάρι κάτω από τα γόνατα και ανασηκωμένη την πλάτη και το κεφάλι.
  • Mια άλλη θέση που μπορεί να ανακουφίσει είναι, όντας ξαπλωμένοι ανάσκελα στο πάτωμα ή στο κρεβάτι, βάζετε τα πόδια πάνω σε μια καρέκλα ώστε το σώμα, οι μηροί και οι κνήμες να σχηματίζουν ορθή γωνία.
  • Eίναι καλό να υπάρχει ένα λεπτό μαξιλάρι στον αυχένα.
  • Eπίσης, μπορείτε να βάλετε και μια θερμοφόρα στη μέση, γιατί τα ζεστά επιθέματα βοηθούν τους μυς να χαλαρώσουν.
  • Παρόμοια δράση (χαλάρωση των μυών μέσω της θερμότητας) έχουν και τα έμπλαστρα και οι αλοιφές που διατίθενται στα φαρμακεία. Kαλό είναι, πάντως, να βάζετε τη θερμοφόρα ή το έμπλαστρο το βράδυ ή πριν το μεσημεριανό ύπνο και όχι λίγο πριν σηκωθείτε από το κρεβάτι.
  • Οι ήπιες μαλάξεις στην οσφυϊκή περιοχή, βοηθούν με καθαρό οινόπνευμα ή λίγο λάδι.
  • Αποφεύγετε τις άσκοπες κινήσεις (κυρίως τις απότομες) ή το σήκωμα βάρους.
  • Ασκήσεις που στόχο έχουν να κάνουν τους μυς της κοιλιάς ισχυρότερους, βοηθούν. Οι ασκήσεις συστήνονται μετά την οξεία φάση του πόνου.

Φάρμακα : Για ορισμένες ημέρες ο ασθενής λαμβάνει αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη σε συνδυασμό με τοπικές αλοιφές ή θερμοφόρες που μειώνουν τον τοπικό σπασμό. Τα φάρμακα αυτά (απολύτως αναγκαία στις περισσότερες περιπτώσεις) μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στο γαστρεντερικό σύστημα. Η χρήση τους θα πρέπει να συνδυάζεται με την κατάλληλη διατροφή.
Κατάκλιση : Η ανάπαυση παίζει σημαντικό ρόλο. Η παρατεταμένη όμως ανάπαυση μπορεί να δημιουργήσει μυϊκή ατροφία, φοβίες και ψυχολογικά προβλήματα που, τελικά, δυσκολεύουν τη σωστή αποθεραπεία κι αυξάνουν το χρονικό διάστημα που απαιτείται για ανάρρωση. Η κατάκλιση πρέπει να γίνεται μόνον όταν ο πόνος είναι οξύς και πάλι σε συνδυασμό με μεθόδους ανακούφισης από τον πόνο . Όταν ο πόνος είναι ελαφρύς συνίσταται οι αναπνευστικές ασκήσεις και το ελαφρύ περπάτημα αλλά όχι η ορθοστασία, ή η άσκοπη και υπερβολική κούραση.
Ζώνη μέσης: Είναι απαραίτητη αλλά μόνον για μικρό χρονικό διάστημα στα νεαρά άτομα και για λίγο περισσότερο διάστημα στα ηλικιωμένα άτομα. Πρέπει να αφαιρείται κατά την ξεκούραση. Η καθημερινή, μακροχρόνια, χρήση της, μπορεί να προκαλέσει αδυναμία (ατροφία) στους κοιλιακούς και ραχιαίους μύες.
Φυσικοθεραπεία – Κινησιοθεραπεία : Είναι χρήσιμα σε κάθε περίπτωση. Βοηθούν στη μείωση του πόνου, στη βελτίωση της κινητικότητας και της δύναμης και στην σωστή αντίληψη της μηχανικής συμπεριφοράς της σπονδυλικής στήλης στις διάφορες στάσεις και κινήσεις. Περιλαμβάνει τη χρησιμοποίηση φυσικών μέσων (LASER, αναλγητικά ρεύματα, υπερήχους, διαθερμίες, μαλάξεις) καθώς και ένα πρόγραμμα κινησιοθεραπείας με οδηγό σημείο τον πόνο.
Ελάττωση βάρους – Δίαιτα : Στα υπέρβαρα άτομα η μείωση του σωματικού βάρους προκαλεί άμεση ανακούφιση των πόνων. Με τη μείωση του σωματικού βάρους ελαττώνεται η πίεση στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και η παραμόρφωση (λόγω του αυξημένου βάρους) των δομών της σπονδυλικής στήλης, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο μηχανικός ερεθισμός των σπονδύλων και ο πάσχοντας να ανακουφίζεται από τους πόνους. Ακόμα και μόνον η ελάττωση του σωματικού βάρους, επιφέρει γρήγορα και θεαματικά αποτελέσματα στο 50% των περιπτώσεων.

Eπισκεφτείτε το γιατρό, ιδιαίτερα όταν είναι μεγάλη η ένταση και η διάρκεια του πόνου, όταν περιορίζεται η κινητικότητα σας (π.χ. δεν μπορείτε να περπατήσετε ή να σκύψετε), καθώς και όταν έχετε συχνά επεισόδια οσφυαλγίας. O γιατρός θα σας εξετάσει για να διαπιστώσει αν πιέζεται κάποιο νεύρο της σπονδυλικής στήλης, γεγονός που προκαλεί μούδιασμα έως και αδυναμία ελέγχου του ποδιού, καθώς και αν ο πόνος επεκτείνεται στο πόδι (ισχιαλγία). Aν δεν διαπιστώσει κάποια νευρική δυσλειτουργία, μάλλον θα σας προτείνει μια αγωγή με αντιφλεγμονώδη. Διαφορετικά, θα προχωρήσει στην άμεση διεξαγωγή ορισμένων εξετάσεων
Η χειρουργική επέμβαση στην δισκοκήλη επιφυλάσσεται μόνο για πολύ σοβαρές και υποτροπιάζουσες περιπτώσεις.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2013/09/blog-post.html#ixzz6QeNpHbXb




Οι καρκινογόνες ουσίες του τσιγάρου. Ποιες σοβαρές ασθένειες προκαλεί το κάπνισμα εκτός από καρκίνο;

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr

Καπνός του τσιγάρου και καρκινογόνες ουσίες.Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση για την ‘Ερευνα του Καρκίνου IARC (International Agency for Research on Cancer , WHO) ο καπνός του τσιγάρου περιέχει 4.500 χημικές ενώσεις, οι περισσότερες σε μικρές ποσότητες, όπως: μονοξείδιο του άνθρακα, ακεταλδεΰδη, 2-νιτροπροπάνιο, υδροκυάνιο, κατεχόλες, βαρέα μέταλλα (σίδηρο, κάδμιο, νικέλιο, χρώμιο, κ.λπ.), φλουορανθένια, οξείδια αζώτου, κινόνες, πολυάριθμες πτητικές ενώσεις (αλκοόλες, κινόνες, αμίνες, αλδεΰδες), ανόργανα άλατα, κ.λπ.
Επίσης, περιέχει περίπου 50 από τις πλέον καρκινογόνες ουσίες: πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (ΠΑΥ), νιτρο-ΠΑΥ, νιτροζαμίνες, Ν-ετεροκυκλικές αμίνες, ραδιενεργά στοιχεία (πολώνιο-210, μόλυβδος-210 και ραδόνιο), βενζόλιο, σταθερές ελεύθερες ρίζες κινονών,

Αλλά το πιο σημαντικό για την επικινδυνότητα τμήμα του καπνού είναι τα εξαιρετικά μικρού μεγέθους ανθρακούχα σωματίδια που διεισδύουν και εγκλωβίζονται στις κυψελίδες των πνευμόνων. Τα σωματίδια είναι πορώδη και στους πόρους διεισδύουν και παρακρατούνται βαρέα μέταλλα, οργανικές και ανόργανες ενώσεις. Στις κυψελίδες , τα σωματίδια, ανάλογα με τις συνθήκες, το pH και το βιολογικό υπόστρωμα στο οποίο επικάθονται, εκλύουν αργά τις τοξικές, καρκινογόνες και μεταλλαξιγόνες ουσίες. Αν και ο βλεννοκροσωτός μηχανισμός έκπλυσης των πνευμόνων εκκαθαρίζει πολλές ουσίες και τις αποβάλλει με τα φλέγματα, τα σωματίδια αυτά είναι συχνά σταθερά προσδεμένα στις κυτταρικές μεμβράνες και το λιπαρό τμήμα των πνευμονικών ιστών. Η συσσώρευση αυτή τοξικών και καρκινογόνων ουσιών προκαλούν μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων. Η μοριακή επιδημιολογία έχει διαπιστώσει σημαντική αύξηση μεταλλάξεων και προσθέτων (adducts) στους κλώνους του DNA των πνευμονικών κυττάρων των καπνιστών. Οι περισσότερες βλάβες στα νουκλεοτίδια των χρωμοσωμάτων οφείλονται σε μηχανισμούς ελευθέρων ριζών.

Πίσσα: Αποτελεί μείγμα βλαβερών χημικών ουσιών και χρησιμοποιείται στην ασφαλτόστρωση των δρόμων. Περίπου το 70% της πίσσας του τσιγάρου, εναποτίθεται στους πνεύμονες των καπνιστών με αποτέλεσμα να τους φράζει.

Αμμωνία: Καυστική ουσία που περιέχεται σε δραστικά υγρά καθαρισμού (π.χ. υγρά για πατώματα) και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη αν την εισπνεύσει κάποιος.

Φορμαλδεΰδη: Χημική ουσία με έντονη οσμή, που χρησιμοποιείται στη συντήρηση των πτωμάτων και περιέχεται σε διάφορες κόλλες και τυπογραφικές ουσίες. Η εισπνοή της φορμαλδεΰδης μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή κρίση άσθματος, ιδίως τα βρέφη και τα μικρά παιδιά.

Αρσενικό: Ισχυρό δηλητήριο που μπορεί να σκοτώσει κάθε ζωντανό οργανισμό πολύ γρήγορα. Χρησιμοποιείται στην κατασκευή εντομοκτόνων, ποντικοφάρμακων κλπ και προκαλεί καρκίνο της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, των πνευμόνων και του ήπατος. Επίσης προκαλεί δυσκολίες στην ακοή, πάχυνση του δέρματος και μυρμηγκιάσματα στα χέρια και τα πόδια.

Μονοξείδιο του άνθρακα: Aοσμο, δηλητηριώδες αέριο που εκπέμπεται κι από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων. Το μονοξείδιο του άνθρακα συνδέεται με τα συστατικά του αίματος που μεταφέρουν το οξυγόνο. Το 15% του αίματος των καπνιστών δεσμεύεται για να μεταφέρει το μονοξείδιο του άνθρακα που περιέχεται στον καπνό, αντί για το απαραίτητο οξυγόνο. Για να αναπληρωθούν όμως οι ανάγκες του οργανισμού σε οξυγόνο, η καρδιά αναγκάζεται να δουλεύει πιο έντονα, με αποτέλεσμα να φθείρεται και να καταστρέφεται.

Μεθάνιο: Χρησιμοποιείται ως καύσιμο για πυραύλους. Εξαιρετικά επιβλαβές για τον άνθρωπο.Κάδμιο: Εξαιρετικά επιβλαβές μέταλλο που χρησιμοποιείται στην κατασκευή μπαταριών και προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα, καθώς και χρόνιες παθήσεις στο συκώτι, τα νεφρά και τα κόκαλα.

Κυανιούχο άλας: Θανατηφόρο δηλητήριο που χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί στους θαλάμους αερίων. Χρησιμοποιείται επίσης στην κατασκευή ποντικοφάρμακων.Ακετόνη: Ισχυρό διαλυτικό που χρησιμοποιείται ευρέως, ακόμα και για το ξέβαμμα του βερνικιού των νυχιών

Γομολάκα: Χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία ως βασικό συστατικό των γυαλιστικών του ξύλου. Αρκετές μπογιές και βερνίκια περιέχουν ως βάση τους τη γομολάκα.

Βενζόλιο: Καρκινογόνος κυκλικός υδρογονάνθρακας με ισχυρές διαλυτικές ιδιότητες, που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία καυσίμων και τη χημική βιομηχανία. Είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνο, ακόμα και σε μικρές ποσότητες, ιδιαίτερα για άτομα κάτω των 18 ετών. Με την εισπνοή επικάθεται στα επιθήλια των πνευμόνων και στη συνέχεια κυκλοφορεί στο αίμα, το οποίο καταστρέφει αργά – αργά.

Βουτάνιο: Εύφλεκτο υγρό που χρησιμοποιείται στους αναπτήρες. Εξαιρετικά επιβλαβές για τον άνθρωπο.

Η ΝικοτίνηΗ νικοτίνη είναι ένα υγροσκοπικό, υδατοδιαλυτό ελαιώδες και σχετικά εύφλεκτο υγρό. Το μόριό της αποτελείται από ένα δακτύλιο πυριδίνης και ένα δακτύλιο πυρρολιδίνης. Ως τυπική αζωτούχος βάση σχηματίζει άλατα με οξέα και στον καπνό βρίσκεται ως άλας με διάφορα συνήθη οξέα του φυτικού κόσμου, όπως το κιτρικό και το μηλικό οξύ. Κατά το κάπνισμα μικρό μόνο ποσοστό της νικοτίνης εισπνέεται, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό της καίγεται.Το αίμα απαλλάσσεται μέσω των νεφρών από τη νικοτίνη και τους μεταβολίτες της που έτσι αποβάλλονται με τα ούρα. Επίσης νικοτίνη εκκρίνεται και στο σάλιο και είναι χαρακτηριστική η πικρή γεύση που αισθάνονται στο στόμα τους (καμιά φορά “κατά κύματα”) οι καπνιστές. Από το σάλιο περνάει στο στομάχι και μέσω του λεπτού εντέρου η νικοτίνη επανέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος, γεγονός που ερμηνεύει ένα είδος διακυμάνσεων της συγκέντρωσής της στο αίμα κατά τη διακοπή του καπνίσματος.Κατά την εγκυμοσύνη, η νικοτίνη διαπερνά εύκολα τον πλακούντα και έχει βρεθεί στο αμνιωτικό υγρό που περιβάλλει το έμβρυο, όπως επίσης και στο αίμα των νεογνών. Ακόμη, νικοτίνη έχει βρεθεί και στο γάλα θηλασμού καπνιστριώνΟξεία δηλητηρίαση από νικοτίνη μπορεί να συμβεί σε εργαζόμενους με νικοτινούχα φυτοφάρμακα, κατά τη μάσηση μεγάλης ποσότητας καπνού, όπως και κατά την υπερβολική κατανάλωση νικοτινούχων υποκατάστατων του τσιγάρου (π.χ. τσίχλες νικοτίνης). Στα συμπτώματα περιλαμβάνονται: ναυτία, εμετοί, σιελόρροια, ζάλη, σύγχυση και αδυναμία. Σε μεγαλύτερες δόσεις (>50-60 mg νικοτίνης για ενήλικες) παρουσιάζονται κατά σειρά: πτώση αρτηριακής πίεσης, δυσκολία αναπνοής, καρδιακή αρρυθμία, συσπάσεις, αδυναμία αναπνοής και τέλος θάνατος. Δεν υπάρχει αντίδοτο για περιπτώσεις οξείας δηλητηρίασης από νικοτίνη και η μόνη αντιμετώπιση βασίζεται στην καταπολέμηση των συμπτωμάτων και στην αναπνευστική υποστήριξη

Εξάρτηση και εθισμός στη νικοτίνη

Η νικοτίνη ως αλκαλοειδές έχει μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες και πολύπλοκες διεγερτικές ιδιότητες και έχει μελετηθεί συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες. Παρόλα αυτά ακόμη παραμένουν ορισμένα ερωτήματα.Μικρές και γρήγορες δόσεις νικοτίνης, μέσω του καπνίσματος τσιγάρων, προκαλούν στον καπνιστή εγρήγορση και διέγερση, ενώ μεγαλύτερης διάρκειας δόσεις από «ρουφηξιές» διαρκείας, προκαλούν χαλάρωση έως και νάρκωση. Η νικοτίνη επιδρά θετικά σε πολλές ορμόνες που σχετίζονται με το στρες.

Η νικοτίνη διεισδύει στους πνεύμονες και φτάνει στον εγκέφαλο μέσα από την κυκλοφορία του αίματος σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα. Λόγω αυτής της μεγάλης ταχύτητας, ο καπνιστής αισθάνεται την επίδραση της νικοτίνης πολύ γρήγορα. Η νικοτίνη επηρεάζει διάφορες περιοχές του εγκεφάλου και προκαλεί αλλαγές σε ολόκληρο το σώμα. Αυξάνονται οι καρδιακοί παλμοί, ανεβαίνει η πίεση κ.λ.π.

Η νικοτίνη διεγείρει στον εγκέφαλο τον υποθαλαμικό παράγοντα απελευθέρωσης της κορτικοτροπίνης (hypothalamic corticotrophin-releasing factor, CRF), αυξάνει τα επίπεδα των ενδορφινών (endorphins) των γνωστών ως “φυσικών αναλγητικών”, της αδενοκορτικοτροπικής ορμόνης (ACTH) και της αντιδιουρητικής ορμόνης βασοπρεσσίνη (ADH) ανάλογα με τη δόση. Επίσης, η νικοτίνη απελευθερώνει κορτικοστεροειδή ανάλογα με τις συγκεντρώσεις της στο πλάσμα του αίματος.Η νικοτίνη διεγείρει τη βιοδιαθεσιμότητα των νευροδιαβιβαστών ντοπαμίνης και της σεροτονίνης με αποτέλεσμα να επιταχύνει τη λειτουργία της καρδιάς και να αυξάνει την πίεση του αίματος. Επίσης, η νικοτίνη δρα στους εγκεφαλικούς μηχανισμούς ανταμοιβής, εμμέσως με την ενεργοποίηση των ενδογενών οπιοειδών (opioids) και άμεσα μέσω μηχανισμών της ντοπαμίνης. Οι μηχανισμοί αυτοί είναι το αίτιο εθισμού προς το κάπνισμα, αλλά και κάθε άλλου είδους εθισμού.

Ποιές σοβαρές ασθένειες προκαλεί το κάπνισμα; 

Ο καπνός περιέχει πολλές ουσίες υπεύθυνες, πέρα από την εξάρτηση, για αρκετές παθολογικές καταστάσεις.Ο καρκίνος του πνεύμονα, ο οποίος θεωρείται ως ο πλέον θανατηφόρος τύπος καρκίνου στον άνθρωπο. Το κάπνισμα προκαλεί κάθε χρόνο σ’ όλο τον κόσμο 5.000.000 θανάτους! Το 2025 ο αριθμός αυτός θα φτάσει τα 10.000.000. Στις αναπτυγμένες χώρες το κάπνισμα αποτελεί την κυριότερη αιτία ασθενειών και πρόωρων θανάτων. 
Έχει υπολογιστεί ότι ότι οι θάνατοι που προκαλεί το κάπνισμα κάθε χρόνο στις ανεπτυγμένες χώρες είναι περισσότεροι από όσους προκαλούν μαζί: το ΑΙDS, τα τροχαία ατυχήματα, οι ανθρωποκτονίες, οι αυτοκτονίες, η κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών και τα ναρκωτικά.

Μεταξύ των σοβαρών ασθενειών που προκαλεί το κάπνισμα συγκαταλέγονται: Ο καρκίνος των πνευμόνων, του στόματος, του οισοφάγου, του παγκρέατος, της ουροδόχου κύστεως κ.λ.π. Εκτός από τον καρκίνο των πνευμόνων, το κάπνισμα ενοχοποιείται για πολλές μορφές καρκίνου, που εμφανίζονται είτε σε θέσεις άμεσα εκτεθειμένες στον καπνό, είτε σε θέσεις που δρουν τα τοξικά προϊόντα του καπνού που απορροφώνται από τους πνεύμονες και κυκλοφορούν στο αίμα. Οι χρόνιες πνευμονοπάθειες όπως είναι η χρόνια βρογχίτιδα, το εμφύσημα, το άσθμα. Η πίσσα με όλα τα βλαπτικά συστατικά της κατακάθεται και καλύπτει τους βρόγχους και τις κυψελίδες των πνευμόνων, όπως ο καπνός της σόμπας κολλά στο εσωτερικό της καμινάδας.

Οι παθήσεις των στεφανιαίων αγγείων της καρδιάς, του εγκεφάλου και των αγγείων των άκρων του σώματος. O καπνός στενεύει τα τοιχώματα των αγγείων και δυσκολεύει την αιμάτωση των κυττάρων. Είναι η κύρια αιτία πρόκλησης εμφραγμάτων, εγκεφαλικών επεισοδίων και γάγγραινας των άκρων. Η οστεοπόρωση. Οι καπνίστριες υποφέρουν πιο έντονα από την εξέλιξη της οστεοπόρωσης και τις επιπτώσεις της.

Η Γονιμότητα Ανδρών και Γυναικών Επηρεάζεται από το Κάπνισμα;

Το κάπνισμα τσιγάρων προκαλεί βλάβες στις ωοθήκες των γυναικών, επηρεάζουν αρνητικά την παραγωγή οιστρογόνων και βλάπτουν τα ωάρια. Μειώνουν την ανδρική γονιμότητα, προκαλώντας αυξημένες ανωμαλίες στην κινητικότητα και το σχήμα των σπερματοζωαρίων. Οι αρτηρίες των γεννητικών οργάνων υφίστανται βλάβες και δημιουργεί στυτικές δυσλειτουργίες στους άνδρες.

Το Κάπνισμα, ενεργητικό ή παθητικό, μπορεί να είναι Αιτία Τύφλωσης;

Το ενεργητικό ή παθητικό κάπνισμα επιτρέπει την εισχώρηση τοξικών χημικών ουσιών στον οργανισμό επηρεάζοντας τα μικρά αιμοφόρα αγγεία των ματιών και σταδιακά προκαλούν μόνιμες βλάβες.

Ο Εγκέφαλος Απειλείται από το Κάπνισμα;

Η χρόνια στέρηση οξυγόνου που επιφέρει το κάπνισμα προκαλεί αλλαγές στον μεταβολισμό του εγκεφάλου τόσο τον ενεργητικών όσο και των παθητικών καπνιστών, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζεται ο κίνδυνος για εγκεφαλικό επεισόδιο.

Το Κάπνισμα Προκαλεί Πρόωρη Απώλεια Δοντιών;

Καθώς μειώνει την άμυνα στο στόμα, τα βακτηρίδια αναπτύσσονται πιο εύκολα στα ούλα, τα οποία υφίστανται φλεγμονή, διογκώνονται, προκαλούν πόνο, αιμορραγούν και κατά συνέπεια υποχωρούν.

Το Κάπνισμα Προκαλεί Πρόωρη Γήρανση;

Επιδρώντας στα χρωμοσώματα με τον ίδιο περίπου τρόπο που επιδρά το πέρασμα του χρόνου.

Το Κάπνισμα Μειώνει τις Πνευματικές μας Ικανότητες;

ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ: Ο δείκτης νοημοσύνης (IQ) μειώνεται σημαντικά στους καπνιστές, η ψυχοκινητική τους ταχύτητα είναι μειωμένη σε σύγκριση με εκείνη των μη καπνιστών. ΜΝΗΜΗ: φαίνεται να πλήττεται από τις τοξικές επιδράσεις του καπνίσματος.

Μερικά στατιστικά στοιχεία για το κάπνισμα


Με στοιχεία που παρουσίασε η Εθνική Στατιστική Αρχή Μειώνεται αισθητά το κάπνισμα στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με την έρευνα, το 27,3% των Ελλήνων καπνίζει καθημερινά. Το ποσοστό αυτό είναι εμφανώς μειωμένο σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη έρευνα του 2009, που έγινε από την ίδια Αρχή και με την ίδια μεθοδολογία, σημειώνοντας πτώση από το 31.9% (ποσοστιαία πτώση 14.4%). Το αισιόδοξο μήνυμα για τα αποτελέσματα της πρόληψης στη χώρα μας υπογραμμίζεται και με την αντίστοιχη μείωση από 6% σε 5.2% του ποσοστού των ευκαιριακών καπνιστών (ποσοστιαία πτώση 13,3%). Επιπροσθέτως, το 15.8% των ερωτηθέντων έχει διακόψει το κάπνισμα εδώ και περισσότερους από έξι μήνες ανεβάζοντας το ποσοστό των μη καπνιστών στο 67.5%. Σε ό,τι αφορά την ηλικία έναρξης του καπνίσματος, τα αποτελέσματα δηλώνουν ότι η πρόληψη σε νεαρές ηλικίες είναι απαραίτητη, καθώς το 42.5% ξεκίνησε να καπνίζει από 15 έως 18 ετών και το 39% από 19 έως 25 ετών.Σύμφωνα με την έρευνα και η ημερήσια κατανάλωση τσιγάρων από κάθε καπνιστή έχει μειωθεί σημαντικά. Η συνολική ετήσια κατανάλωση τσιγάρων εμφανίζει μείωση κατά 45.3% στην Ελλάδα από το 2007 μέχρι σήμερα.Όμως, ιδιαίτερα αρνητικά ήταν τα αποτελέσματα σχετικά με την έκθεση των Ελλήνων στο παθητικό κάπνισμα, όπου το τελευταίο χρόνο, αποδεικνύεται ότι γίνεται ανεξέλεγκτη χρήση προϊόντων καπνού σε κλειστούς χώρους, όπως καφέ/μπαρ (86%) κι εστιατόρια (83%).Το 76% των Ελλήνων καπνιστών επιλέγουν τυποποιημένα τσιγάρα και το 29% στριφτά. Τα δύο σημαντικότερα κριτήρια επιλογής μάρκας είναι η γεύση του καπνού (99%) και η τιμή (92%).
Όσον αφορά τα ηλεκτρονικά τσιγάρα, αυτά τα έχει δοκιμάσει το 12% των Ευρωπαίων (και το 8% των Ελλήνων), σε σύγκριση με ποσοστό 7% το 2012 – ωστόσο μόλις το 14% των χρηστών τους κατάφεραν να σταματήσουν το κάπνισμα.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2016/05/smoking-cancer.html#ixzz6O14e6tII




Τι είναι ο φυσίατρος; Για ποιους λόγους πρέπει να τον επισκεφτείτε;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

Ο Φυσίατρος είναι γιατρός εξειδικευμένος στην Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση

Η Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση (ΦΙΑπ) είναι η «Θεραπεία με χρήση φυσικών μέσων» (όπως το νερό η ζέστη, το κρύο ο ηλεκτρισμός) ήταν ο παλιός ορισμός.
Είναι μια κύρια και αυτόνομη Ιατρική ειδικότητα , που δημιουργήθηκε και άρχισε να αναπτύσσεται μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω των επιζώντων στρατιωτών με βαρειες αναπηρίες οι οποίοι έπρεπε να επανενταχτούν στην κοινωνία. Στην Αμερική αναπτύχθηκε ραγδαία μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Η ανάγκη ανάπτυξης και κατοχύρωσης της ειδικότητας αυτής προέκυψε μέσα από την εμπειρία της άσκησης της. Έτσι σήμερα το όνομα παρέμεινε και ασκείται στα περισσότερα κράτη του κόσμου όμως δεν είναι πια φυσικά τα μέσα αλλά σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία και εξελίσσεται μέσα από την Ιατρική έρευνα και την ανάπτυξη της τεχνολογίας.

Στην χώρα μας η επιστήμη αυτή αναπτύχθηκε καθυστερημένα.  Από το 1972 γίνεται μια συστηματική προσπάθεια για να μεταφερθεί η διεθνής εμπειρία και εξέλιξη και να εδραιωθεί έτσι στην θέση που της αρμόζει.

Φυσίατροι, Φυσίατροι, σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρεία Φυσικής Ιατρικής Αποκατάστασης ΕΕΦΙΑΠ, είναι Ιατροί που είναι ειδικευμένοι στη Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση, μια ανεξάρτητη ειδικότητα της Ιατρικής η οποία επικεντρώνεται κυρίως στην πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία των ασθενών που οι λειτουργικές τους ικανότητες, δηλαδή οι δυνατότητές τους να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους ανάγκες, έχουν προσωρινά ή μόνιμα διαταραχθεί. Αυτή η δυσλειτουργία μπορεί να είναι αποτέλεσμα μυοσκελετικών, νευρομυϊκών, καρδιαγγειακών ή αναπνευστικών παθήσεων.

Οι παθήσεις που συνήθως θεραπεύονται από τη Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση περιλαμβάνουν:

Αθλητικές κακώσεις και μυοσκελετικές παθήσεις

Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις

Κακώσεις Σπονδυλικής Στήλης και Νωτιαίου Μυελού

Ακρωτηριασμοί των άκρων

χρόνιο πόνο 

αυχεναλγίαοσφυαλγία – ισχιαλγία

ινομυαλγία

περιαρθρίτιδα

οστεοαρθρίτιδα

παθήσεις των πετάλων των στροφέων του ώμου

τενοντίτιδα

επικονδυλίτιδα

Παιδιατρικές αναπηρίες

Σύνδρομα Χρόνιου Πόνου

Εμβιομηχανικές παρεκκλίσεις

 Επίσης ο φυσίατρος συμβάλει καθοριστικά στη λειτουργική αποκατάσταση ασθενών με:

αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

κρανιοεγκεφαλική κάκωση

παραπληγία,

τετραπληγία

σκλήρυνση κατά πλάκας

εγκεφαλική παράλυση

οστεοπόρωσησκολίωση,

λόρδωση,

κύφωση.

ρευματικές παθήσεις.

Οι διαφορές είναι συχνά σημαντικές. Οι «Ιατροί Αποκατάστασης» (Φυσίατροι) αναλαμβάνουν εκεί που οι άλλοι Ειδικοί Ιατροί «εγκαταλείπουν». Μετά από κάποια πάθηση ή ατύχημα, όταν οι Ιατροί άλλων ειδικοτήτων μπορούν πλέον να τους προσφέρουν λίγα οι ασθενείς προσβλέπουν στο Φυσίατρο και  την «Ομάδα Αποκατάστασης» να τους φροντίσει. Η επαναφορά της λειτουργικότητας που επιτυγχάνεται από τους Φυσιάτρους και την Ομάδα Αποκατάστασης έχει άμεση επίδραση στην ποιότητα ζωής του ασθενή. Ο Φυσίατρος παρεμβαίνει σε όλες τις φάσεις της θεραπευτικής αντιμετώπισης του ασθενή. Ξεκινά με τη θεραπεία της υποκειμένης ασθένειας, που ακολουθείται από σημαντική προσπάθεια μέσω και άλλων κατάλληλων θεραπευτικών παρεμβάσεων (όπως η θεραπευτική άσκηση) ώστε προοδευτικά να ανακτήσει ο ασθενής την βέλτιστη λειτουργικότητα. Τελικά, παρέχονται η απαραίτητη εκπαίδευση και οι θεραπευτικές οδηγίες για την πρόληψη υποτροπών. Οι ασθενείς αυτοί αντιπροσωπεύουν μερικές από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για θεραπεία στην Ιατρική Κοινότητα και οι Ιατροί που παρέχουν ολοκληρωμένα θεραπευτικά προγράμματα (Φυσίατροι) συμβάλλουν σημαντικά για την βέλτιστη ανάρρωσή τους.

Γιατί χρειάζεται

Καθώς

α) ο πληθυσμός γερνά,

β) οι άνθρωποι επιβιώνουν καταστάσεων που κάποτε ήταν θανατηφόρες και

γ) η ποιότητα ζωής εξελίσσεται σε σημαντικό θέμα,η Φυσιατρική έρχεται σε πρώτο πλάνο.

Επικέντρωση της ειδικότητας είναι η ανάκτηση της λειτουργικότητας του ασθενούς.Η ειδικότητα εξυπηρετεί όλες τις ηλικιακές ομάδες και θεραπεύει ένα μεγάλο εύρος παθήσεων .Οι Φυσίατροι θεραπεύουν οξύ και χρόνιο πόνο και μυοσκελετικές διαταραχές. Επίσης θεραπεύουν μωρά με γεννητικές παραμορφώσεις, κάποιον που υπέστη τροχαίο ατύχημα ή έναν ηλικιωμένο με σπασμένο ισχίο, ανθρώπους με τραυματισμό νωτιαίου μυελού, εγκεφαλικά, ακρωτηριασμούς, σκλήρυνση κατά πλάκας, διαταραχές ούρησης , οστεοπόρωση και οστεοαρθρίτιδα. 

Αυτές οι παθήσεις απαιτούν χρόνια Αποκατάσταση.

Οι Φυσίατροι έχουν υψηλή ειδίκευση στην εκτέλεση της κλινικής εξέτασης του Μυοσκελετικού και του Νευρικού Συστήματος. Επιπλέον, είναι εκπαιδευμένοι στην συνταγογράφηση και την ακριβή μελέτη των εργαστηριακών εξετάσεων και των  απεικονιστικών (ακτινολογικών) μελετών για τη διάγνωση παθήσεων του μυοσκελετικού και του νευρικού συστήματος. Η Ηλεκτρομυογραφική εξέταση (ΗΜΓ),  οι μελέτες της Ταχύτητας Αγωγής των Νεύρων (ΚΤΑ, ΑΤΑ) και τα σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά αποτελούν επιπλέον  ειδίκευση των Φυσιάτρων και είναι εξαιρετικά χρήσιμες συμπληρωματικές εξετάσεις για την διάγνωση σε πολλές νευρομυϊκές παθήσεις.Οι Φυσίατροι, επιπλέον των θεραπευτικών μέσων (φάρμακα κλπ) που εφαρμόζουν στα πλαίσια συνηθισμένης άσκησης της ιατρικής πρακτικής, χρησιμοποιούν διάφορες θεραπευτικές τεχνικές αλλά και μηχανικά και φυσικά μέσα (όπως τη θεραπευτική άσκηση, τη θερμότητα, το νερό και τον ηλεκτρισμό). Ειδικά προγράμματα θεραπευτικής άσκησης αλλά και πιο παρεμβατικές τεχνικές όπως διηθήσεις μαλακών μορίων, ενδαρθρικές εγχύσεις φαρμάκων και άλλες προσαρμόζονται ώστε  να εξυπηρετήσουν εξατομικευμένα τις θεραπευτικές ανάγκες κάθε ασθενούς. Η συνολική προσέγγιση στη θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση βοηθημάτων και τροποποιήσεων, όπως  βοηθημάτων βάδισης και μετακινήσεων, βοηθημάτων επικοινωνίας, ναρθήκων και προσθετικών μελών. Για τον Φυσίατρο, ο τελικός θεραπευτικός στόχος είναι η μεγιστοποίηση της  λειτουργικής ικανότητας του ασθενούς, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το πρόβλημα.Ένας ακόμα βασικός ρόλος του Φυσιάτρου είναι να  προΐσταται και να συντονίζει  την θεραπευτική ομάδα, που λέγεται «Ομάδα Αποκατάστασης». Αυτή περιλαμβάνει, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, κλινικούς ψυχολόγους, νοσηλευτικό προσωπικό, κοινωνικούς λειτουργούς, προσθετίστες, ορθωτίστες και εμβιομηχανικούς, για ασθενείς που απαιτούν σύνθετες θεραπευτικές παρεμβάσεις.Η άσκηση της Ιατρικής από τους Φυσιάτρους γίνεται σε  όλα  τα  επίπεδα των υπαρχόντων Ιατρικών δομών. Σ’ αυτές περιλαμβάνονται τα Ιδιωτικά Ιατρεία, τα Εργαστήρια Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, τις Ελάχιστες Μονάδες Ιατρικής Αποκατάστασης, τα Κέντρα Αποκατάστασης – Αποθεραπείας Ανοικτής και Κλειστής Νοσηλείας και τα μεγάλα Νοσοκομεία (δημόσια και Ιδιωτικά).Για να λάβει κάποιος/α Ιατρός τον τίτλο του Ειδικού στη Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση, μετά τη λήψη του πτυχίου Ιατρικής Σχολής, απαιτείται εκπαίδευση στην ειδικότητα διάρκειας πέντε (5) ετών (παθολογία (6 μήνες), νευρολογία (6 μήνες), ορθοπαιδική (6 μήνες) και φυσική ιατρική και αποκατάσταση 3,5 χρόνια)

Με ποιους άλλους συνεργάζεται ο Φυσίατρος

Ο Φυσίατρος-Ιατρός Αποκατάστασης προΐσταται μιας  ομάδας θεραπευτών όπου μετέχουν φυσιοθεραπευτές – κινησιοθεραπευτές – εργοθεραπευτές  – κλινικοί ψυχολόγοι – νοσηλευτές Αποκατάστασης – τεχνίτες κατασκευαστές ορθώσεων και προθέσεων κ.α.Εκτός από αυτήν την βασική στελέχωση , σε παρά πολλές περιπτώσεις απαιτείται μια διαπανεπιστημονική συνεργασία με πολλές άλλες Ιατρικές ειδικότητες, όπως Νευροχειρουργική – Νευρολογική – Ορθοπαιδική – Παθολογική – Καρδιολογική – Ψυχιατρική – Ουρολογική και άλλες, ανάλογα με τα προβλήματα του ασθενούς.
Στην χώρα μας λειτουργούν ολοκληρωμένες μονάδες Αποκατάστασης, δημόσιες και ιδιωτικές, καθώς και ιδιωτικά ιατρεία Φυσιάτρων, που μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά έναν ασθενή με κινητικά και λειτουργικά προβλήματα.
Πηγή: Ελληνική Εταιρεία Φυσικής Ιατρικής Αποκατάστασης

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2015/08/Physiatrist.html#ixzz6NSdpdKpq




Δυσκολία να φάτε ή να καταπιείτε; Τι προκαλεί δυσκαταποσία, δυσφαγία και γιατί πρέπει να διερευνάται αμέσως;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, Μ.D., medlabnews.gr

Η δυσκολία στην κατάποση ονομάζεται δυσφαγία. Μπορεί να επηρεάσει τη λήψη στερεάς, υγρής τροφής η ακόμη και τη λήψη φαρμάκων. Τέλος μπορεί να οδηγήσει σε κακή σίτιση.

Η δυσφαγία είναι σοβαρό σύμπτωμα και θα πρέπει, εκτός και αν είναι μικρής διάρκειας, να διερευνάται επειγόντως, ώστε να αποκλεισθεί κακοήθεια.Αποτελεί μία αρκετά σοβαρή κατάσταση, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα μπορεί να οδηγήσει από υποθρεψία, λόγω μειωμένης πρόσληψης τροφής μέχρι και στον θάνατο λόγω απόφραξης των αεραγωγών. Αν δεν μπορεί να θεραπευτεί το πρόβλημα που οδηγεί στην δυσφαγία, ο τρόπος αντιμετώπισής της είναι μέσω της παρασκευής ειδικά σχεδιασμένων τροφίμων, ούτως ώστε να μην υπάρχει ο κίνδυνος αναρρόφησης για το άτομο, αλλά παράλληλα να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του με εύγεστα και ευχάριστα φαγητά.

Η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) σημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος και προσπάθεια για να μετακινηθούν τα τρόφιμα ή τα υγρά από το στόμα στο στομάχι. Η δυσκολία στην κατάποση μπορεί επίσης να συνδέεται με  πόνο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδέχεται να μην είναι δυνατό καθόλου η κατάποση.

Η περιστασιακή δυσκολία στην κατάποση  συνήθως δεν προκαλεί ανησυχία, και μπορεί να συμβεί μόνο όταν τρώτε πολύ γρήγορα ή δεν μασάτε  αρκετά καλά την τροφή σας. Μια  επίμονη δυσκολία στην κατάποση μπορεί να σημαίνει μια σοβαρή κατάσταση και να  απαιτεί ιατρική θεραπεία.
Η δυσκολία στην κατάποση και η δυσφαγία μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνή σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Οι αιτίες των δυσκολιών στην κατάποση και της δυσφαγίας ποικίλλουν, και έτσι η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία.

Τα ηλικιωμένα άτομα συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κατάποση και στην μάσηση της τροφής τους. Συχνά όμως η δυσφαγία μπορεί να σχετίζεται και με ψυχολογικούς παράγοντες. Η μειωμένη διάθεση που παρατηρείται σε ηλικιωμένους ανθρώπους, πολλές φορές οδηγεί σε μειωμένη όρεξη και άρνηση κατανάλωσης επαρκούς τροφής. Επίσης τα φάρμακα που λαμβάνουν μπορεί να αλλοιώσουν αισθήσεις όπως η γεύση και η όσφρηση, επηρεάζοντας κατά συνέπεια και τη λήψη φαγητού.

Όταν καταπίνετε, τη γλώσσα σας σπρώχνει την τροφή στο πίσω μέρος του φάρυγγα σας. Οι  μύς συσπώνται γρήγορα για να την  μετακινήσουν μέσω του φάρυγγα σας, την τροφή  στην κορυφή του οισοφάγου σας. Στη συνέχεια, η τροφή μετακινείται πίσω από την τραχεία  στον οισοφάγο σας, το σωλήνα που συνδέει το λαιμό με το στομάχι σας.

Κυκλικές ζώνες  μυών (σφιγκτήρες) στο επάνω και στο κάτω μέρος του οισοφάγου σας ανοίγουν και   κλείνουν για να μεταφέρουν την τροφή, και παράλληλα να εμποδίσουν την παλινδρόμηση του γαστρικού οξέος. Οι μύες του τοιχώματος του οισοφάγου συσπώνται για να προωθήσουν την τροφή προς το στομάχι σας. 

Δυσκολία στην κατάποση η δυσφαγία παρουσιάζεται όταν υπάρχει ένα πρόβλημα σε οποιοδήποτε σημείο  της διαδικασίας κατάποσης. 
Η δυσκολία στην κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε:

• υποσιτισμό και αφυδάτωση. Η δυσφαγία μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολη για εσάς ώστε να λάβετε επαρκή τροφή και υγρά και  να έχετε μια επαρκή θρέψη.Τα άτομα με δυσκολία στην κατάποση κινδυνεύουν από υποσιτισμό και την αφυδάτωση. 

• Αναπνευστικά προβλήματα. Αν τροφή ή τα υγρά εισέλθουν στους αεραγωγούς σας (εισρόφηση) και προσπαθήσετε να καταπιείτε, δημιουργούνται αναπνευστικά προβλήματα ή λοιμώξεις  , όπως συχνές εξάρσεις πνευμονίας ή  άλλες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού.

Σημάδια κακής κατάποσης είναι:

• Ο βήχας, αίσθημα πνιγμονής η γουργουρητό στη φωνή στη διάρκεια λήψης τροφής η υγρών

• Αίσθημα ότι η τροφή σταματά στο θώρακα η στο στόμα

• Εκροή υγρών από το στόμα

• Αδυναμία για βήχα η αδύνατη φωνή

• Δυσκολία η επώδυνη κατάποση

Τα σημεία και τα συμπτώματα που μπορεί να σχετίζονται με δυσφαγία μπορεί να είναι: 

• Πόνος ενώ κατάποση (οδυνοφαγία)

• Αδυναμία κατάποσης

• Το αίσθημα ότι η τροφή κολλάει στο λαιμό , στο στήθος ή πίσω από το στέρνο.

• Εκροή υγρών από το στόμα

• Βραχνάδα • Αναγωγές τροφών

• Καούρα πίσω από το στέρνο

• όξινες ερυγές 

• Απροσδόκητη απώλεια βάρους

• Βήχας ή αίσθημα πνιγμού κατά την κατάποση

Ποια τα αίτια;

Οι δυσκολίες στη κατάποση μπορεί να δημιουργηθούν από:

• Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

• Καρκίνο στην κεφαλή η στον τράχηλο

• Τραύμα στο θώρακα

• Τραύμα στο κεφάλι

• Εγκεφαλικές βλάβες

• Ακτινοβολία

• Μερικά φάρμακα

• Τραχειοστομία

Η δυσφαγία συνήθως προέρχεται από λειτουργικά αίτια ή ανατομικές ανωμαλίες που επηρεάζουν τον οισοφάγο. Μια οισοφαγική στένωση, ή ένα δίχτυ, ή μια μάζα , ή ακόμα και ένα έξτρα οισοφαγικό φλεβικό δαχτυλίδι είναι όλες πιθανές ανατομικές αιτίες δυσφαγίας. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να επιφέρει στενώσεις στο γαστροοισοφαγικό κανάλι. Μια λειτουργική διαταραχή του οισοφαγικού περισταλτισμού όπως η αχαλασία πρέπει επίσης να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Η φλεγμονή του βλεννογόνου του οισοφάγου με αίτιο την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ΓΟΠ. Λοιμώξεις όπως οισοφαγική κάντιντα, τροφική αλλεργία που εκδηλώνεται σαν εοιζονοφυλλική οισοφαγίτιδα μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε δυσφαγία. Νευρομυικές παθήσεις που επηρεάζουν τον συντονισμό της κατάποσης, όπως μυασθένεια γκράβις ή κληρονομική δυσαυτονομία, μπορούν επίσης να εμφανιστούν με δυσφαγία. Αλλά δεν είναι τόσο πιθανά αίτια αν δεν συνοδεύονται με άλλα συμπτώματα. Τέλος το παρανεοπλασικό σύνδρομο πρέπει να συμπεριληφθεί στην διαφορική διάγνωση.

Ο δακτύλιος Schatzki, ICD-10 K22.2, Q39.3, είναι ασυνήθης αιτία δυσφαγίας και είναι μια λεπτή, ομοιάζουσα με διάφραγμα περιφερική αναδίπλωση του βλεννογόνου που διεισδύει στον αυλό του κατώτερου οισοφάγου. Συνήθως, βρίσκεται στην συμβολή πλακώδους και κυλινδρικού επιθηλίου και συσχετίζεται, κυρίως, με την παρουσία διαφραγματοκήλης. Αν ο βλωμός (μπουκιά φαγητού μασημένου) παγιδευτεί στον δακτύλιο ο ασθενής προσέρχεται με οξεία δυσφαγία

Στα βρέφη και στα παιδιά, τα σημεία και τα συμπτώματα δυσκολίας στην κατάποση μπορεί να είναι: 

• Η έλλειψη προσοχής κατά τη διάρκεια των γευμάτων

• τέντωμα του σώματος κατά τη διάρκεια της σίτισης

• Η άρνηση να φάνε τρόφιμα από διαφορετική υφή

• Η παρατεταμένος χρόνος διατροφής  (30 λεπτά ή περισσότερο)

• Προβλήματα στο θηλασμό

• Η εκροή τροφής η υγρών από το στόμα

• Βήχας ή αίσθημα πνιγμού κατά τη διάρκεια της σίτισης  

• Ναυτία η εμετός κατά τη διάρκεια των γευμάτων.

• Η αδυναμία συντονισμού   αναπνοής με το φαγητό και το ποτό

• Η απώλεια βάρους ή βραδεία αύξηση του σωματικού βάρους ή της ανάπτυξης

• Περιοδικά πνευμονία

Διάγνωση

Οι εξετάσεις  που μπορεί να γίνουν είναι:

• Ακτινογραφία με βάριο. Για αυτόν τον έλεγχο, μπορείτε να πιείτε ένα διάλυμα με βαρίο. Ο πολτός με το βάριο  καλύπτει την εσωτερική  επιφάνεια  του οισοφάγου, επιτρέποντας έτσι να  σκιαγραφηθεί καλύτερα στις ακτινογραφίες. Ο γιατρός μπορεί να δει στη συνέχεια τυχόν αλλαγές στο σχήμα του οισοφάγου και μπορεί να αξιολογήσει την μυϊκή δραστηριότητα. Ο γιατρός μπορεί να σας ζητήσει να καταπιείτε  μια  στερεά τροφή ή ένα χάπι επικαλυμμένο με βάριο και να παρακολουθήσει τους μυς στο λαιμό, ενώ καταπίνετε ή να ψάξει για λεπτές μεταβολές στο οισοφάγο ενώ  το υγρό διάλυμα βαρίου, δεν μπορεί να το προσδιορίσει.

• Ενδοσκόπηση. Ένα λεπτό, εύκαμπτο, φωτισμένο στην άκρη μέσο (ενδοσκόπιο) περνάει κάτω από το φάρυγγα σας, έτσι ώστε ο γιατρός σας  να μπορεί να δει τον οισοφάγο σας. Ο γιατρός μπορεί επίσης να κάνει μια εξέταση που ονομάζεται ινοοπτική ενδοσκοπική αξιολόγηση της κατάποση  , η οποία χρησιμοποιεί ένα μικρό αναμμένο σωλήνα (εύκαμπτο λαρυγγοσκόπιο) που τοποθετείται στη μύτη. Αυτό επιτρέπει στον γιατρό σας  να δεί τι συμβαίνει όταν καταπίνετε.

• Μανομετρία οισοφάγου. Σε αυτή τη εξέταση, ένας μικρός λεπτός σωλήνας εισάγεται στον οισοφάγο και  είναι συνδεδεμένος με καταγραφέα πίεσης. Αυτό επιτρέπει τη μέτρηση των μυϊκών συσπάσεων του οισοφάγου ενώ καταπίνετε

Θεραπεία

Η θεραπεία για τη δυσκαταποσία-δυσφαγία είναι  συχνά  προσαρμοσμένη  με το συγκεκριμένο είδος βλάβης η διαταραχής που προκάλεσε τη δυσκολία στη κατάποσης σας: 

Στοματοφαρυγγική δυσφαγία 

Για τη  στοματοφαρυγγική δυσφαγία, ο γιατρός πιθανότατα θα σας παραπέμψει σε ένα ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο ή νευρολόγο  για περαιτέρω διαγνωστικές εξετάσεις και σε γαστρεντερολόγο ή λογοθεραπευτή. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει: 

• Ασκήσεις. Ορισμένες ασκήσεις μπορεί να συμβάλουν στο συντονισμό των μυών της κατάποσης ή στον ερεθισμό των νεύρων που είναι υπεύθυνα για το  αντανακλαστικό της κατάποσης.

• Τεχνικές εκμάθησης κατάποσης. Μπορείτε επίσης να μάθετε απλούς τρόπους για να τοποθετείτε τροφή στο στόμα σας ή να βάζετε  το σώμα και το κεφάλι σας  έτσι  ώστε  αυτό  να σας βοηθήσει να καταπιείτε με επιτυχία.

Οισοφαγική δυσφαγία 

Η θεραπευτική προσεγγίση της θεραπείας του οισοφάγου   μπορεί να είναι: • Διαστολές του οισοφάγου. Σε ένα σφιχτό  κάτω οισοφαγικό σφιγκτήρα (αχαλασία) ή στένωση οισοφάγου, ο γιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα ενδοσκόπιο με ένα προσαρμοσμένο ειδικό μπαλόνι για να τεντώσει απαλά και να διευρεύνει το εύρος του οισοφάγου σας ή να περάσει ένα εύκαμπτο σωλήνα ή σωλήνες και έτσι να διατείενει τον οισοφάγο .

• Χειρουργική. Για  περιπτώσεις  όγκων του οισοφάγου ή  εκκόλπωμα του φάρυγγα, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για να ανοίξει η οισοφαγική πορεία. Η διαστολή με μονό ευρύ κηρίο (45-60F) θα τεμαχίσει την βλεννογονική αναδίπλωση ή μπορεί αυτή να καταστραφεί με τη λήψη τετραγωνικών βιοψιών με τις καθιερωμένες λαβίδες.Η μακροχρόνια παρακολούθηση μετά τη διαστολή με κηρία δείχνει ότι η πλειοψηφία των ασθενών εκδηλώνει εκ νέου συμπτώματα μετά 4-5 έτη και χρήζει νέας διαστολής.

• Φάρμακα. Η δυσκολία στην κατάποση η δυσφαγία  που σχετίζεται με ΓΟΠΝ μπορεί να αντιμετωπιστεί με χορήγηση φαρμάκων από το στόμα   έτσι ώστε να μειωθεί το γαστρικό οξύ ειδικά μετά μια διαστολή στένωσης. Μπορεί να χρειαστεί να λάβετε αυτά τα φάρμακα για μεγάλο χρονικό διάστημα.Αν έχετε  σπασμό του οισοφάγου αλλά οισοφάγο σας φαίνεται φυσιολογικός και δεν έχετε ΓΟΠΝ, θα χρειαστεί να πάρετε φάρμακα για να χαλαρώσετε τον οισοφάγο σας και να μειώσετε  την ταλαιπωρία.

Σοβαρή δυσφαγία 

Αν  η δυσκολία στην κατάποση σας εμποδίζει να τρώτε και να πίνετε επαρκώς, ο γιατρός μπορεί να σας συστήσει:  • Ειδικά διατροφικά διαλύματα. Αυτά μπορεί να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε ένα υγιές βάρος και  έτσι να αποφευχθεί η αφυδάτωση. • Σωλήνας σίτσισης. Σε σοβαρές περιπτώσεις δυσφαγίας, μπορεί να χρειαστεί να περάσει ένας σωλήνας σίτισης που θα παρακάμψει το μέρος του μηχανισμού κατάποσης σας που  δεν λειτουργεί κανονικά. 

ΠΡΟΛΗΨΗ

Αν και δυσκολίες στην κατάποση δεν μπορούν  να προληφθούν , όταν η αιτίες είναι νευρολογικές βλάβες ή διαταραχές, μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο των περιστασιακών δυσκολιών στην κατάποση, τρώγοντας αργά και μασώντας καλά το φαγητό σας.Η έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική θεραπεία της ΓΟΠΝ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης δυσφαγίας που σχετίζονται με την  του στένωση οισοφάγουΑνάλογα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων ο γιατρός σας θα σας εκπαιδεύσει

• Να τρώτε μιας συγκεκριμένης σύστασης τροφές

• Να κρατάτε το κεφάλι σε μια ορισμένη θέση την ώρα που τρώτε η πίνετε

• Να κάνετε ασκήσεις ενδυνάμωσης ώστε η κατάποση να γίνει ευκολότερη και ασφαλέστερηΜιλήστε ανοιχτά με τον γιατρό σας για οποιαδήποτε απορία η ανησυχία που έχετε.
Η τροποποίηση των φαγητών, έτσι ώστε να γίνουν πιο εύκολα στην μάσηση και στην κατάποση, μπορεί να πραγματοποιηθεί με πολτοποίηση των τροφίμων σε διάφορους βαθμούς ανάλογα με την σοβαρότητα της δυσφαγίας ή με πύκνωση των υγρών, έτσι ώστε να αποφευχθεί πιθανός πνιγμός λόγω αναρρόφησης.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2015/12/Difficulty-Swallowing-Dysphagia.html#ixzz6MuutuZ79




Τρία σενάρια για το πώς θα εξελιχθεί η πανδημία τα επόμενα δύο χρόνια

Τρία σενάρια για το πώς θα εξελιχθεί η πανδημία τα επόμενα δύο χρόνια

Θα παίρνουν περιοδικά νέα περιοριστικά μέτρα όπως η κοινωνική αποστασιοποίηση και μετά να τα χαλαρώνουν ξανά, κυρίως για να διασφαλίσουν ότι τα συστήματα υγείας δεν κινδυνεύουν να κατακλυστούν από απότομη μαζική εισαγωγή ασθενών με κορονοϊό

Τρία σενάρια για το πώς θα εξελιχθεί η πανδημία τα επόμενα δύο χρόνια
Τρία σενάρια για το πώς θα εξελιχθεί η πανδημία τα επόμενα δύο χρόνια

Ασφαλώς κανένας δεν διαθέτει τη μαγική κρυστάλλινη σφαίρα που δείχνει το μέλλον. Όμως Αμερικανοί επιστήμονες, θεωρώντας πολύ πιθανό ότι η πανδημία Covid-19 θα διαρκέσει περίπου δύο χρόνια, παρουσίασαν τα τρία πιθανότερα σενάρια για το πώς μπορεί να εξελιχθεί μέσα στην επόμενη διετία.

Οι ερευνητές του Κέντρου Έρευνας και Πολιτικής Λοιμωδών Νόσων του Πανεπιστημίου της Μινεσότα βάσισαν τις προβλέψεις τους στην εμπειρία οκτώ προηγούμενων πανδημιών γρίπης φθάνοντας έως τον 18ο αιώνα, καθώς και σε στοιχεία από την τρέχουσα πανδημία. Αν και η Covid-19 δεν προκαλείται από ιό γρίπης αλλά κορονοϊό, και οι δύο τύποι ιών πλήττουν το αναπνευστικό σύστημα και έχουν ομοιότητες, όπως η εξάπλωση από ασυμπτωματικούς φορείς (στην περίπτωση του νέου κορονοϊού σε βαθμό μεγαλύτερο από ό,τι οι ιοί της γρίπης).

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι, με δεδομένη την εύκολη εξάπλωση του SARS-CoV-2, περίπου το 60% έως 70% του πληθυσμού σε κάθε χώρα θα πρέπει να αποκτήσει ανοσία για να επιτευχθεί η συλλογική ανοσία («της αγέλης») και έτσι να μπει ένα «στοπ» στην πανδημία, κάτι που θα πάρει χρόνο.

Τα τρία πιθανά σενάρια για το μέλλον είναι τα εξής:

* Σενάριο 1 (το «άσχημο»): Το τωρινό πρώτο κύμα της Covid-19 ακολουθείται από μια σειρά μικρότερων κυμάτων («κορυφών και κοιλάδων») στη διάρκεια ενάμισι έως δύο ετών, τα οποία βαθμιαία εξασθενούν εντός του 2021.

* Σενάριο 2 (το «κακό»): Το πρώτο κύμα της φετινής άνοιξης ακολουθείται από ένα δεύτερο ακόμη μεγαλύτερο κύμα κρουσμάτων φέτος το φθινόπωρο ή το χειμώνα, όπως συνέβη με την πανδημία της «ισπανικής γρίπης» το 1918. Στη συνέχεια θα υπάρξουν ένα ή περισσότερα μικρότερα κύματα μέσα στο 2021.

* Σενάριο 3 (το «καλό»): Το τωρινό πρώτο κύμα δεν ακολουθείται από κάποιο άλλο κύμα ή μια διαδοχή κυμάτων, αλλά από ένα «αργό σβήσιμο» της μετάδοσης της Covid-19 χωρίς μεγάλα «σκαμπανεβάσματα».

Στη διάρκεια των επόμενων κυμάτων – εάν υπάρξουν- οι αρμόδιες αρχές πιθανώς θα χρειαστεί, σύμφωνα με τους ερευνητές, να παίρνουν περιοδικά νέα περιοριστικά μέτρα όπως η κοινωνική αποστασιοποίηση και μετά να τα χαλαρώνουν ξανά, κυρίως για να διασφαλίσουν ότι τα συστήματα υγείας δεν κινδυνεύουν να κατακλυστούν από απότομη μαζική εισαγωγή ασθενών με κορονοϊό.

Άσχετα με το ποιο από τα σενάρια τελικά θα επικρατήσει στην πραγματικότητα, «πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τουλάχιστον άλλους 18 έως 24 μήνες σημαντικής δραστηριότητας της Covid-19, με νέα επίκεντρα έξαρσης να ξεπηδούν περιοδικά σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές», συμπεραίνουν οι Αμερικανοί “επιστήμονες”.

«Θα είναι κάτι που θα κρατήσει έως δύο χρόνια (ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟ-ΦΥΤΕΒΟΥΝ). Δεν είναι θέμα απλώς να περάσουμε την κορύφωση, όπως φαίνεται να πιστεύουν μερικοί άνθρωποι», δήλωσε στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ο επιδημιολόγος Μαρκ Λίπσιτς της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, ο οποίος συνεργάσθηκε στη νέα μελέτη της Μινεσότα. Εκτίμησε ότι σε βάθος χρόνου δεν θα είναι αρκετός ένας και μόνο «γύρος» κοινωνικής αποστασιοποίησης με κλείσιμο καταστημάτων, σχολείων και άλλων περιορισμών.

Εάν τα κρούσματα περάσουν πάλι κάποιο όριο, που θα ορίσουν οι κατά τόπους αρχές (π.χ. 35 κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους), ίσως καταστεί αναγκαία η επαναφορά της κοινωνικής αποστασιοποίησης, όπως εκτιμά μια δεύτερη μελέτη στο “Science”, στην οποία επίσης συμμετείχε ο δρ Λίπσιτς. Οι ερευνητές τονίζουν επίσης ότι όσο αυξάνεται η δυναμικότητα σε κλίνες μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), άρα και η αίσθηση ασφάλειας του συστήματος υγείας, τόσο η επόμενη κοινωνική αποστασιοποίηση θα μπορεί να «πυροδοτηθεί» σε υψηλότερα επίπεδα (π.χ. στα 70 νέα κρούσματα ανά 10.000 κατοίκους).

Και η δεύτερη αυτή μελέτη εκτιμά ότι θα απαιτηθεί χρόνος έως την κατάκτηση της συλλογικής ανοσίας και ότι πιθανότατα δεν θα αρκέσει μια «εφάπαξ» προσπάθεια κοινωνικής αποστασιοποίησης, όπως αυτή που τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη ή σταδιακά χαλαρώνει (ανάλογα με το στάδιο της επιδημικής καμπύλης σε κάθε χώρα).

Παύλος Δρακόπουλος

ΑΠΕ-ΜΠΕΠΗΓΗ: enoplos.grΠΗΓΗ: E-SYNEWS.GRσ.σ. ΑΧ ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ.. ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΑΝΟΥΝ ΕΔΑΦΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΙΣ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.. ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ , ΣΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΓΡΙΠΗ ΠΡΙΝ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ “ΕΠΙΔΗΜΙΕΣ” ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ, ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ, Η Η1Ν1 (ΜΕ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ 24 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΣΙΟΡΔΑ). ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ “ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ” ΣΕ ΥΓΙΕΙ ΠΛΗΘΥΣΜΟ.. ΤΥΧΑΙΟ? ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΥΧΗ.. ΟΛΑ ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ..ΔΕΝ ΣΟΥ  ΔΙΝΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ΛΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΑΝΕΡΓΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ. ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΣΕ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΡΑΧ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΤΟ ΤΡΑΒΗΞΟΥΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΠΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟ 90% ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ. ΙΣΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Η ΕΝΩΣΗ ΣΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ, ΟΠΟΥ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ. ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΣΕΣ ΝΑ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ??ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ : ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ;;; ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ;;;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕ ΠΑΝΤΟΥ – ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΣΕ ΣΧΟΛΙΑ H ΑΝAΡΤΗΣΕΙΣ ΑΛΛΩΝ BLOG H SITES & ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕTIKEΣ ΟΜΑΔΕΣ facebook

ΠΗΓΗ:https://www.e-synews.gr/wp/2020/05/11/tria-senaria-to-pos-tha-exelichthei-pandimia-ta/




Τι είναι κατάκλιση; Πώς μπορεί να προληφθεί και πώς αντιμετωπίζεται; Η νέα μέθοδος της φωτοδυναμικής θεραπείας

ου Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

Κατάκλιση (bedsore – pressure sore) χαρακτηρίζεται η κυτταρική νέκρωση μιας περιοχής του σώματος που προκαλείται από διακοπή της μικροκυκλοφορίας στους ιστούς αυτής της περιοχής.
Η κατάκλιση είναι μια εντοπισμένη καταστροφή περιοχής του δέρματος και υποκείμενων ιστών που αναπτύσσεται σαν αποτέλεσμα της παρατεταμένης ισχαιμίας των ιστών λόγω πίεσης του δέρματος. Αυτό συμβαίνει σε κατακεκλιμένους ασθενείς που τοποθετούνται στην ίδια θέση για πολύ χρόνο.Η κατάκλιση σχηματίζεται όταν η εξωτερική πίεση που ασκείται στο δέρμα υπερβαίνει την πίεση της μικροκυκλοφορίας (32mmHg) με αποτέλεσμα τη διακοπή του εφοδιασμού των ιστών της περιοχής με θρεπτικές ουσίες, την αδυναμία απομάκρυνσης των προϊόντων του μεταβολισμού από τους ιστούς στα απεκκριτικά όργανα και κατά συνέπεια τη νέκρωση της ισχαιμικής περιοχής. Οι ιστοί οι οποίοι βρίσκονται πάνω από οστικές προεξοχές παρουσιάζουν διαφορετική αντοχή στην υποξία σε σχέση με άλλους ιστούς που βρίσκονται μακριά από οστά. Το γεγονός αυτό εξηγεί την υψηλή συχνότητα δημιουργίας κατακλίσεων στις περιοχές αυτές.

Τα έλκη σχηματίζονται συνήθως στα προεξέχοντα μέρη του σώματος όπως είναι οι πτέρνες, η ιερά χώρα, οι αγκώνες, η ωμοπλάτη, το ινίο, τα σφυρά, ο μείζων τροχαντήρας, οι πλευρές, το ακρώμιο, τα αυτιά, τα δάκτυλα, τα γόνατα, τα γεννητικά όργανα στους άνδρες, το στήθος στις γυναίκες, τα ζυγωματικά, το πιγούνι, ανάλογα με τη θέση στην οποία τοποθετείται ο ασθενής.

Οι κατακλίσεις έχουν τέσσερα στάδια:

ΣΤΑΔΙΟ Ι: Ερυθρότητα χωρίς εντύπωμα σε ανέπαφο δέρμα. Αποχρωματισμός δέρματος, θερμότητα, οίδημα και σκλήρυνση μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες ειδικά σε άτομα με σκούρο δέρμα.

ΣΤΑΔΙΟ ΙΙ: Απώλεια μερικού πάχους δέρματος, στην οποία εμπλέκεται η επιδερμίδα, το χόριο ή και τα δύο. Το έλκος είναι επιφανειακό και κλινικά εμφανίζεται με τη μορφή γδαρσίματος ή φλύκταινας.

ΣΤΑΔΙΟ ΙΙΙ: Απώλεια ολικού πάχους δέρματος, η οποία περιλαμβάνει καταστροφή ή νέκρωση υποκείμενων ιστών, χωρίς σπήλαιο.

ΣΤΑΔΙΟ ΙV: Εκτεταμένη καταστροφή δέρματος, νέκρωση ιστών ή καταστροφή μυών και οστών, σχηματισμός σπηλαίου.

Η δημιουργία της κατάκλισης εξαρτάται από τη συνέργεια εξωγενών αλλά και ενδογενών παραγόντων

Οι εξωγενείς παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν παράγοντες που επηρεάζουν τα εξωτερικά στρώματα του δέρματος και είναι οι εξής:

• Πίεση στα προεξέχοντα μέρη του σώματος.

• Διατμητική δύναμη, η οποία είναι η πίεση που ασκείται όταν το σώμα γλιστράει ή κινείται χωρίς να ανυψώνεται. Το δέρμα παραμένει στο ίδιο σημείο ενώ το σώμα γλιστράει σε άλλη κατεύθυνση, κάτι που μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό.

• Τριβή.

• Υγρασία από ακράτεια ούρων ή κοπράνων, εφίδρωση ή άλλα απεκκρίματα, η οποία σύμφωνα με μελέτες αποδείχθηκε ότι πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο ανάπτυξης κατάκλισης.
Οι ενδογενείς παράγοντες, οι οποίοι επηρεάζουν τη λειτουργία της απορροφητικής ικανότητας των υποστηρικτικών δομών του δέρματος και ειδικότερα του κολλαγόνου και της ελαστίνης, είναι οι εξής:

• Ακινησία.

• Κακή διατροφή. Οι κατακλίσεις συνδέονται με την υπολευκωματιναιμία αλλά και την ανεπαρκή πρόσληψη θερμίδων, βιταμινών και αλάτων.

• Προχωρημένη ηλικία. Με την αύξηση της ηλικίας επέρχεται προοδευτική μείωση των ελαστικών ινών του υποδόριου λίπους και του όγκου των μυών. Επίσης η ξηρότητα του δέρματος σε συνδυασμό με τη μείωση της συχνότητας των λουτρών του σώματος, συμβάλλει στη δημιουργία των κατακλίσεων.

• Διανοητική κατάσταση. Η διανοητική κατάσταση επηρεάζει την κινητικότητα καθώς και τη συνεργασία του ατόμου στην παρεχόμενη νοσηλευτική φροντίδα.

• Αυξημένη θερμοκρασία. Όταν αυξάνεται η θερμοκρασία του ιστού που ήδη βρίσκεται σε κίνδυνο για ισχαιμία λόγω πίεσης, η περιοχή γίνεται περισσότερο ευπαθής στη νέκρωση.

• Ελαττωμένη αρτηριακή πίεση και ινότροπα που οδηγούν σε πτωχή αιμάτωση των ιστών.

• Υποκείμενη νόσος. Νεοπλάσματα, νευρολογικές, ορθοπεδικές και κυκλοφορικές παθήσεις είναι επιβαρυντικοί παράγοντες για δημιουργία κατάκλισης.

• Ψυχολογικοί παράγοντες. Όταν το άτομο βρίσκεται σε κατάσταση stress, τα επινεφρίδια αυξάνουν την έκκριση γλυκοστεροειδών οπότε αναστέλλεται η σύνθεση κολλαγόνου και ο ιστός γίνεται επιρρεπής για δημιουργία κατάκλισης.

• Έλλειψη αισθητικότητας. Σε παραπληγικά και τετραπληγικά άτομα λόγω της ακινησίας και της απώλειας αισθητικότητας του δέρματος αυξάνεται ο κίνδυνος για δημιουργία κατάκλισης

ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΤΑΚΛΙΣΕΩΝ

α)Οι ηλικιωμένοι με μειωμένη κινητικότητα.
β)Ασθενείς με μειωμένη κινητικότητα και διαταραχή θρέψης, βαριά αναιμία, χρόνιοι αναπνευστικοί, καρκινοπαθείς, διαβητικοί κλπ.
γ)Ορθοπεδικοί ασθενείς με κατάγματα λεκάνης, σπονδυλικής στήλης και κάτω άκρων.
δ)Νευροχειρουργικοί ασθενείς σε ακινησία.
ε)Ασθενείς εντατικών μονάδων (ΜΕΘ).
στ)Τετραπληγικοί, παραπληγικοί ασθενείς.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΤΑΚΛΙΣΕΩΝ

Η πρόληψη είναι η θεραπεία εκλογής των κατακλίσεων. Η επιτυχία της εξαρτάται άμεσα από τις ικανότητες των νοσηλευτών να αναγνωρίζουν τους ασθενείς που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο. Η γνώση των παραγόντων κινδύνου που αναφέρθηκαν είναι απαραίτητη προκειμένου να επιτευχθεί πλήρως η εκτίμηση του προβλήματος.Οι στρατηγικές πρόληψης των κατακλίσεων σύμφωνα με την European Pressure Ulcers Advisory Panel (EPUAP) και την National Pressure Ulcers Advisory Panel (NPUAP), περιλαμβάνουν την αναγνώριση ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ανάπτυξη κατάκλισης, τη διατήρηση και βελτίωση της ανοχής των ιστών στην πίεση για την πρόληψη της καταστροφής τους, την προστασία του σώματος από τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα των εξωτερικών μηχανικών δυνάμεων όπως πίεση, τριβή και σύρσιμο, τη διατροφική υποστήριξη των ασθενών σύμφωνα με τις ανάγκες τους, τον έλεγχο και την αποφυγή της υπερβολικής υγρασίας

Στρατηγικές πρόληψης κατακλίσεων της EPUAP
·      Αναγνώριση ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ανάπτυξη κατάκλισης·      Διατήρηση και βελτίωση της ανοχής των ιστών στην πίεση για την πρόληψη της καταστροφής τους·      Προστασία σώματος από τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα των εξωτερικών μηχανικών δυνάμεων: πίεση, τριβή και σύρσιμο·      Διατροφική υποστήριξη των ασθενών σύμφωνα με τις ανάγκες τους·      Έλεγχος και αποφυγή υπερβολικής υγρασίας (απώλεια ούρων, κοπράνων, εκκρίσεις τραυμάτων, ιδρώτας)

Τα μέτρα πρόληψης που προτείνονται από την EPUAP και την NPUAP, βασισμένα σε αποτελέσματα πολυάριθμων μελετών, περιλαμβάνουν τα εξής:

• Συστηματική παρακολούθηση, τουλάχιστον τρεις φορές την ημέρα, του δέρματος του ασθενή δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στα προεξέχοντα μέρη του σώματος.

• Αλλαγή θέσεως κάθε 2 ώρες χρησιμοποιώντας όλες τις θέσεις (ύπτια, πρηνής, δεξιά, πλάγια, αριστερή πλάγια) εκτός αν υπάρχει αντένδειξη.

• Μετατόπιση του βάρους σώματος τουλάχιστον κάθε 30 λεπτά, με ανάλογες κινήσεις του κρεβατιού.

• Παραμονή στη θέση ημι – fowler όχι πάνω από 30 λεπτά.• Ελαφρό μασάζ γύρω από τα σημεία ερυθρότητας ανά 2 ώρες.

• Χρησιμοποίηση συστημάτων υποστήριξης για να ελαττωθεί η πίεση στο δέρμα όπως επιστρώματα αφρού και συσκευές γεμισμένες με νερό, ζελέ, αέρα, κόκκων άμμου, μαξιλάρια και στρώματα εναλλασσόμενης πίεσης και υγροποιημένου αέρα.

• Κατάλληλη τοποθέτηση του ασθενή με τα αναγκαία μαξιλάρια και υποστηρίγματα.

• Συνεχής αξιολόγηση της αιμάτωσης της περιοχής. Αν ο χρόνος που χρειάζεται η εξέρυθρη περιοχή για να γίνει ωχρή μετά από άρση πίεσης είναι μεγαλύτερη από 15 λεπτά, απαιτείται φροντίδα για την αύξηση της συχνότητας των αλλαγών θέσεως και φροντίδα για πιο αποτελεσματικές μεθόδους τοποθέτησης των μαξιλαριών, των υποστηριγμάτων και της θέσεως του ασθενή.

• Φροντίδα ώστε οι περιδέσεις και οι επίδεσμοι να είναι κατάλληλα τοποθετημένοι και όχι σφιχτά εφαρμοσμένοι.

• Τα σεντόνια πρέπει να διατηρούνται στεγνά και χωρίς πτυχώσεις.• Επαρκής χορήγηση υγρών στον ασθενή.

• Χρησιμοποίηση ουδέτερου σαπουνιού καθαριότητας.• Τοποθέτηση λεπτού στρώματος κρέμας, γαλακτώματος ή λοσιόν ενυδάτωσης μια φορά την ημέρα.

• Διατήρηση καλού επιπέδου θρέψης.• Διατήρηση του δέρματος στεγνού και καθαρού.

• Προστασία του δέρματος από εκκρίσεις τραυμάτων.

• Προστασία του δέρματος από την επαφή με ούρα και κόπρανα. Άμεση απομάκρυνση αυτών μετά από ούρηση και κένωση αντίστοιχα.

• Αύξηση σωματικής δραστηριότητας, ενεργητικής και παθητικής.

• Φροντίδα για μείωση οιδημάτων εάν υπάρχουν.

• Εάν υπάρχει κνησμός εφαρμογή μέτρων ύφεσης του όπως ψυχρά επιθέματα στα σημεία κνησμού, αντιισταμινικά βάσει οδηγιών και κομμένα νύχια για αποφυγή τραυματισμού του ασθενή.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΤΑΚΛΙΣΕΩΝ

Οι στρατηγικές θεραπείας των κατακλίσεων σύμφωνα με την European Pressure Ulcers Advisory Panel (EPUAP) και την National Pressure Ulcers Advisory Panel (NPUAP), περιλαμβάνουν την εκτίμηση της κατάκλισης, τον καθαρισμό του τραύματος και την απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών, τη χρησιμοποίηση κατάλληλου επιθέματος έτσι ώστε να διατηρείται η κατάλληλη υγρασία του τραύματος και η φροντίδα για μείωση της πίεσης στο σημείο της κατάκλισης.Για τον καθαρισμό του έλκους της κατάκλισης, ανεξαρτήτου σταδίου, το διάλυμα που ενδείκνυται είναι ο φυσιολογικός ορός (N/S 0,9%). Για τον έλεγχο της σήψης ενδείκνυται το υπέρτονο διάλυμα N/S 7,5%. Αντενδείκνυται η χρήση του διαλύματος ιωδιούχου ποβιδόνης, αλκοολούχων διαλυμάτων και του διαλύματος υπεροξειδίου του υδρογόνου γιατί μελέτες έχουν δείξει ότι καταστρέφουν τα τριχοειδή αγγεία του νέο-σχηματιζόμενου κοκκιώδους ιστού, εμποδίζουν τη σύνθεση του κολλαγόνου και κατά συνέπεια καθυστερούν τη διεργασία της επούλωσης.Η επιλογή του κατάλληλου επιθέματος γίνεται με βάση το στάδιο της κατάκλισης, την ένταση της εκροής του τραύματος και των χαρακτηριστικών των διαφόρων επιθεμάτων. Η διατήρηση υγρού περιβάλλοντος είναι:

Στρατηγικές θεραπείας κατακλίσεων της EPUAP
·      Εκτίμηση της κατάκλισης·      Καθαρισμός του τραύματος και απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών·      Χρησιμοποίηση του κατάλληλου επιθέματος έτσι ώστε να διατηρείται η κατάλληλη υγρασία του τραύματος·      Φροντίδα για μείωση της πίεσης στο σημείο της κατάκλισης

Α) Συντηρητική:
Βασίζεται στην πρόληψη και επιτυγχάνεται με:
1) Τη φροντίδα και τη συντήρηση της γενικής φυσικής και διανοητικής κατάστασης του ασθενούς.
2) Τη φροντίδα και την συντήρηση καλής κατάστασης του δέρματος.
3) Την αντιμετώπιση της ακράτειας.
4) Την καταπολέμηση λοιμώξεων και φλεγμονών (συστηματικών ή τοπικών).
5) Την διατήρηση καλής θρεπτικής κατάστασης του ασθενούς.
6) Την ρύθμιση και την διόρθωση συνυπαρχόντων παθήσεων (Αναιμία, διαβήτη… κλπ.).
7) Φυσικοθεραπεία όταν χρειάζεται.
8) Τον χειρουργικό καθαρισμό των μαλακών μορίων και την αφαίρεση των νεκρωμάτων. Σε ορισμένα περιστατικά γίνεται και αφαίρεση των οστικών προεξοχών.9) Την χρήση τοπικών υλικών (επιθέματα) όταν χρειάζεται.
10) Φωτοδυναμική θεραπεία

Β) Χειρουργική αποκατάσταση:

Ενδείξεις της χειρουργικής αποκατάστασης.

1) Αποτυχία της συντηρητικής θεραπείας.
2) Μεγάλη κατάκλιση με αδυναμία επούλωσης σε εύλογο χρονικό διάστημα.
3) Κατάκλιση 3ου ή 4ου σταδίου.
4) Εξέλκωση με κακοήθη εξαλλαγή.
5) Ασθενείς με καλή φυσική και διανοητική κατάσταση.

Οι στόχοι της χειρουργικής αποκατάστασης είναι:
1. σύγκλιση του χειρουργικού τραύματος
2. Ελάττωση απώλειας υγρών και πρωτεϊνών από το έλκος
3. Πρόληψη της εξάπλωσης της φλεγμονή
4. Διευκόλυνση στην φροντίδα του ασθενούς
5. Συντόμευση του χρόνου θεραπείας και ελάττωση των
εξόδων νοσηλείας

Οι βασικές αρχές της χειρουργικής αποκατάστασης είναι:
1) Πλήρης αφαίρεση του έλκους, του ουλώδους ιστού και των αποτιτανώσεων των μαλακών μορίων.
2) Αφαίρεση της οστικής προεξοχής.
3) Σωστή κάλυψη των οστέινων προεξοχών με υγιές μύες.
4) Σωστός σχεδιασμός κρημνών με καλή αιμάτωση. Η αποκατάσταση γίνεται με την χρήση κρημνών. Οι κρημνοί που θα χρησιμοποιούνται είναι δερματικοί, δερμοπεριτονιακοί και μυοδερματικοί. Η επιλογή του κρημνού εξαρτάται από τη θέση της κατάκλισης.
Γίνεται ευρύς χειρουργικός καθαρισμός με αφαίρεση όλων των νεκρωμάτων και κατά περίπτωση τμήματος της οστικής προεξοχής και κάλυψη της περιοχής με υγιή ιστό αποτελούν την ενδεικνυόμενη λύση. Υπάρχει μία ποικιλία επιλογών ανάλογα με την ανατομική θέση της κατάκλισης. Συνήθως χρησιμοποιούνται περιτονιοδερματικοί ή μυοδερματικοί κρημνοί (κρημνός του γλουτιαίου μυός, του οπίσθιου μηριαίου, του τείνοντος την πλατεία περιτονία, του ισχνού προσαγωγού κτλ.) Απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο μεταφερόμενος ιστός να έχει άριστη αιμάτωση, ώστε να βοηθήσει στην επούλωση τού έλκους. Η καθήλωση τού ασθενούς σε θέση ώστε να μην πιέζεται η περιοχή αποκατάστασης για τις πρώτες 10-20 μετεγχειρητικές ημέρες, είναι απαραίτητη.

Φωτοδυναμική Θεραπεία

Η φωτοδυναμική θεραπεία έχει πολλές εφαρμογές στην ιατρική και κυρίως στην δερματολογία. Αρχικά η μέθοδος, χρησιμοποιήθηκε, με ιδιαίτερα καλά αποτελέσματα σε καρκινικές βλάβες του δέρματος. Με μία μόνο συνεδρία θεραπεύεται η καρκινική βλάβη και μάλιστα αναπλάθει το δέρμα χωρίς να αφήνει σημάδια. Στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκε, για την αντιμετώπιση εγκαυμάτων, με πολύ μεγάλη βοήθεια στην ανάπλαση του δέρματος αλλά και στην αντιμετώπιση του πόνου. 

Η μέθοδος της φωτοδυναμικής θεραπείας προσφέρεται στην αντιμετώπιση κατακλίσεων, εξελκώσεων ή τραυμάτων, που πυορροούν, με εξαιρετικά αποτελέσματα. 
Έλκη που δεν έχουν επουλωθεί με συμβατικές μεθόδους, αντιμετωπίζονται με την συσκευή φωτοδυναμικής θεραπείας, q-light, και το ειδικό φίλτρο για την ανάπλαση το wound q-light. 
Η μέθοδος είναι ανώδυνη και αποτελεσματική.
Eίναι χαρακτηριστικό ότι πολλές φορές η μέθοδος είναι εξαιρετικά αποτελεσματική εκεί που οι άλλες μέθοδοι έχουν αποτύχει. 
Σε περιπτώσεις που ο ασθενής είναι κλινήρης και παθαίνει συχνά κατάκλιση, υπάρχει το q-light μηχάνημα για χρήση στο σπίτι. 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Οι κατακλίσεις αποτελούν ένα μείζον κλινικό πρόβλημα με τεράστιο κοινωνικοοικονομικό κόστος. Η εμφάνιση των κατακλίσεων αντανακλά την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας υγείας και η συχνότητα των κατακλίσεων χρησιμοποιείται ως δείκτης ποιότητάς της.Η πρόληψη των κατακλίσεων αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την αντιμετώπισης του προβλήματος. Η δημιουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων με γνωστικά αντικείμενα όπως η παθοφυσιολογία και οι παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης των κατακλίσεων, τα εργαλεία αξιολόγησης του κινδύνου και οι εφαρμογές τους, τα μέτρα πρόληψης και τα μέτρα θεραπείας των κατακλίσεων, θεωρούνται απαραίτητα προκειμένου να διαχειριστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα από τους νοσηλευτές και τους επαγγελματίες υγείας.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2014/01/blog-post_8807.html#ixzz6Lbf1d2yx




Τενοντίτιδα με πόνο χαμηλά στο χέρι στον καρπό. Αιτίες που συμβαίνει και πώς προλαμβάνεται;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

Οι αιτίες που προκαλούν πόνο στον καρπό, είναι πολλές. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα και οι τενοντίτιδες, είναι οι συχνότερες παθήσεις που έχουν άμεση σχέση με την υπέρχρηση ή την “κακή” χρήση στην οποία υποβάλουμε τον καρπό μας.

Άλλες φορές, ο πόνος μπορεί να είναι αποτέλεσμα κάποιας σοβαρότερης πάθησης ή τραυματισμού, κάτι που θα πρέπει να διαπιστωθεί άμεσα, για να αποφύγουμε τα χειρότερα.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αναδεικνύει συχνά παθήσεις, οι οποίες γίνονται της «μόδας» και απαντώνται όλο και συχνότερα, λόγω της αλλαγής των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας και τη μεταβολή των καθημερινών μας συνηθειών.

Η πάθηση λοιπόν κατατάσσεται στις λεγόμενες παθήσεις από υπέρχρηση, παθήσεις που οφείλονται δηλαδή στην εκτέλεση πολλών επαναλαμβανόμενων κινήσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι κινήσεις που εκτελούνται κατά τη χρήση του mouse του υπολογιστή ή τη δακτυλογράφηση ενός κειμένου, κινήσεις που επαναλαμβάνονται εκατοντάδες ή και χιλιάδες φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Τα συμπτώματα της νόσου είναι κυρίως ο πόνος κατά μήκος της διαδρομής του πάσχοντος τένοντα, ο οποίος μπορεί να αντανακλά και προς τα πάνω σε όλο το άκρο, πόνος που προκαλείται κατά την κίνηση που εκτελεί ο συγκεκριμένος τένοντας. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις ο πόνος επιμένει και κατά την ηρεμία ή και τις νυχτερινές ώρες. Επίσης μπορεί να συνυπάρχει και κριγμός , δηλαδή μία αίσθηση τριξίματος κατά την κίνηση.

Με τον όρο τενοντίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή ενός τένοντα. Οι τένοντες είναι οι ινώδεις ιστοί που συνδέουν τους μυς με τα οστά, με τον ίδιο τρόπο που κινείται μία μαριονέτα από τους σπάγκους από τους οποίους κρέμεται.

Οι τένοντες αυτοί μεταφέροντας την κίνηση, αναγκάζονται να γλιστρούν μέσα από στενά κανάλια που τους κρατούν στη θέση τους και συχνά τους εξαναγκάζουν σε γωνιώσεις. Έτσι όταν οι τένοντες αναγκαστούν να δουλέψουν έντονα και παρατεταμένα ερεθίζονται και δημιουργούν μία τοπική φλεγμονή που αποκαλείται τενοντίτιδα ή πιο σωστά τενοντοελυτρίτιδα, γιατί η φλεγμονή δημιουργείται στο περίβλημα του τένοντα το έλυτρο. 

Η μυϊκή υπερλειτουργία είναι η κύρια αιτία της τενοντίτιδας. Όταν ο μυς “δουλεύει” παραπάνω από τις δυνατότητές του, ο τένοντας κουράζεται και δημιουργείται φλεγμονή. Συνήθως, τα άτομα ξεκινούν ένα πρόγραμμα γυμναστικής ή αυξάνουν το επίπεδο των ασκήσεων τους και αρχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα τενοντίτιδας. Ο τένοντας αδυνατεί να προσαρμοστεί στο νέο επίπεδο δραστηριότητας και αυτή η κατάχρηση οδηγεί με τη σειρά της σε φλεγμονή και τενοντίτιδα. 

Οι πιο συνηθισμένες αιτίες

-Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις, κυρίως των χεριών, που κάνουν όσοι εργάζονται πολλές ώρες στον υπολογιστή, οι αθλητές και όσοι ασχολούνται με χειρωνακτικές εργασίες.

-Αν χτυπήσετε σε κάποια άρθρωση, μπορεί να τραυματιστεί ο τένοντας ή ακόμη και να «σπάσει» (ρήξη του τένοντα).

-Οι ηλικιωμένοι παρουσιάζουν συχνότερα τενοντίτιδες και κυρίως στους ώμους, επειδή με την πάροδο του χρόνου οι τένοντες εκφυλίζονται και συγκεντρώνουν άλατα ασβεστίου, με αποτέλεσμα να χάνουν την ελαστικότητα και την ευκινησία τους.

-Προδιάθεση για τενοντίτιδες έχουν και όσοι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, ουρική ή ρευματοειδή αρθρίτιδα, ερυθηματώδη λύκο και άλλα σπανιότερα νοσήματα.

Η τενοντίτιδα «προτιμά» τους καρπούς, ιδιαίτερα όσων εργάζονται πολλές ώρες στον υπολογιστή, παίζουν επαγγελματικά πιάνο ή άλλα έγχορδα μουσικά όργανα, ασχολούνται με την ενόργανη γυμναστική ή την άρση βαρών.

Οι αθλητές του τένις αλλά και όσοι κάνουν χειρωνακτική εργασία ταλαιπωρούνται από τενοντίτιδες των αγκώνων, ενώ στους κολυμβητές είναι συχνές οι τενοντίτιδες στον ώμο.

Για τη διάγνωση συνήθως είναι αρκετή η κλινική εξέταση από έναν ορθοπαιδικό. 

Θεραπεία

Ανάλογα με την περίπτωση, η τενοντίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

Η αντιμετώπιση στην οξεία φάση συνίσταται σε περιορισμό της χρήσης του άκρου ή ανάλογα με τη βαρύτητα και πλήρη ακινητοποίηση σε ειδικό νάρθηκα. Συνήθως συνίσταται επίσης παγοθεραπεία και λήψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Φαρμακευτική θεραπεία (με αντιφλεγμονώδη φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα ή με ενδομυϊκές ενέσεις). Η τοποθέτηση πάγου για το πρώτο 24ωρο ή 48ωρο μετά την εκδήλωση των συμπτωμάτων. Με βαθιά υπεραιμία (π.χ. με παγοθεραπεία- τοποθέτηση πάγου πάνω στην τραυματισμένη περιοχή κ.λπ. Η εφαρμογή τους δε θα πρέπει να ξεπερνά τα 10 με 15 συνεχόμενα λεπτά ανά δίωρο. Μετά το πρώτο 48ωρο συνιστάται αντίθετα η χρήση ζεστών επιθεμάτων ή τα ζεστά μπάνια.Βασικό “εργαλείο” για την αντιμετώπιση τής τενοντίτιδας είναι η φυσικοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει ειδικές ασκήσεις φόρτισης και χαλάρωσης των μυών.

Με την πάροδο της οξείας φάσης παραμένει πάντα μια ευαισθησία της περιοχής, με αποτέλεσμα η επιστροφή στην εργασία να συνοδεύεται συχνά από υποτροπές, οι οποίες μπορεί να ταλαιπωρούν για πολύ καιρό. Η λύση θα δοθεί από την τροποποίηση των συνηθειών σας. Θα πρέπει να προσέξετε ιδιαίτερα τη στάση σας και κυρίως το ύψος της καρέκλας που κάθεστε όταν δουλεύετε στον υπολογιστή. 

Τέλος ένας ειδικά διαμορφωμένος νάρθηκας ακινητοποίησης που θα φοράτε κατά τις νυχτερινές ώρες μπορεί να προσφέρει σημαντική βοήθεια.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις που επιμένουν, μπορείτε να συζητήσετε με το γιατρό σας την πιθανότητα τοπικής έγχυσης κορτιζόνης. Τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης για να υποχωρήσει γρήγορα η φλεγμονή, σε περίπτωση που η άρθρωση κινδυνεύει να πάθει αγκύλωση.

Τέλος συγκεκριμένοι τύποι  τενοντίτιδας όπως η τενοντίτιδα De Quervain μπορεί να βρουν μόνιμη λύση με χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία απελευθερώνονται υπό τοπική αναισθησία οι τένοντες που πάσχουν.

ΠΡΟΛΗΨΗ

Προληπτικά μπορούμε να εφαρμόζουμε πάγο κάθε 2 ή 3 μέρες προκειμένου να διώξουν τυχών φλεγμονές που πάνε να δημιουργηθούν.

Όταν η τενοντίτιδα περάσει, πρέπει να κάνουμε κάποιες ασκήσεις να δυναμώσουμε τους καρπούς ώστε να μην επανέλθει.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2015/01/wrist-tendonitis.html#ixzz6L7uGp7N8




Οι θεραπευτικές ιδιότητες της θάλασσας. Τα πολύτιμα συστατικά του θαλασσινού νερού

της Μαρίας Χιόνη, MSc φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ΕΚΠΑ, medlabnews.gr

Η θάλασσα έχει θαυματουργές επιδράσεις στην υγεία μας. Η απεραντοσύνη της θάλασσας έκρυβε πάντοτε θεραπευτικές ιδιότητες, καθώς το θαλασσινό νερό είναι δύναμη ζωής. Μας διεγείρει, μας ανανεώνει, μας αναζωογονεί και μας προστατεύει.

Το αλμυρό νερό, η άμμος, ο ήλιος, το θαλασσινό αεράκι και η λάσπη δεν είναι όμως μόνο συνώνυμα της ξεκούρασης, αλλά πανάκεια για πολλές, μικρές και συχνά επίπονες ενοχλήσεις, προσφέρουν αναρίθμητες ευεργετικές ιδιότητες στο δέρμα, στην κυκλοφορία, αλλά και στον οργανισμό συνολικά.

Στην αρχαία Eλλάδα, ο Iπποκράτης ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε με τις θεραπευτικές ιδιότητες του θαλασσινού νερού. Ήδη όμως από την εποχή του Ηρόδοτου αναφέρεται η χρήση της θαλασσοθεραπείας στην αντιμετώπιση ορισμένων παθήσεων. Στην Κω,  τον 4ο αιώνα π. X., ο Ιπποκράτης ιδρύει στην ιδιαίτερή του πατρίδα το σημαντικότερο από τα 300 συνολικά Ασκληπιεία της αρχαίας Ελλάδας, σε ένα εντυπωσιακό τοπίο γεμάτο κυπαρίσσια και πεύκα, αλλά με θέα στη θάλασσα. Οι θεραπευτικές ιδιότητες του θαλασσινού νερού ήταν γνωστές ήδη από την εποχή του θεμελιωτή της ιατρικής επιστήμης και πατέρα της υδροθεραπείας. Το μαρτυρά η δομή του Ασκληπιείου, όπου κρήνες, δεξαμενές θαλασσινού νερού και λουτρά είχαν την τιμητική τους. Τα ιστορικά συγγράμματα αναφέρουν τη θαλασσοθεραπεία ως μέθοδο αντιμετώπισης ασθενειών, από την εποχή του Ηροδότου και του Ευριπίδη. Το θαλασσινό νερό, πολύ περισσότερο από το κοινό πόσιμο νερό, θεωρείται από αρχαιοτάτων χρόνων άριστο μέσο κάθαρσης. «Θάλασσα κλύζει πάντα των αθρώπων κακά» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ευριπίδης στην τραγωδία του Ιφιγένεια η εν Ταύροις, δηλαδή «η θάλασσα καθαρίζει όλα τα κακά των ανθρώπων».  Το αρχαίο απόφθεγμα έγινε σύγχρονη μέθοδος εναλλακτικής θεραπείας όταν στα 1899 ένας Γάλλος επιστήμονας ο Ρενέ Quinton, ανακάλυψε επιστημονικές βάσεις στην αρχαία θεραπεία της θαλασσοθεραπείας. Ο Γάλλος επιστήμονας, απέδειξε επιστημονικά ότι το θαλασσινό νερό έχει την ίδια σύσταση µε το πλάσμα του αίματος. Λίγο αργότερα δημιουργήθηκαν τα πρώτα κέντρα θεραπευτικής αγωγής με βάση το θαλασσινό νερό.

Τα πολύτιμα συστατικά που περιέχει η θάλασσα

Χαρακτηρίζεται από πολύ περιορισμένες αλλαγές στις φυσικές και χημικές ιδιότητες και στις εποχικές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία (από 0-30°C) και στην περιεκτικότητα σε αλάτι. Επιπλέον, μέσω του φυτοπλαγκτόν, η θάλασσα μας προμηθεύει με οξυγόνο, αφού δεσμεύει το διοξείδιο του άνθρακα. Η απόδειξη ότι η θάλασσα αποτελεί πηγή ζωής βασίζεται στη γενική συγκρότηση της σύγχρονης πανίδας, αλλά κυρίως στην ομοιότητα της χημικής σύστασης των σωματικών υγρών του ανθρώπινου οργανισμού και του θαλασσινού νερού.

Το θαλασσινό νερό περιέχει και τα 92 μεταλλικά στοιχεία που βρίσκονται στη φύση και στον οργανισμό μας. Και ειδικότερα:Μαγνήσιο: Είναι απαραίτητο τόσο για τη μυϊκή όσο και για τη νευρική δραστηριότητα του οργανισμού, για τη σταθεροποίηση της θερμοκρασίας σώματος, καθώς και για τη δομή των οστών.Ασβέστιο: Απόλυτα αναγκαίο για την πήξη του αίματος και για τη μετάδοση των νευρικών ερεθισμάτων.Νάτριο: Βοηθά στην ενυδάτωση των  κυττάρων, αφού παρακρατεί νερό στο εσωτερικό των μυών.Ιώδιο: Σταθεροποιεί το μεταβολισμό και επεμβαίνει επιβοηθητικά στην ανάπτυξη.


Τα μπάνια στη θάλασσα δεν αποτελούν μόνο μια μορφή διασκέδασης. Η σύσταση του θαλασσινού νερού συμβάλλει στην αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων υγείας ενώ προσφέρει και ένα αίσθημα αναζωογόνησης και ευεξίας. 

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

1)ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ : Το κολύμπι σε θαλασσινό νερό μπορεί να διευκολύνει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα μας, μια και η είσοδος και η έξοδος από το νερό ισοδυναμεί με ένα είδος καρδιαγγειακής γυμναστικής.

2)ΤΟΞΙΝΕΣ :Ευνοείται η αποβολή των συσσωρευμένων τοξινών από τον οργανισμό.

3)ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ : Το θαλασσινό νερό περιέχει ζωτικά στοιχεία, βιταμίνες, ανόργανα άλατα, ιχνοστοιχεία, αμινοξέα και ζωντανούς μικροοργανισμούς ,που μπορούν να παράγουν αντιβιοτική και αντιβακτηριακή δράση συμβάλλοντας στην ορθή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα συστατικά του θαλασσινού νερού απορροφώνται εύκολα και χρησιμοποιούνται από το σώμα μας, ενώ κολυμπάμε.

4)ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ : Οι εισπνοές στη θάλασσα γίνονται πιο βαθιές, οι σφυγμοί μας επιταχύνονται καταπολεμώντας το άσθμα, τη βρογχίτιδα και άλλες παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος. Βελτιώνει σημαντικά την αναπνευστική λειτουργία, ενώ είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στις κρίσεις του άσθματος και της αλλεργικής ρινίτιδας. Ωφελημένα από τη θαλασσινή αύρα βγαίνουν και τα άτομα με χρόνια ιγμορίτιδα, καθώς τους βοηθά στην αποσυμφόρηση του ρινικού συστήματος.

5)ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ: Η έκθεση στον ήλιο(με προσοχή)  σε συνδυασμό με το θαλασσινό νερό  καθίσταται ευεργετική για ορισμένες δερματικές παθήσεις όπως η κνίδωση, το ατοπικό έκζεμα και η ψωρίαση, ενώ η υπεριώδης ακτινοβολία αποκαθιστά την ξηροδερμία.

6)ΧΑΛΑΡΩΣΗ: Ο ήχος των κυμάτων επηρεάζει τον εγκέφαλο μεταφέροντάς μας σε μια κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης του μυαλού και του σώματος. Το μαγνήσιο, το λίθιο και το βρώμιο βοηθούν στη διατήρηση των επιπέδων ορισμένων ουσιών στον εγκέφαλο, σεροτονίνη, μελατονίνη, τρυπταμίνη, οι οποίες εμπλέκονται στην παθογένεση πολλών συναισθηματικών διαταραχών. Δεν είναι τυχαίο, το ότι το να ζει κάποιος κοντά στη θάλασσα, από μόνο του φαίνεται να επηρεάζει, τα επίπεδα του στρες. Ο ήχος της θάλασσας φαίνεται να μπορεί να αλλάζει το ρυθμό των εγκεφαλικών κυμάτων οδηγώντας μας σε ένα βαθύ διαλογιστικό επίπεδο. Μέσα από αυτό αναζωογονείται το μυαλό και το σώμα μας.Ακόμα και ο φρέσκος αέρας της θάλασσας μας κάνει καλό αφού είναι φορτισμένος με πληθώρα αρνητικών ιόντων.  Τα αρνητικά ιόντα πέρα του ότι καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες και βοηθούν στην οξυγόνωση του εγκεφάλου μας, εξισορροπούν και τα επίπεδα της σεροτονίνης του οργανισμού μας.

Η σεροτονίνη είναι ο νευροδιαβιβαστής εκείνος που έχει άμεση σχέση με τη διάθεση μας. Χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης εμπλέκονται σε συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Ο θαλασσινός αέρας φαίνεται, λοιπόν, να μας βοηθά –και όχι τυχαία- να νιώθουμε μεγαλύτερη χαρά και ευδαιμονία.

7)ΑΣΚΗΣΗ: Στο νερό οι μύες καταφέρνουν να εργάζονται δίχως το βάρος του σώματος, οπότε είναι η ιδανική περίπτωση για να ασκηθούμε, χωρίς να καταβάλλουμε ιδιαίτερο κόπο. Ο άνθρωπος μέσα στο νερό αισθάνεται µόνο το 10% του βάρους του! Έτσι μειώνεται και η καταπόνηση των αρθρώσεων που στηρίζουν το σώμα, ισχία, γόνατα, λεκάνη, σπονδυλική στήλη και ταυτόχρονα μειώνεται και η πίεση στους μυς, τένοντες και συνδέσμους.

8) ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΡΕΥΜΑΤΙΣΜΩΝ : Το νερό της θάλασσας είναι ιδιαίτερα ευεργετικό σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος και όπως έχει αποδειχτεί, τα άτομα που κολυμπούν συστηματικά απαλλάσσονται από τέτοιου είδους ενοχλήσεις. Aν το θαλασσινό νερό θερμανθεί στους 38ο βαθμούς Κελσίου, είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στη θεραπεία διαφόρων μορφών ρευματισμών, αφού βοηθά τις αρθρώσεις να ξαναβρούν την ελαστικότητά τους.

9)ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΫΠΝΙΑΣ :Το θαλασσινό νερό περιέχει πολλά ανόργανα άλατα που δρουν ως φυσικά υπναγωγά, που βελτιώνουν την ποιότητα του ύπνου και αντιμετωπίζουν την αϋπνία.

10)ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗ : Το δέρμα μας ανακτά τη λάμψη και τη φρεσκάδα του. Tα θαλάσσια άλατα απομακρύνουν τα νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας, ενώ ταυτόχρονα το μαγνήσιο ενυδατώνει το δέρμα και βελτιώνει την τραχιά εμφάνιση της επιδερμίδας. Αποκαθιστά το κολλαγόνο. Τα φύκια είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία, μέταλλα, πρωτεΐνες και βιταμίνες και χρησιμοποιούνται για την ενυδάτωση της επιδερμίδας, της προστατίας από φλεγμονές, της προφύλαξης από τις ελεύθερες ρίζες και από τη διατήρηση της ελαστικότητάς της καθυστερώντας τη γήρανση.Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα βρεθείτε στην παραλία νοιαστείτε όχι μόνο για το πώς θα μαυρίσετε αλλά και πως θα εκμεταλλευθείτε τις θαυματουργικές ιδιότητες της θάλασσας.


ΠΡΟΣΟΧΗΑντενδείξεις

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η θαλασσοθεραπεία όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματική, αλλά μπορεί να δημιουργήσει βλάβες. Πρόκειται για περιπτώσεις όπου το άτομο πάσχει από:

-νεφρική ανεπάρκεια, διότι η ζέστη και η αύξηση της εξάτμισης υγρών θα υπέβαλλε σε στρες τα νεφρά.

-προβλήματα στην καρδιά, τα οποία δεν έχουν σταθεροποιηθεί ή ρυθμιστεί, διότι το θαλάσσιο κλίμα διεγείρει τη λειτουργία της καρδιάς και μπορεί

-κατά συνέπεια- να επιδεινώσει τα συμπτώματα.

-ιδιαίτερες δερματικές παθήσεις, διότι το αλμυρό νερό η άμμος και ο ήλιος μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμούς

-δυσλειτουργίες του θυρεοειδή, ο οποίος αν υποβληθεί στην υψηλή συγκέντρωση ιωδίου που χαρακτηρίζει το θαλάσσιο περιβάλλον, θα απορυθμιστεί ακόμη περισσότερο.

-σοβαρή αναιμία ή όταν το άτομο αναρρώνει από σοβαρή πάθηση και είναι πολύ εξασθενημένο.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2016/06/healing-power-sea.html#ixzz6KjwP7r6A




Πρώτες βοήθειες για τσίμπημα μέλισσας, σφήκας (σφίγγας ή σφήγκας). Πώς να αφαιρέσετε το κεντρί; Αντιμετώπιση αλλεργικής αντίδρασης

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D, medlabnews.gr

Όταν μία μέλισσα τσιμπάει, χάνει το κεντρί της και πεθαίνει. Η σφήκα όπως μπορεί να επιφέρει πολλαπλά τσιμπήματα καθώς δεν αφήνει πίσω το κεντρί της. 

Τα τσιμπήματα αυτά μπορεί να έχουν σοβαρές αντιδράσεις σε αλλεργικά άτομα.Η θνησιμότητα μετά από τσίμπημα σφήκας ή μέλισσας οφεί­λεται στο γεγονός ότι τα θύματα μπορεί να πάθουν έμφραγμα της καρδιάς ή του εγκεφάλου, ή να πεθάνουν, λίγο μετά το τσίμπημα από αναφυλακτικό shock. Οι περισσότεροι θάνατοι που σχετίζονται με τσίμπημα (μέλισσες)  ή δάγκωμα (μόνον οι σφήκες) είναι το επακόλουθο αντιδράσεων υπερευαισθησίας, που προκαλούν αναφυλαξία ή αναφυλακτικό σοκ Η έναρξη των επικίνδυνων για τη ζωή του θύματος σημείων γίνεται μέσα σε 10 λεπτά από τη στιγμή του τσιμπήματος Η πρόκληση μαζικών τσιμπημάτων στο θύμα και η επακόλουθη δηλητηρίασή του, από το δηλητήριο του εντόμου, μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο και σε μη αλλεργικά άτομα

Το τσίμπημα της σφήκας είναι πολύ ποιο επικίνδυνο όχι μόνο από αλλεργικής άποψης αλλά και μολύνσεως γιατί η σφίγγα τρώει νέκταρ αλλά και σάπια κρέατα και αποφάγια στα σκουπίδια με αποτέλεσμα η μεταφορά ενός μικροβίου με το τσίμπημα σε κάποιον άνθρωπο να είναι άμεση.


Τα τσιμπήματα από έντομα μέλισσας ή σφήκας προκαλούν μία τοπική φλεγμονώδη αντίδραση του δέρματος που είναι, αποτέλεσμα του δηλητηρίου που εισχωρεί στον οργανισμό μας με το κεντρί του εντόμου.

Τοπική κοκκινίλα, πρήξιμο πόνος ή φαγούρα είναι τα κύρια συμπτώματα στο σημείο του τσιμπήματος που μπορούν να διαρκέσουν από αρκετές ώρες μέχρι αρκετές ημέρες. Ευτυχώς στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα τσιμπήματα αυτού του είδους δεν είναι επικίνδυνα και οι περισσότεροι από τους ενήλικες χρειάζονται αρκετές εκατοντάδες τσιμπημάτων τον ίδιο χρόνο για να κινδυνεύσουν.

Πρώτες βοήθειεςΕάν δεν είστε αλλεργικοί απλά αφαιρέστε το κεντρί. Αν είναι ορατό (πράγμα που σημαίνει ότι πρόκειται για μέλισσα, αφού οι σφήκες δεν αφήνουν πίσω τους το κεντρί), προσπαθήστε να το απομακρύνετε σπρώχνοντάς το πλάγια με τα δάχτυλά σας. MH χρησιμοποιήσετε τσιμπιδάκι γιατί είναι πιθανόν πιέζοντάς το να ελευθερώσετε περισσότερο δηλητήριο μέσα στην πληγή κι έτσι να πονέσει περισσότερο.   ΠΡΟΣΟΧΗ χρειάζεται να μην γίνει προσπάθεια αφαιρέσεως του κεντριού με πίεση (ζούληγμα) της περιοχής που είναι καρφωμένο με τα δάκτυλα ή με τα νύχια μας διότι μπορεί αντί να βγει το κεντρί προς τα έξω να σπρωχτεί ακόμα πιο βαθιά.

Καθαρίστε την περιοχή με προσοχή
Εφαρμόστε πάγο. Ακουμπήστε μια παγοκύστη για να αποφύγετε το πρήξιμο. 
Πάρτε κάποιο αντιισταμινικό ή κρέμα κορτιζονούχο για τη φαγούρα και κάποιο παυσίπονο για τον πόνο αν χρειάζεται. 
Εάν έχετε σοβαρή αναφυλακτική αντίδραση, ξαπλώστε και αφαιρέστε με πολύ προσοχή το κεντρί ώστε να μην διαχυθεί το δηλητήριο στους ιστούς και ζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια. 

Σημεία και συμπτώματα αλλεργικής αντίδρασης

  • Κνίδωση.
  • Κνησμός στα μάτια.
  • Συσφιγκτικό αίσθημα στο λαιμό και στο θώρακα.

Επείγοντα σημεία και συμπτώματα

  • Οίδημα του λάρυγγα, που προκαλεί δυσχέρεια αναπνοής.
  • Βήχας ή συριγμός.
  • Σοβαρή κνίδωση.
  • Κοιλιακές κράμπες, ναυτία και εμετός. Ελάττωση της αρτηριακής πίεσης που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της συνείδησης.

Εάν το τσίμπημα είναι στο λαιμό ή στο στόμα, θα πρέπει να αντιδράσετε άμεσα, γιατί αν πρηστεί θα εμποδίζει τη δίοδο του αέρα. Γλείψτε ένα παγάκι ή να πιείτε άφθονο παγωμένο νερό. Αν διαπιστώσετε ότι  δυσκολεύεστε να αναπνεύσετε ή πρήζεστε στο πρόσωπο ή στο λαιμό, απευθυνθείτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο. 
Εάν γνωρίζετε την ευαισθησία σας για την εμφάνιση αλλεργικού σοκ, συμβουλευτείτε προληπτικά τον γιατρό σας και έχετε πάντα μαζί σας κάποια φάρμακα πρώτης βοήθειας (όπως αντιισταμινικά, κορτιζόνη, κάποιο εισπνεόμενο βρογχοδιασταλτικό, ένεση αδρεναλίνης για σοβαρές περιπτώσεις).

Προσοχή: Αλλα κάνουμε σε μέλισσα και άλλα σε σφήκα

Αν δεν υπάρχουν φάρμακα χρησιμοποιήστε  μαγειρική σόδα, αμμωνία, ξίδι ή λεμόνι. Υπάρχει όμως διαφοροποίηση στη χρήση, αν μας τσιμπήσει μέλισσα βάζουμε αμμωνία ή πολτό από μαγειρική σόδα, γιατί το δηλητήριο είναι όξινο και με την αμμωνία εξουδετερώνεται. 
Στο τσίμπημα της σφήκας το δηλητήριο είναι αλκαλικό και με το ξίδι (όξινο) εξουδετερώνεται. 
Αν το κάνουμε ανάποδα είναι σαν να υποβοηθήσαμε το τσίμπημα.Να φοράτε ταυτότητα (λαιμό, χέρι) με την αλλεργική πάθηση σας και με τηλέφωνο επικοινωνίας με άτομο που είναι ενήμερο για το νόσημα σας σε περίπτωση απώλειας επαφής με το περιβάλλον.
Και λίγα λόγια για το δηλητήριοΈνας μεγάλος αριθμός μελετών έχει πραγματοποιηθεί για τη σύνθεση του δηλητηρίου των μελισσών. Ένα μεγάλο μέρος του βασικού προσδιορισμού των ενώσεων, της απομόνωσης τους και της μελέτης των φαρμακολογικών αποτελεσμάτων τους έγινε στη δεκαετία του ’50 και τη δεκαετία του ’60.

Το 88% του δηλητηρίου είναι νερό. Η γλυκόζη, η φρουκτόζη και τα φωσφολιπίδια που περιέχονται στο δηλητηρίου είναι παρόμοια με αυτά στο αίμα της μέλισσας (Crane, 1990). Τουλάχιστον 18 φαρμακολογικά ενεργά συστατικά έχουν περιγραφεί, συμπεριλαμβανομένων διάφορων ενζύμων, πεπτιδίων και αμινών. Το δηλητήριο από άλλα είδη Apis είναι παρόμοιο, αλλά ακόμη και τα δηλητήρια από τις διάφορες φυλές του κάθε είδους είναι ελαφρώς διαφορετικά το ένα από το άλλο. Η τοξικότητα του δηλητηρίου της Αpis cerana έχει αναφερθεί να είναι δύο φορές υψηλότερη από αυτό της Α.Mellifera

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2015/08/Bee-wasp-stings.html#ixzz6JURT3wW2




Σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης ή σύνδρομο burnout. Ποιες οι αιτίες και τα συμπτώματα που προκαλεί;

Σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης ή σύνδρομο burnout

της  Βικτωρίας Πολύζου, συμβούλου ψυχικής υγείας, medlabnews.gr

Συζητήθηκε εκτενώς, πριν μερικά χρόνια, το σύνδρομο butnout,  λέγοντας ότι ο 28χρονος Γερμανός πιλότος, έριξε το αεροπλάνο που οδηγούσε, σκοτώνοντας όλους τους επιβάτες, έπασχε από  Σύνδρομο Burnout! 
Σήμερα είναι ιδιαίτερα επίκαιρο το θέμα της επαγγελματικής εξουθένωσης όταν βλέπουμε το υγειονομικό προσωπικό στα νοσοκομεία που δέχονται περιστατικά με κοροναϊό, να εργάζεται χωρίς σταματημό και με όλη την ψυχική επιβάρυνση που δέχονται. 

Για να δούμε όμως τι είναι το σύνδρομο αυτό;

Σηκώνεστε με δυσκολία από το κρεβάτι για να πάτε στη δουλειά σας;Όταν είστε στην εργασία σας εύχεστε να ήσασταν κάπου αλλού;Ζηλεύετε τους ανθρώπους που είναι ευχαριστημένοι με τη δουλειά τους;Σας προκαλεί θλίψη η σκέψη ότι «αύριο είναι Δευτέρα;»

Οι επιστήμονες διεθνώς το έχουν ονομάσει ως το «σύνδρομο burnout», το σύνδρομο δηλαδή της απόλυτης επαγγελματικής εξουθένωσης. Τα συμπτώματά του είναι κοινά σε όλους τους πάσχοντες και συνήθως δεν αντιμετωπίζονται όπως θα έπρεπε από την αρχή, καθώς πολλοί θεωρούν πως πρόκειται για κάτι «περαστικό».

Ο όρος «Επαγγελματική Εξουθένωση» (burnout) χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει μια κατάσταση συναισθηματικής και σωματικής εξάντλησης στο πλαίσιο της εργασίας, και είναι φαινόμενο με σημαντικό αντίκτυπο στη σύγχρονη κουλτούρα, ειδικά στις «δυτικού τύπου» κοινωνίες και την Ιαπωνία.

Δεν είναι γνωστό το ποσοστό των εργαζομένων που πάσχουν από επαγγελματική εξουθένωση και φυσικά αυτό κυμαίνεται ανάλογα με τη συγκεκριμένη εργασία, το εργασιακό καθεστώς, τη νομοθεσία και το περιβάλλον. Επίσης η χώρα και ηλικία παίζουν σημαντικό ρόλο και λόγω του γεγονότος ότι ανάλογα με το γενικότερο εργασιακό περιβάλλον ένας μεγάλος αριθμός εργαζομένων με επαγγελματική εξουθένωση τελικά συνταξιοδοτούνται πρόωρα. Τα ποσοστά κυμαίνονται από 15-50%. Φαίνεται επίσης ότι υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού που εμφανίζει μια ευαλωτότητα στην ανάπτυξη εξουθένωσης 

Είναι σαφές ότι η εργασία δεν είναι μόνο πηγή ικανοποίησης και κοινωνικο-οικονομικού status, αλλά επίσης αποτελεί πηγή stress. Με τον όρο stress υποδηλώνεται το σύνολο τόσο της ψυχικής όσο και της σωματικής πίεσης για απόδοση και επίδοση, που οδηγεί το άτομο να εργάζεται στα υψηλότερα όρια των δυνατοτήτων του. Ο όρος αυτός δεν ταυτίζεται με το άγχος ή μόνο με την ψυχική πίεση, όπως έχει καταλήξει να σημαίνει στην καθομιλουμένη γλώσσα.

Ο όρος «επαγγελματική εξουθένωση» (burnout) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Freudenberger το 1974 για να περιγράψει μια κατάσταση εξάντλησης των επαγγελματιών ψυχικής υγείας στο εργασιακό τους περιβάλλον. Καθόρισε την κατάσταση αυτή ως «αδυναμία για επίδοση, ή εξουθένωση λόγω υπερβολικών απαιτήσεων που αφορούν την ενέργεια, τη δύναμη ή τις δυνατότητες». Το άτομο γίνεται άκαμπτο, ξεροκέφαλο και ανελαστικό, εμποδίζει την πρόοδο και τις δομικές αλλαγές επειδή οι αλλαγές αυτές απαιτούν προσπάθεια για προσαρμογή. Ο Freudenberger προτείνει ότι περισσότερο ευάλωτοι να αναπτύξουν επαγγελματική εξουθένωση είναι οι αφοσιωμένοι και οι απορροφημένοι από την εργασία τους, εκείνοι δηλαδή που αισθάνονται τόσο μια εσωτερική πίεση να προσφέρουν όσο και μια εξωτερική να αποδώσουν. Περιέγραψε τον «αφοσιωμένο εργαζόμενο» (dedicated) ο οποίος αναλαμβάνει υπερβολικά πολλή δουλειά, τον «υπερ-δεσμευμένο εργαζόμενο» (overcommitted) του οποίου η ζωή έξω από την εργασία δεν δίνει ικανοποίηση και τον «αυταρχικό εργαζόμενο» (authoritarian) ο οποίος νιώθει ότι κανείς άλλος εκτός απ αυτόν δε μπορεί να κάνει τη δουλειά με την ίδια αποτελεσματικότητα (Freudenberger, 1975)

Η υπερκόπωση που καταλήγει στο σύνδρομο εργασιακής εξουθένωσης (burn out) είναι αιτία ψυχικής και σωματικής καταπόνησης των εργαζομένων, λαθών που κάποτε είναι τραγικά, ατυχημάτων, απώλειας παραγωγικότητας και κερδοφορίας των εταιριών. 

Οι βασικές αιτίες, που οδηγούν τους εργαζόμενους, στο Σύνδρομο Επαγγελματικής Εξουθένωσης είναι:

• Ατελείωτος όγκος δουλειάς που συνεπάγεται μόνιμη αγωνία για τον εργαζόμενο να διεκπεραιώσει τις υποχρεώσεις του.

• Μεγάλο φάσμα καθηκόντων

• Παρόλο που καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες δεν αναγνωρίζεται η προσπάθειά του από τους ανώτερους του και υπάρχει συνεχής κριτική ότι «μπορεί και καλύτερα».

• Μη μόνιμη θέση εργασίας που προκαλεί συνεχή ανασφάλεια στον εργαζόμενο.

• Η ανταμοιβή δεν είναι ανάλογη της προσφοράς του.

• Προστριβές και διαμάχες με συναδέλφους ή προϊσταμένους

• Ρουτίνα

• Έλλειψη αυτονομίας κι ελέγχου

Προειδοποιητικά σημάδια: 

• Απώλεια ευχαρίστησης, ενεργητικότητας και κινήτρου

• Ψυχική ασθένεια στην οικογένεια.

• Διαμαρτυρίες για τη κατάσταση εργασίας του

• Απομόνωση από τους συναδέλφους του

• Ανυπομονησία

• Αίσθημα «παγίδευσης»

Η έννοια της επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout) εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο τόσο τα τελευταία χρόνια και έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τους ψυχολόγους, τους κοινωνιολόγους, αλλά και τους ειδικούς του μάνατζμεντ, καθώς έχουν αναγνωρίσει τις σημαντικές της επιπτώσεις στο άτομο, στον οργανισμό και γενικότερα στην οικονομία και την παραγωγή. Στα αγγλικά “burn out” σημαίνει «αναλώνομαι προοδευτικά εκ των ένδον μέχρι του σημείου της απανθράκωσης» 

Ο όρος «επαγγελματική εξουθένωση» (burnout) δεν είναι συνώνυμος του όρου «εργασιακή πίεση» (job stress), «κόπωση» (fatigue), «αποξένωση» (alienation) ή «κατάθλιψη» (depression) παρόλο που η κατάχρηση του όρου τις τελευταίες δεκαετίες οδήγησε σε σύγχυση όρων και ορισμών. Η επαγγελματική εξουθένωση είναι φαίνεται ότι προκαλείται από δυσανάλογα υψηλή προσπάθεια (με επένδυση σε χρόνο και συναισθηματική εμπλοκή),  και χαμηλή ικανοποίηση (αρνητικά αποτελέσματα) σε συνδυασμό με πιεστικές εργασιακές συνθήκες (υψηλές απαιτήσεις). Το σύνδρομο αυτό επηρεάζει κυρίως τους επαγγελματίες υγείας (γιατρούς και νοσηλευτές), αλλά και τους δικαστικούς, τους ταμίες, τους αστυνομικούς, τους πιλότους, και τους εκπαιδευτικούς, όσους δηλαδή αναπτύσσουν στην εργασία τους σχέση φροντίδας και υπευθυνότητας με άλλα άτομα, αλλά δυνητικά μπορεί να επηρεάσει και κάθε εργαζόμενο. 

Τα περισσότερα από τα μοντέλα της επαγγελματικής εξουθένωσης προσπαθούν να εξηγήσουν την ανάπτυξή της μέσω της αλληλεπίδρασης μεταξύ προσωπικότητας και περιβάλλοντος

Το σύνδρομο σχετίζεται αποκλειστικά με την εργασία, είναι χρόνιο και όταν κάποιος πληγεί από αυτό δεν επανέρχεται εύκολα χωρίς εξωτερική βοήθεια. Tο «burnout» δεν σχετίζεται με το πόσες ώρες εργάζεται κάποιος, αλλά με το πόσο ικανοποιημένος είναι από την εργασία του και με το πως είναι οργανωμένος ο εργασιακός του χώρος.

Η επαγγελματική εξουθένωση έχει σοβαρό κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο. Αναφέρεται ότι σημαντικός αριθμός εργαζομένων παραιτούνται πρόωρα λόγω εξουθένωσης. Ακόμα περισσότεροι χρησιμοποιούν συχνά τις υπηρεσίες υγείας. Οι μέρες εργασίας που χάνονται και η απώλεια παραγωτικότητας ειναι σημαντικές. Οι μακροχρόνιες συνέπειες της εξουθένωσης πάνω στην ψυχική και σωματική υγεία των επαγγελματιών είναι επίσης σημαντικές αν και δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς.

Όσοι πάσχουν από το σύνδρομο “burnout”, το οποίο είναι ένας τοξικός συνδυασμός κόπωσης, ευερεθιστότητας και απογοήτευσης / κατάθλιψης, έχουν 36% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου.

Η κούραση στο χώρο εργασίας μπορεί να οδηγήσει σε τραγικές καταστάσεις λόγω του αυξημένου κινδύνου για ατυχήματα, τραυματισμούς και προβλήματα υγείας. Παράγοντες όπως το στρες και ο υπερβολικός φόρτος εργασίας αυξάνουν την κούραση και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που μειώνει την αποδοτικότητα του εργαζομένου και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ατυχήματα και τραγικά λάθη.

Τα ατυχήματα και οι τραυματισμοί στο χώρο εργασίας που προκύπτουν λόγω κούρασης δημιουργούν ένα τεράστιο οικονομικό βάρος και ένα δυσβάσταχτο κοινωνικό πρόβλημα. Η κούραση των εργαζομένων αποτελεί την κύρια και άμεση αιτία για το 18% όλων των ατυχημάτων και τραυματισμών στους χώρους εργασίας. 

Υπολογίζεται επίσης ότι 25% όλων των δυστυχημάτων στους αυτοκινητόδρομους οφείλονται στην κούραση. Τα δυστυχήματα που προκαλούνται από οδηγούς φορτηγών που είναι κουρασμένοι λόγω έλλειψης ύπνου μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρά.

Το σύνδρομο της εργασιακής εξουθένωσης χαρακτηρίζεται από μια κατάσταση σωματικής, συναισθηματικής και πνευματικής εξάντλησης. Προκαλείται λόγω μακροχρόνιας εργασίας κάτω από ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες.Εργαζόμενοι που αφοσιώνονται πλήρως στη δουλειά τους, που είναι ευσυνείδητοι και δυσκολεύονται να διαχωρίζουν την επαγγελματική τους ενασχόληση από την προσωπική τους ζωή, είναι πιο εύκολο να προσβληθούν από το εν λόγω σύνδρομο.

Συμπτώματα

Το “σύνδρομο burnout”,  εκφράζει την ψυχοσωματική καταπόνηση του εργαζομένου και την εξάντληση όλων των προσωπικών ψυχικών του αποθεμάτων στις καθημερινές του δυσκολίες που σχετίζονται με την επαγγελματική του δραστηριότητα. Ο εργαζόμενος αισθάνεται ανίκανος να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του και αναπτύσσει ουδέτερα η ακόμη και αρνητικά συναισθήματα για τον ασθενή η τον πελάτη του. Επίσης, αισθάνεται ότι δεν έχει καταφέρει τίποτε στη ζωή του και ότι δεν αμείβεται ικανοποιητικά Το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης έχει πολύπλευρες επιδράσεις στη ζωή του εργαζομένου και εκφράζεται με διάφορους τρόπους: 

1. Σωματικά συμπτώματα: χρόνια κόπωση, πόνοι στην πλάτη και τον αυχένα, διαταραχές στον ύπνο, υψηλή αρτηριακή πίεση, έλκος, καρδιαγγειακές παθήσεις, ημικρανίες. 

2. Αλλαγές στη συμπεριφορά: τάση για απομόνωση, απρόσωπη επικοινωνία, προσφώνηση των άλλων με υποτιμητικές φράσεις, συγκρούσεις με συνεργάτες και μέλη της οικογενείας, και ακόμη απόπειρες αυτοκτονιών 

3 .Ψυχολογικές επιπτώσεις: θυμός, πλήξη, απογοήτευση, αποθάρρυνση, αδιαφορία, χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη. 

Σε υπαρξιακό επίπεδο το άτομο βιώνει την παντελή έλλειψη νοήματος για την ίδια την ζωή, αμφισβητώντας τον σκοπό για τον οποίο ζει, χάνοντας την ελπίδα του και την σύνδεση του με την δυνατότητα αποτίμησης της κατάστασης του.

Στις διαπροσωπικές του σχέσεις μπορεί να αρχίσει να απομονώνεται να χάνει το ενδιαφέρον του για την δημιουργία σχέσεων ή την διατήρηση αυτών που έχει ήδη οικοδομήσει Γίνεται υπερπροστατευτικός γονέας ή σύντροφος προβάλλοντας στους άλλους τον θύμο του. Νιώθει συνήθως έντονη μοναξιά και εμπλέκεται σε συχνούς διαπροσωπικούς διαπληκτισμούς.

Στο ψυχοσωματικό κομμάτι τα συμπτώματα που παρουσιάζει το άτομο είναι έντονη εφίδρωση , επιτάχυνση του ρυθμού της αναπνοής, περιόδους δύσπνοιας μυϊκούς πόνους, γαστρεντερικές διαταραχές και άλλα σωματοποιημένα συμπτώματα. 

Τέλος ως προς την εργασία του το άτομο, έχει χαμηλό ηθικό, χάνει σταδιακά τα κίνητρα του, δίνει υπερβολική σημασία στην πραγμάτωση επουσιωδών λεπτομερειών , αποφεύγοντας να εκπληρώσει τα καθήκοντα του. Σταδιακά χάνει την σύνδεση του με το αντικείμενο της εργασίας του ,η ποιότητα της απόδοσης του είναι χαμηλή , γίνεται ευερέθιστος και εμπλέκεται σε συνεχείς διαπληκτισμούς με τους συναδέλφους του.

Θεραπευτική παρέμβαση και πρόγνωση

Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η πρόληψη. Η έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση της υπερκόπωσης και του συνδρόμου εργασιακής εξουθένωσης, βελτιώνει τόσο την ποιότητα ζωής των υπαλλήλων και των επαγγελματιών όπως επίσης και την αποδοτικότητα των εργοδοτικών οργανισμών.Η πρόληψη και η θεραπευτική παρέμβαση τόσο για την εργασιακή πίεση όσο και την επαγγελματική εξουθένωση βασίζονται τόσο στη δόμηση του κατάλληλου εργασιακού περιβάλλοντος όσο και στη σωστή διαχείριση του προσωπικού.  Είναι σημαντικό να δοθεί έμφαση στην ομαδική δουλειά και να δίνεται θετική ψυχολογική ανάδραση η οποία είναι αναγκαία για τον εργαζόμενο ώστε να αισθανθεί ικανοποιημένος από την εργασία του. Μερικές φορές είναι απαραίτητο να αλλάζει το προσωπικό τομείς εργασίας και καθήκοντα συχνά, ώστε να διατηρείται το ενδιαφέρον του για τη δουλειά. Ωστόσο οι αλλαγές αυτές δε θα πρέπει να είναι υπερβολικά συχνές και θα πρέπει να σέβονται τα προσόντα του εργαζομένου (ώστε να αποφεύγονται υποβιβασμοί στην πράξη λόγω της αλλαγής). Επίσης η πρώιμη αναγνώριση της ανάπτυξης κατάθλιψης καθώς και της συννοσηρότητας είναι κρίσιμες διότι οδηγούν ενωρίς σε πλήρη θεραπεία. Επιπλέον, για τους εργαζόμενους που έχουν εκδηλώσει τα σύνδρομα αυτά, δεν είναι καλή ιδέα να χρησιμοποιούνται ο διαλογισμός και η yoga, επειδή πιθανόν προκαλούν περαιτέρω νοητική πτώση, μείωση της ενέργειας και ψυχική κόπωση Το άτομο με επαγγελματική εξουθένωση δε χρειάζεται ενδοσκόπηση. 

Υπογραμμίζεται η απόλυτη εξατομίκευση μετά από την ενδεδειγμένη κλινικοεργαστηριακή διερεύνηση. Η σφαιρική προσέγγιση του πάσχοντος ανθρώπου και η εξατομικευμένη θεραπεία του αποτελούν το « κλειδί » στην επιτυχία της Θεραπευτικής, επειδή κάθε άνθρωπος είναι μία, μοναδική και ανεπανάληπτη οντότητα και προσωπικότητα. Η ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα του ανθρώπου αφορά και στις φυσιολογικές και στις παθολογικές εκφράσεις του.

Πρόληψη

Ωστόσο αν πάσχετε από το Σ.Ε.Ε. μπορείτε να ξεκινήσετε με τα παρακάτω:

• Οργανώστε καθημερινά τις αρμοδιότητες σας αφήνοντας επιπλέον χρονικό περιθώριο από την μια εργασία στην άλλη. Καθορίστε στόχους και προτεραιότητες.

• Μην συζητάτε στα διαλείμματα σας (τα οποία δεν πρέπει να παραλείπετε) για εργασιακά θέματα.

• Προσπαθήστε να θέσετε ρεαλιστικούς στόχους για τον φόρτο εργασίας που μπορείτε να αναλάβετε.

• Εξασκηθείτε να λέτε «όχι» όταν είναι αδύνατον να φέρετε σε πέρας μια εργασία στον απαιτούμενο χρόνο.

• Αποφύγετε τις υπερωρίες έχοντας ένα σταθερό ωράριο που αφήνει στον εαυτό σας περιθώρια χαλάρωσης

• Προσπαθήστε να τρώτε σωστά και να ξεκουράζεστε

.• Αφιερώστε χρόνο σε εξω- επαγγελματικές δραστηριότητες (διασκέδαση, αθλητισμός κ.α)• Προσπαθήστε να μην αφιερώνετε χρόνο για εργασία τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες

.• Μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια κάποιου ειδικού όταν τα πράγματα δυσκολεύουν

Όσοι υποψιάζεστε ότι μπορεί και να πάσχετε από αυτό κάντε το τεστ

Το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης αναδεικνύει την δυσλειτουργία του ατόμου στην δημιουργία ρεαλιστικής εικόνας για το εργασιακό του περιβάλλον, αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτό. Μεγάλες προσδοκίες και μη εφικτοί στόχοι ,ανοίγουν τον δρόμο της εμφάνισης του συνδρόμου, με επίπονες επιπτώσεις σε συναισθηματικό αλλά και σωματικό επίπεδο. Η εμφάνιση συμπτωμάτων εξουθένωσης, κωδικοποιούν και μεταφέρουν στο συνειδητό κομμάτι του ατόμου την ανάγκη για αλλαγή της οπτικής του . Αν τα σημάδια αυτά εκληφθούν από το επαγγελματικά εξουθενωμένο άτομο, ως ευκαιρία για επαναπροσδιορισμό των δυσλειτουργικών συμπεριφορών του, τότε είναι πιθανόν να μειωθούν, οικοδομώντας παράλληλα μια στερεότερη βάση ψυχολογικής ισορροπίας.

Βιβλιογραφία Braun S, Hollander RB: Work and Depression in the Federal Republic of  Germany. Women Health 1988;14:3-26Claxton RP, Catalán J, Burgess AP: Psychological distress and burnout among buddies: demographic, situational and motivational factors. AIDS Care 1998 Apr 10:2 175-90Erickson JM, Pugh WM, Gunderson KE: Status Congruency as a Predictor of Job Satisfaction and Life Stress. J Appl Psychol 1972;56:523-525Karasek R, Baker D, Marxer F et al: Job Decision Latitude, Job Demands and Cardiovascular Disease: A Prospective Study of Swedish Men. Am J Public Health, 1981;71:694-705Little LF, Gaffney IC, Rosen KH, Bender MM: Corporate instability is related to airline pilots’ stress symptoms.Aviat Space Environ Med 1990 Nov 61:11 977-82Rogers JC, Dodson SC: Burnout in Occupational Therapists. The American Journal of Occupational Therapy, 1988;42(12):787-792ΣΤΑΜΑΤΗ Α. Το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης: Μια πρόκληση για τον κόσμο της εργασίας. Ημερίδα, Αθήνα, 2004, Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Εργασιακών Σχέσεων – European Industrial Relations ObservatoryFreudenberger H.J., (1974) Staff Burnout, Journal of Social Issues, 30, 159-64Ζησόπουλος, Κ., Βούλτσος, Π., Ψαρούλης, Κ., Χατζηνικολάου, Φ., & Βασιλειάδης, Ν., (2013) Σύνδρομο Επαγγελματικής Εξουθένωσης σε Ιατρούς των ΜΕΘ της Θεσσαλονίκης, Ιατρικό Βήμα 131: 42-52Καρανικόλα, Μ. & Κλεάνθους, Ε., (2011) Διερεύνηση Παραγόντων Κινδύνου για εκδήλωση EE σε Νοσηλευτές Ψυχικής Υγείας, Νοσηλευτική 50 (2): 163-176Κορωναίου, Α., (2010) Όταν η εργασία γίνεται ασθένεια. Το στρες των εκπαιδευτικών, Αθήνα: ΠεδίοLeiter, M.P. & Maslach, C., (2007) Πώς να αντιμετωπίσετε την επαγγελματική εξουθένωση. (Επιμέλεια – μετάφραση: Αντωνίου ΑΣ), Αθήνα: Κλειδάριθμος

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2015/03/burnout_30.html#ixzz6IYtHDwYk




Δύσπνοια, σφίξιμο στο στήθος, βήχας. Οφείλονται σε Άσθμα ή σε Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ);

Δύσπνοια, σφίξιμο στο στήθος, βήχας. Οφείλονται σε Άσθμα ή σε Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ);

του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr

Το Άσθμα και η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ταλαιπωρούν εκατομμύρια ασθενείς σε όλο τον κόσμο. Κοστίζουν ανθρώπινες ζωές, επηρεάζουν δραματικά την ποιότητα ζωής των ασθενών και αποτελούν παράλληλα μια σημαντική «πληγή» για τις δαπάνες Υγείας.

Το άσθμα αποτελεί κοινή, χρόνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή και στένωση των αεραγωγών, προκαλώντας επαναλαμβανόμενες περιόδους συριγμού, σφίξιμου στο στήθος, δύσπνοια και βήχα, συνήθως το βράδυ ή νωρίς το πρωί.Η στένωση δεν παρουσιάζεται συνεχώς στο ήπιο άσθμα, αλλά συμβαίνει πιο συχνά όσο το άσθμα επιδεινώνεται. Μπορεί επίσης να ποικίλλει κατά μικρά χρονικά διαστήματα, από μόνη της ή ως αποτέλεσμα κάποιας θεραπείας.

Κατά την κανονική αναπνοή, ο αέρας ρέει ελεύθερα μέσα και έξω από τους πνεύμονες. Αλλά όταν το άσθμα δεν είναι υπό έλεγχο, οι αεραγωγοί των πνευμόνων είναι παχιοί, πρησμένοι και παρουσιάζουν χρόνιες φλεγμονές. Οι αεραγωγοί γίνονται υπερβολικά ευαίσθητοι στις μεταβολές του περιβάλλοντος και μια κρίση άσθματος καραδοκεί. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, το επιθήλιο των αεραγωγών διογκώνεται, οι μύες γύρω από τους αεραγωγούς σφίγγουν, έκκριση βλέννας βουλώνει τους αεραγωγούς στους πνεύμονες και η αναπνοή γίνεται δύσκολη. Μία κρίση άσθματος – ή παρόξυνση – είναι μία αιφνίδια επιδείνωση των συμπτωμάτων και μπορεί να είναι απρόβλεπτη.

-Το  άσθμα  επηρεάζει  παιδιά  και  ενήλικες  και  μπορεί  να  εμφανιστεί  σε  οποιαδήποτε  ηλικία.

-Το  άσθμα  είναι  η  πιο  συχνή  χρόνια  πάθηση  της  παιδικής  ηλικίας.

Τα αίτια του Άσθματος δεν έχουν κατανοηθεί πλήρως, αλλά οι κύριοι παράγοντες κινδύνου είναι διάφορες εισπνεόμενες ουσίες που προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις ή δρουν ερεθιστικά στους αεραγωγούς. Σε αυτές τις ουσίες περιλαμβάνονται ο καπνός και αλλεργιογόνα όπως τα ακάρεα της οικιακής σκόνης αλλά και τα κατοικίδια ζώα.

Το άσθμα επηρεάζει ανθρώπους όλων των ηλικιών, και συνήθως πρωτοεμφανίζεται στην παιδική ηλικία

ΧΑΠ: η «σιωπηλή νόσος»

Αποκαλείται «νόσος των καπνιστών» ή «σιωπηλή νόσος». Κι αυτό γιατί κάνει την εμφάνισή της ξαφνικά, συνήθως μετά τα 40, παρόλο που η καταστροφή στους πνεύμονες έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα.

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια είναι ένας όρος που αναφέρεται σε δύο πνευμονικές παθήσεις, τη χρόνια βρογχίτιδα και το εμφύσημα, με χαρακτηριστικό την απόφραξη της ροής του αέρα που επηρεάζει αρνητικά τη φυσιολογική αναπνοή. Στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι το 10% των ενηλίκων άνω των 40 ετών, δηλαδή περίπου 500.000 ασθενείς, πάσχουν από ΧΑΠ.

Η  Χρόνια  Αποφρακτική  Πνευμονοπάθεια  (ΧΑΠ)  αναφέρεται  σε  μια  κατάσταση  που  παλαιότερα  περιγραφόταν  σαν  χρόνια  βρογχίτις  (φλεγμονή  και  στένωση  των  αεραγωγών)  και  εμφύσημα  (εξασθένηση  της  δομής  των  πνευμόνων).  Έχει  σαν  αποτέλεσμα  τον  προοδευτικό  περιορισμό  της  ροής  του  αέρα  και  επακόλουθη  δυσκολία  στην  αναπνοή.

-Δύσπνοια,  βήχας  και  πτύελα  είναι  συνήθη  συμπτώματα  της  ΧΑΠ.

-Η  εξασθένηση  της  δομής  των  πνευμόνων  που  προκαλείται  από  την  ΧΑΠ  δεν  είναι  πλήρως  αναστρέψιμη.

Η μακροχρόνια έκθεση σε ερεθιστικές για τους πνεύμονες ουσίες, που προκαλεί βλάβες στους αεραγωγούς και το ίδιο το πνευμονικό παρέγχυμα, αποτελεί συνήθως την αιτία της ΧΑΠ.

Τόσο η ΧΑΠ όσο και το άσθμα αποτελούν καταστάσεις που σχετίζονται με στένωση των αεραγωγών και μείωση της ροής του αέρα. Στο άσθμα, η στένωση ποικίλει από μέρα σε μέρα και εντός της ίδιας μέρας, ενώ στη ΧΑΠ η στένωση είναι σχετικά σταθερή και δεν μεταβάλλεται σε σημαντικό βαθμό. Με­λέτες έχουν δείξει ότι το είδος της φλεγμονής που παρατηρείται στους πνεύμονες εμπλέκει διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους στο άσθμα και στη ΧΑΠ.

         Άσθµα  ΧΑΠ

Συµπτώµατα Ποικίλλουν Επίµονα                      

Συριγµός ∆ύσπνοια στην κόπωση

Έναρξη  Συνήθως παιδική ηλικία  Συνήθως >45 ετών 

Πορεία  Ποικίλλει, υφέσεις  Προοδευτική  σπάνια προοδευτική 

Κάπνισµα  Ορισµένες φορές  Σύνηθες

Αλλεργίες/Ατοπία  Συχνή  Ασυνήθης 

Ανταπόκριση στη β/δ  Καλή  Φτωχή 

Ανταπόκριση στα στεροειδή  Καλή  Φτωχή

Κλινικά η διάκριση μεταξύ άσθματος και ΧΑΠ είναι πιο εμφανής σε ακραίες ηλικίες: οι νέοι ασθενείς τείνουν να έχουν περισσότερα συμπτώματα και διάγνωση άσθματος ενώ οι γηραιότεροι ασθενείς (>60 ετών) περισσότερα συμπτώματα και διάγνωση ΧΑΠ Στην πραγματικότητα συνυπάρχουν παράγοντες που δυσκολεύουν την κατάταξη ενός ασθενή σε μία από τις δύο νόσους 

• ΧΑΠ με σημαντική ανταπόκριση στη βρογχοδιαστολή 

• ΧΑΠ σε μη καπνιστές 

• Άσθμα σε καπνιστές

• Σοβαρό άσθμα – Άσθμα με μόνιμη απόφραξη

Η ταξινόμηση των ασθενών ως ασθενείς με άσθμα ή ΧΑΠ μπορεί να διαφέρει από μέρα σε μέρα – αν βασίζεται μόνο στο διαγνωστικό κριτήριο της ανταπόκρισης στη βρογχοδιαστολή 

Η ταυτόχρονη παρουσία άσθματος με ΧΑΠ στον ίδιο ασθενή (σύνδρομο αλληλοεπικάλυψης) υπάρχει σε σημαντικό ποσοστό ασθενών, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερες ηλικίες 

Κοροναϊός και ΧΑΠ 

Στην επικαιροποίηση των οδηγιών για ασθενείς με άσθμα και Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) σχετικά με τον νέο κοροναϊό (Covid -19), προχώρησε η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία (ΕΠΕ). Δείτε εδώ

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2015/12/ASTHMA-copd.html#ixzz6IIOurDP6




Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού, με αποχρεμπτική, αντιβηχική, βλεννολυτική δράση

Καθημερινά ερχόμαστε σε επαφή με ερεθιστικούς και επιβλαβείς μικροοργανισμούς όπως σκόνη, καυσαέριο, μούχλα, μύκητες και τοξίνες που απειλούν την υγεία των πνευμόνων μας. Οι παθήσεις που παρουσιάζουν αύξηση τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της ρύπανσης της ατμόσφαιρας είναι η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), το άσθμα, η βρογχίτιδα, το εμφύσημα και η πνευμονία είναι μερικές από αυτές.
Η φύση έχει φροντίσει και για το αναπνευστικό σύστημα. Στο φαρμακείο της μπορεί κανείς να βρει μεγάλη ποικιλία βοτάνων που αναπτύσσουν αποχρεμπτική και αντιβηχική δράση και άλλα που καταπολεμούν τις λοιμώξεις των πνευμόνων, το άσθμα, τις φλεγμονές και άλλες συναφείς παθήσεις.
H χρήση των βοτάνων δεν υποκαθιστά τυχόν φαρμακευτική αγωγή και η χρήση τους πρέπει να γίνεται με προσοχή, αφού αλόγιστη κατανάλωση μπορεί να επιφέρει αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, ακόμη δε και βλάβη της υγείας μας.

Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού
Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού

ΕΥΚΑΛΥΠΤΟΣ 

Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού
Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού

Είναι ένα θαυματουργό βότανο, που χρησιμοποιείται ενάντια στις φλεγμονές του αναπνευστικού συστήματος, καταπραΰνει τον βήχα, ρευστοποιεί τα φλέματα και καταπολεμά το άσθμα. Το αιθέριο έλαιο που περιέχεται στα φύλλα του, το ευκαλυπτέλαιο, αναπτύσσει αντιβιοτική δράση κατά των μολύνσεων του αναπνευστικού, ενώ χρησιμοποιείται και κατά της φυματίωσης. Εισπνοές ατμού (5-10 σταγόνες ευκαλυπτέλαιου σε μια κατσαρόλα με βραστό νερό) βοηθούν στην αντιμετώπιση του κρυολογήματος και της καταρροής ενώ για την καταπολέμηση του βήχα συστήνονται εντριβές με διάλυμα στο στήθος. Εισπνοές προτείνονται και σε περιπτώσεις βρογχίτιδας και ιγμορίτιδας.

ΘΥΜΑΡΙ

Κατευναστικό στη βρογχίτιδα, τον κοκίτη και γενικά σε περιπτώσεις έντονου βήχα. Το θυμάρι, γνωστό από την αρχαιότητα για τις ιαματικές ιδιότητές του, είναι ένα φυτό με έντονη μυρωδιά, που περιέχει αιθέριο έλαιο (θυμέλαιο), στυπτικές και αντιβιοτικές ουσίες. Η θυμόλη που περιέχεται κατά 40% στο αιθέριο έλαιο του θυμαριού χρησιμοποιείται κατά των παθήσεων του αναπνευστικού συστήματος σε γαργάρες και κατά της χρόνιας βρογχίτιδας, της φυματίωσης και του κοκίτη με μορφή διαλύματος σε κομπρέσες. Το θυμέλαιο χρησιμοποιείται από τον 16ο αιώνα ενώ οι Ρωμαίοι στρατιώτες συνήθιζαν να κάνουν μπάνιο σε νερό με θυμάρι πιστεύοντας ότι έτσι αποκτούν ενεργητικότητα.

Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού
Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού

ΙΝΟΥΛΑ

Είναι ένα σπάνιο φυτό που μοιάζει με χοντρή μαργαρίτα. Μπορεί να φτάσει σε ύψος μέχρι και τα 2 μέτρα και συναντάται και στη χώρα μας, σε ορεινούς και σκιερούς τόπους. Η ίνουλα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τα αναπνευστικά προβλήματα. Οι αντιβακτηριδιακές και οι αποχρεμπτικές της ιδιότητες την καθιστούν ιδανική για αναπνευστικά νοσήματα όπως το άσθμα και τις πνευμονικές λοιμώξεις. Επίσης, από τη ρίζα της κατασκευάζονται φάρμακα ενάντια στη βρογχίτιδα και τη φυματίωση. Για τις ιδιότητές της αυτές χρησιμοποιείτο από τον Χείρωνα, τον Ιπποκράτη και την εποχή του Μεσαίωνα.

ΜΟΛΟΧΑ

Είναι ένα αποτελεσματικό μαλακτικό. Η μολόχα βοηθά στη ρευστοποίηση του φλέματος, ανακουφίζει από τον βήχα και καταπολεμά την καταρροή των βρόγχων. Σύμφωνα με τη βοτανολογία τα φύλλα της, τα οποία περιέχουν, μεταξύ άλλων, ίχνη από βιταμίνες Α, Β1, Β2 και C χορηγούνται σε περιπτώσεις καταρροών και φλεγμονών των αναπνευστικών οδών. Η κατανάλωση αρκετών φλιτζανιών αφεψήματος από τη ρίζα μολόχας ευνοεί τις αποχρέμψεις και καταπραΰνει τις φλογώσεις του αναπνευστικού συστήματος. Τη μολόχα τη χρησιμοποιούσαν πολύ ως τροφή οι αρχαίοι Ελληνες και οι Αιγύπτιοι ενώ οι θεραπευτικές της ιδιότητες είχαν γίνει γνωστές στους Ρωμαίους από το 700 π.Χ.

ΚΡΕΜΜΥΔΙ

Aπαραίτητο συστατικό της ελληνικής κουζίνας, ωμό, ψητό, τηγανητό ή βραστό, το κρεμμύδι εκτός από τη γεύση που χαρίζει στο φαγητό χαρακτηρίζεται από πλούσιες θεραπευτικές ιδιότητες. Μεταξύ άλλων, επιδρά ευνοϊκά στο αναπνευστικό σύστημα και είναι πολύτιμο για το άσθμα, τη βρογχίτιδα και τη λαρυγγίτιδα. Στη λαϊκή ιατρική το κρεμμύδι χρησιμοποιείται κατά της φαρυγγίτιδας ενώ θεωρείται το θρεπτικό φάρμακο για κάθε περίπτωση λόγω της μεγάλης θρεπτικής του αξίας. Το κρεμμύδι περιέχει φθόριο, ιώδιο, βιταμίνες Α, Β και C.

ΠΕΥΚΟ

Αποχρεμπτικές και αντικαταρροϊκές είναι οι ιδιότητες του πεύκου που το καθιστούν ευεργετικό για το αναπνευστικό σύστημα. Τα φρέσκα φύλλα του μαζί με τα αρσενικά άνθη του σε βραστό νερό αποτελούν σημαντικό ίαμα που όταν εισπνέεται ωφελεί σε περιπτώσεις βήχα, ιγμορίτιδας, βρογχίτιδας και κρυολογήματος.

ΠΟΥΛΜΟΝΑΡΙΑ

Επειδή τα παρδαλά φύλλα της έμοιαζαν με πνεύμονες, τον 16ο και 17ο αιώνα η πουλμονάρια θεωρήθηκε ότι είναι βότανο που ενισχύει τους πνεύμονες. Οι εικασίες της εποχής- παρά την παράδοξη προέλευσή τους- τελικά επιβεβαιώθηκαν καθώς πρόκειται για ένα αποχρεμπτικό και αντιβηχικό φυτό. Σύμφωνα με τη βοτανοθεραπευτική, το έγχυμα από τα φύλλα της καταπολεμά τις παθήσεις της αναπνευστικής οδού και των πνευμόνων. Η πουλμονάρια περιέχει σε σημαντικά ποσοστά βλεννώδεις ουσίες, μία σαπωνίνη, πυρίτιο, τανίνη και ανόργανα άλατα. Στη χώρα μας συναντάται κυρίως στις Σέρρες και σε σκιερά μέρη της Βορείου Ελλάδας.

ΓΛΥΚΟΡΙΖΑ

Είναι ένας θάμνος που φτάνει σε ύψος το 1 μέτρο και έχει χοντρές διακλαδισμένες ρίζες. Χάρη σε αυτές κατατάσσεται στα φαρμακευτικά φυτά. Δρα ως μαλακτικό των πνευμόνων, αποχρεμπτικό και αντιφλεγμονώδες. Επίσης ελαττώνει τον βήχα και σύμφωνα με τους βοτανολόγους δρα ευεργετικά στο στήθος σε περιπτώσεις κρυολογήματος και πνευμονίας. Ενδεικτικό των ιδιοτήτων της είναι το γεγονός ότι από τον χυμό της ρίζας του φυτού, ο οποίος ονομάζεται γιάμπολη, παρασκευάζονται οι μαύρες παστίλιες για τον λαιμό και το βήχα. Το γλυκοριζικό οξύ που περιέχεται στη γλυκόριζα είναι αντιφλεγμονώδες.

ΝΕΡΟΚΑΡΔΑΜΟ

Είναι φάρμακο κατά της βρογχίτιδας. Ενα βότανο διεγερτικό και αντιβηχικό που δρα, επίσης, ως αποχρεμπτικό σε περιπτώσεις χρόνιου κατάρρου των πνευμόνων. Το νεροκάρδαμο παλαιότερα αξιοποιείτο από τη φαρμακοβιομηχανία, πλέον, όμως χρησιμοποιείται αποκλειστικά στη λαϊκή ιατρική. Το βότανο αυτό περιέχει μεταξύ άλλων ιώδιο και σίδηρο, βιταμίνη C και Ε, αιθέριο έλαιο, κάλιο, θείο, φώσφορο, μαγγάνιο και ασκορβικό οξύ.

ΒΕΡΒΕΡΙΔΑ

Η λεμονάδα που φτιάχνεται με τον χυμό των καρπών της συστήνεται από τους βοτανολόγους κατά των αναπνευστικών παθήσεων ενώ το αφέψημα και το σιρόπι τους χρησιμοποιούνται κατά του βήχα. Οσοι καταφύγουν σε αυτό το βότανο για να ανακουφίσουν το αναπνευστικό τους σύστημα, θα το κάνουν με αρκετή ευχαρίστηση, αφού η βερβερίδα έχει μια ευχάριστη ξινή γεύση και ο χυμός από τις ρόγες της διαλυμένος σε κρύο νερό καταναλώνεται και ως καλοκαιρινό ποτό. Στα χωριά από βερβερίδα φτιάχνουν ζελέ και γλυκά. Οι καρποί και οι σπόροι της είναι πλούσιοι σε βιταμίνη C, σάκχαρα, πηκτίνη, κιτρικό και μηλικό οξύ.

ΜΠΟΡΑΝΤΖΑ

Είναι ένα φαρμακευτικό φυτό κατά της πνευμονίας. Η μποράντζα ή βόραγο όπως την ονόμαζαν οι αρχαίοι Ελληνες δρα, επίσης, ως αντιβηχικό και κατά των πνευμονικών κατάρρων. Το έγχυμα των ανθέων της βοηθά στην αντιμετώπιση της βρογχίτιδας ενώ σιρόπι από τον χυμό της καταπολεμά την πνευμονία. Ο Πλίνιος αποκαλούσε το βότανο αυτό «ευφρόσυνο» γιατί πίστευε ότι διώχνει τη μελαγχολία και καθιστά τους ανθρώπους χαρούμενους.

ΦΛΟΜΟΣ

Είναι ένα φυτό που πολλαπλασιάζεται μόνο του στην Ελλάδα και φυτρώνει σε χέρσα εδάφη, αναχώματα, ξερά λιβάδια, στις άκρες αγροτικών δρόμων ή ανάμεσα σε βράχους. Τα φύλλα και τα άνθη του συστήνονται κατά του πνευμονικού κατάρρου, του βήχα και της αιμόπτυσης. Το έγχυμα από τα άνθη του φυτού δρα ως αποχρεμπτικό και αποσυμφορητικό του ρινικού συστήματος. Εγχυμα από τις ρίζες του συστήνεται κατά του βήχα και των φλεγμονών του λάρυγγα. Ο φλόμος περιέχει πολλές βλεννώδεις ουσίες και σαπωνίνες.

Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού
Βότανα κατάλληλα για παθήσεις του αναπνευστικού

ΙΠΕΚΑ 

Αποχρεμπτικό, σπασμολυτικό στον χρόνιο πνευμονικό κατάρρου, στο ξερό ή υγρό άσθμα, στον κοκίτη και την αιμόπτυση, η ιπέκα κατέχει περίοπτη θέση στο φαρμακείο της φύσης για την ανακούφιση του αναπνευστικού συστήματος. Πολλά φάρμακα κατά της βρογχίτιδας που κυκλοφορούν στο εμπόριο έχουν ως βάση τους την ιπέκα ενώ το βότανο διατίθεται και σε μορφή παρασκευασμάτων όπως σιροπιού ή βάμματος. Σε μεγάλες δόσεις προκαλεί εμετό. Η χρήση της γενικεύτηκε στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα και είναι ένα από τα παλαιότερα βότανα που χρησιμοποίησαν οι Ινδιάνοι στη Βραζιλία.

Η ΛΕΒΑΝΤΑ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΟΚΟΚΚΟ

Με την εξαιρετική αντιμικροβιακή δράση της θεωρείται ότι εξουδετερώνει τον πνευμονιόκοκκο, ενώ εισπνοές και εντριβή με το αιθέριο έλαιο που παράγει καταπολεμούν βήχα, άσθμα, βρογχίτιδα και λαρυγγίτιδα. Η λεβάντα πήρε το όνομά της από το λατινικό ρήμα lavare (πλένω) και έχει αναρίθμητες θε­ραπευτικές ιδιότητες λόγω της σύνθετης σύστασης του αιθέριου ελαίου της. Οι ανθισμένες κορυφές της λεβάντας περιέχουν αιθέριο έλαιο, ρητίνη, τανίνη και πικρή ουσία.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2015/04/14.html#ixzz6HuJHPxCr




Στην Υγεια σας ..

ΠΗΓΗ:https://katohika.gr/diethni/stin-ygeia-sas/




Τρόφιμα και άλλα που θα πρέπει να έχετε σε περίπτωση καραντίνας

Τρόφιμα και άλλα που θα πρέπει να έχετε σε περίπτωση καραντίνας

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επίσημα χθες δήλωσε ότι ο κοροναϊός είναι πανδημία.

Καθώς ο ιός συνεχίζει να εξαπλώνεται, περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να τεθούν υπό καραντίνα στο σπίτι ή να επιλέξουν να απομονωθούν στο σπίτι.

Σύμφωνα με το Business Insider το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ συνιστά την αποθήκευση σε προμήθειες τροφίμων για δύο εβδομάδες.

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης επιβίωσης, ο Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός συνιστά να διατηρείτε μια προμήθεια τροφίμων και οικιακών προμηθειών, όπως τα απορρυπαντικά πλυντηρίων και τις πάνες, αν έχετε μικρά παιδιά.

Πιο συγκεκριμένα:
Για να προετοιμαστείτε θα πρέπει να διαθέτετε προμήθειες 14 ημερών για κάθε άτομο – και αντίστοιχα για το κατοικίδιο ζώο – στο σπίτι σας.

Εκεί που θα πρέπει να πέσει το βάρος είναι στην ξηρά τροφή ξηρά και στα κονσερβοποιημένα προϊόντα που είναι εύκολο να προετοιμαστούν.

Τα ξηρά αγαθά όπως το ρύζι, τα ζυμαρικά, τα φασόλια και η βρώμη θα πρέπει να αποτελέσουν το θεμέλιο του αποθέματός, δήλωσε πρόσφατα στην Business Insider η Alyssa Pike, διαιτολόγος και διαχειριστής διατροφικών επικοινωνιών στο Διεθνές Συμβούλιο Πληροφόρησης για τα Τρόφιμα.

Θα πρέπει επίσης να αποθηκεύσετε τρόφιμα σε κονσέρβα που περιέχουν υγρό, όπως οι ντομάτες, τα φασόλια και ο τόνος. Το πλεονάζον υγρό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μαγειρεύετε τα αποξηραμένα τρόφιμα όπως το ρύζι και τα ζυμαρικά. (Βεβαιωθείτε ότι έχετε ένα ανοιχτήρι κονσερβών.)

Σημαντικά είναι και τα τρόφιμα που μας κάνουν ευδιάθετους, όπως η σοκολάτα και ο καφές, ακόμα κι αν δεν είναι απολύτως απαραίτητα. Όπως ανέφερε πρόσφατα το Business Insider, τέτοια στοιχεία μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην ψυχική υγεία και στο ηθικό κατά τη διάρκεια της καραντίνας στο σπίτι.

Επιλέξτε προϊόντα μακράς διαρκείας

Μακαρόνια, ρύζι, όσπρια, κονσέρβες και κατεψυγμένα προϊόντα είναι ιδανικά για να προετοιμάζετε εύκολα καθημερινά γεύματα, χωρίς να έχετε το άγχος ότι πρέπει να τα καταναλώσετε γρήγορα για να μην χαλάσουν. Βέβαια, δεν εννοούμε να αδειάσετε τα ράφια του σουπερμάρκετ, αλλά να υπολογίσετε με προσοχή και σύνεση πόσα πακέτα θα χρειαζόσασταν για αυτό το διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν θα τρώτε κάθε μέρα κάτι από αυτά. Με 4 πακέτα από μακαρόνια, ρύζι και όσπρια στο ντουλάπι, 5-6 κονσέρβες από ψάρια και ντοματάκια, καθώς και 3-4 πακέτα από κατεψυγμένα λαχανικά και θαλασσινά έχετε καλυφθεί.

Προμηθευτείτε σνακ

Μπορεί να κλειστείτε μέσα για 14 ημέρες και να μην καταναλώνετε πολλή ενέργεια, αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι δεν θα πεινάτε. Εκτός από φαγητά, καλό είναι να έχετε στα ντουλάπια και το ψυγείο και σνακ, όπως ξηρούς καρπούς, μπάρες δημητριακών, αλλαντικά, τυρί, φρούτα και συσκευασμένους χυμοί φρούτων, που θα σας παρέχουν πρωτεΐνη, υδατάνθρακες και βιταμίνες.

Βάλτε στην κατάψυξη κρέας και ψάρι

Το κρέας και το ψάρι είναι τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη και δεν πρέπει να λείπουν από τη διατροφή μας. Ειδικά όταν κάποιος είναι άρρωστος, χρειάζεται να καταναλώνει φαγητά που θα βοηθήσουν τον οργανισμό να δυναμώσει. Τυχαία νομίζετε φτιάχνουμε κοτόσουπα κάθε φορά που κρυολογούμε; Θα χρειαστείτε κοτόπουλο, μοσχάρι και ψάρι για σούπες και άλλα φαγητά, υπολογίζοντας ότι θα τρώτε 3-4 μερίδες από αυτά ανά εβδομάδα.

Ετοιμάστε απλές συνταγές που συντηρούνται και στην κατάψυξη

Σούπες, μαγειρευτά κατσαρόλας και ψητά φούρνου όλα μπορούν αφού μαγειρευτούν να μπουν στην κατάψυξη. Μοιράστε τα σε μερίδες, σε τάπερ στην κατάψυξη, ώστε αποψύχοντας τα να έχετε έτοιμο γεύμα χωρίς να χρειάζεται να μαγειρεύετε καθημερινά. Προτίμησε απλές συνταγές, που ετοιμάζονται γρήγορα.

Έλεγξε τα αποθέματα σε καφέ, τσάι και ζάχαρη

Αν αγαπάτε τον καφέ δεν υπάρχει χειρότερο σενάριο από το να μείνετε μέσα στο σπίτι 2 εβδομάδες χωρίς το αγαπημένο σας ρόφημα! Έλεγξε ότι στο ντουλάπι υπάρχει αρκετός καφές και ζάχαρη και επειδή σε περιπτώσεις ιώσεων είναι απαραίτητα και τα ροφήματα βοτάνων, μην παραλείψετε και το τσάι.

Βεβαιωθείτε ότι έχετε αρκετά προϊόντα οικιακής υγιεινής όπως σαπούνι, απολυμαντικό χεριών, χαρτί υγείας, χαρτομάντιλα, προϊόντα γυναικείας φροντίδας αλλά και πάνες.
Απαραίτητα τουλάχιστον για 30 ημέρες τα συνταγογραφούμενα φάρμακά σας.

Επιπλέον, προκειμένου να προετοιμαστείτε για οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, συνιστάται να διατηρείτε ένα κιτ πρώτων βοηθειών στο σπίτι για να αντιμετωπίζετε κοινούς τραυματισμούς.

Τέλος, κάποιοι που βρίσκονται σε καραντίνα στο σπίτι δήλωσαν στο Associated Press ότι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ταινίες και σειρές και να διαβάσουν μερικά βιβλία. Σε περίπτωση καραντίνας στο σπίτι βεβαιωθείτε ότι έχετε διαθέσιμα είδη διασκέδασης, όπως βιβλία, επιτραπέζια παιχνίδια και μεριμνήστε για δραστηριότητες για τα παιδιά.

Πηγή: Business Insider

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2020/03/trofima-kai-allla-poy-tha-prepei-na-exete-se-periptvsh-karantinas.html#ixzz6HVUq25lg




Κορονοϊός: Τα επικίνδυνα υποκείμενα νοσήματα – Η επίδραση του καπνίσματος

Όσο ο κορωνοϊός Covid-19 αρρωσταίνει ολοένα και περισσότερους ανθρώπους και κοστίζει ολοένα περισσότερες ζωές, τόσο αυξάνεται και η ανησυχία για τις ευπαθείς ομάδες. Στις ευπαθείς ομάδες, επισημαίνουν οι ειδικοί, ανήκουν και οι «ηλικιωμένοι και οι πάσχοντες από υποκείμενα νοσήματα». Ποια είναι όμως τα «υποκείμενα νοσήματα»;

Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν στη διάθεση των επιστημόνων, το 80% των ανθρώπων που μολύνονται από τον κορωνοϊό εκδηλώνουν ήπια έως μετρίας βαρύτητας νόσο. Το 15% περίπου αναπτύσσουν σοβαρή νόσο και χρειάζονται νοσηλεία στο νοσοκομείο. Το 5% περίπου παρουσιάζουν εξαιρετικά σοβαρή νόσο και χρειάζονται νοσηλεία στην εντατική (αναπτύσσουν αναπνευστική ή οργανική ανεπάρκεια).

Ποιοι εκδηλώνουν σοβαρή νόσο

Όπως αναφέρει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Προλήψεως Ασθενειών (ECDC), οι πληθυσμιακές ομάδες που συχνότερα αναφέρουν σοβαρή νόσο είναι:

  • Τα άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών,
  • Οι άνδρες,
  • Οι πάσχοντες από υποκείμενα νοσήματα. Στα νοσήματα αυτά ανήκουν υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, καρδιαγγειακή νόσος, χρόνια αναπνευστικά προβλήματα και καρκίνος. Στα χρόνια αναπνευστικά νοσήματα συμπεριλαμβάνονται η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και το άσθμα.

Αυξημένο κίνδυνο να νοσήσουν από τον κορωνοϊό διατρέχουν επίσης τα άτομα με ανοσοκαταστολή, δηλαδή εξασθενημένο ανοσοποιητικό. Στη συγκεκριμένη κατηγορία ανήκουν ασθενείς που έχουν κάνει μεταμόσχευση οργάνων, όσοι παίρνουν φάρμακα που εξασθενούν το ανοσοποιητικό κ.λπ.

Ηλικίες που κινδυνεύουν περισσότερο

Πιο αναλυτικά στοιχεία για τους ανθρώπους που κινδυνεύουν περισσότερο δίνει η ανάλυση 155 θυμάτων του κορονοϊού στην Ιταλία. Είναι η δεύτερη ανάλυση που δίνεται στην δημοσιότητα. Η πρώτη δημοσιοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου και αφορούσε 105 ασθενείς που κατέληξαν. Η Ιταλία είναι η χώρα εκτός Κίνας με τα περισσότερα κρούσματα και θανάτους.

Σύμφωνα με τη νέα αυτή ανάλυση, η θνησιμότητα είναι υψηλότερη μετά τα 80 έτη. Ειδικότερα, ανά ηλικία είναι:
– 14,3% στις ηλικίες άνω των 90 ετών,
– 8,2% στις ηλικίες 80-89 ετών,
– 4% στις ηλικίες 70-79 ετών,
– 1,4% στις ηλικίες 60-69 ετών,
– 0,1% στις ηλικίες 50-59 ετών.

Στην συγκεκριμένη ομάδα των 155 θυμάτων του, ο κορωνοϊός δεν κόστισε ζωές ηλικίας κάτω των 50 ετών.

Πόσα θύματα είχαν υποκείμενα νοσήματα

Στην Ιταλία όσο περισσότερα υποκείμενα νοσήματα είχαν οι ηλικιωμένοι που μόλυνε ο κορωνοϊός, τόσο περισσότερο κινδύνευαν να χάσουν τη ζωή τους. Έτσι, από τους 155 ασθενείς που κατέληξαν:

  • Οι 21 (το 15,5% του συνόλου) είχαν ένα ή κανένα υποκείμενο νόσημα.
  • Οι 25 (το 18,5%) είχαν δύο υποκείμενα νοσήματα.
  • Οι 70 (το 60,3%) είχαν τρία ή περισσότερα υποκείμενα νοσήματα.

Για τους υπόλοιπους 19, το Ανώτατο Υγειονομικό Ινστιτούτο (ISS) της Ιταλίας, που πραγματοποίησε την ανάλυση, δεν γνωρίζει το ιατρικό ιστορικό.
Η υπέρταση και η ισχαιμική καρδιοπάθεια ήταν τα πιο συχνά υποκείμενα νοσήματα στη νέα ανάλυση. Η προγενέστερη ανάλυση των Ιταλών είχε δείξει ότι τα συχνότερα υποκείμενα νοσήματα ήταν:

  • Υπέρταση (έπασχε το 74,6% των θυμάτων).
  • Ισχαιμική καρδιοπάθεια (έπασχε το 70,4% των θυμάτων).
  • Σακχαρώδης διαβήτης (έπασχε το 33,8% των ατόμων που κατέληξαν).

Επιπλέον, τα υποκείμενα νοσήματα φάνηκε να αυξάνουν τον κίνδυνο θανάτου και στα νεότερα ηλικιακά άτομα (εν προκειμένω, τους μεσήλικες).

Κορωνοϊός και κάπνισμα – Τι ισχύει

Οι επιστήμονες, όμως, φοβούνται ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας παράγοντας κινδύνου, ο οποίος προς το παρόν δεν έχει μελετηθεί. Αυτός είναι το κάπνισμα. Όπως ανέφερε τις προηγούμενες μέρες, σε μία από τις καθιερωμένες πλέον καθημερινές ενημερώσεις, ο καθηγητής Λοιμωξιολογίας Σωτήρης Τσιόδρας, όταν ρωτήθηκε σχετικώς, ο κορωνοϊός Covid-19 φαίνεται ότι συνδέεται με έναν συγκεκριμένο κυτταρικό υποδοχέα. Ο υποδοχέας αυτός υπερεκφράζεται στους πολύ ηλικιωμένους ανθρώπους, καθώς και στους ασθενείς με υπέρταση και διαβήτη, σύμφωνα με το ECDC. Ίσως λοιπόν γι’ αυτό κινδυνεύουν περισσότερο να χάσουν τη ζωή τους εξαιτίας του ιού.

Ωστόσο, ο υποδοχέας αυτός υπερεκφράζεται και στους καπνιστές, επομένως μπορεί και αυτοί να κινδυνεύουν. «Δεν έχουμε δει δεδομένα ότι ο καπνιστής κινδυνεύει περισσότερο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Τσιόδρας. «Όμως με βάση ερευνητικές εργασίες ότι υπερεκφράζουν τον υποδοχέα (δηλαδή έχουν περισσότερο υποδοχέα του ιού στο αναπνευστικό τους), φοβάμαι για αυτούς. Φοβάμαι ότι οι καπνιστές μπορεί να εκτεθούν ευκολότερα»

Και πρόσθεσε: «Όχι αναγκαστικά ότι θα νοσήσουν βαρύτερα, αλλά να εκτεθούν και να νοσήσουν πιο εύκολα. Άρα θέλει λίγη προσοχή το κάπνισμα. Το ξέρουμε όλοι ότι είναι κάτι το οποίο δεν είναι υγιεινό, ότι είναι μια κακή συνήθεια. Εάν μπορούμε να το περιορίσουμε, νομίζω κινδυνεύουμε λιγότερο να μας προσβάλει ο κορωνοϊός».

ΠΗΓΗ:https://www.pronews.gr/ygeia/860226_koronoios-ta-epikindyna-ypokeimena-nosimata-i-epidrasi-toy-kapnismatos




Μέχρι τύφλωση μπορεί να προκαλέσει η χρήση χλωροκίνης και υδροξυχλωροκίνης

επιμέλεια Αλέξανδρος Γιατζίδης, medlabnews.gr  iatrikanea

Η χλωροκίνη και η υδροξυχλωροκίνη (plaquenil) είναι συνθετικά ανθελονοσιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την προφύλαξη και τη θεραπεία της ελονοσίας, αλλά και για την αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων του συνδετικού ιστού(ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, κ.ά). 
Τελευταία έγινε λόγος για την χλωροκίνη στην θεραπεία της πνευμονίας του κοροναϊούO καθηγητής Ιατρικής και Διευθυντής του Μεσογειακού Ινστιτούτου Μολυσματικών Ασθενειών της Μασσαλίας, Ντιντιέ Ραούλτ, ανακάλυψε πως η ουσία υδροξυχλωροκίνη βελτιώνει πολύ τους ασθενείς.

Στην Αφρική είναι πολύ συχνό να λαμβάνεται από τον ίδιο τον ασθενή για αυτοθεραπεία της ελονοσίας.

Η αμφιβληστροειδοπάθεια της χλωροκίνης δεν είναι ασυνήθιστη, στην Αφρική της Υποσαχάριας Αφρικής. Η μακροφθαλμία των οφθαλμών των ταύρων, ο εκτεταμένος αμφιβληστροειδής και ο εκφυλισμός της ωχράς κηλίδας με οπτική ατροφία αποτελούν τις κύριες παρουσιάσεις. Η εκπαίδευση για τη δημόσια υγεία είναι επιτακτική.

Οι αποθέσεις χλωροκίνης στο επιθήλιο χρωστικής του αμφιβληστροειδούς οδηγούν στον εκφυλισμό του και εκείνο του νευροαισθητικού αμφιβληστροειδούς που οδηγεί σε μη αναστρέψιμη απώλεια της όρασης. Στη Νιγηρία, η νοσοκομειακή παρουσίαση είναι συνήθως η τελευταία λύση για τους περισσότερους ανθρώπους και συνεπώς η καθυστερημένη παρουσίαση της χλωροκινικής αμφιβληστροειδοπάθειας. 

Οι πρώτες αλλοιώσεις στον αμφιβληστροειδή είναι περικεντρικές, εκδηλώνονται με βαθμιαία ατροφία του μελάγχρου επιθηλίου και συνδέονται με περικεντρικά σκοτώματα που διαπιστώνονται μέσα σε ένα πεδίο 10ο γύρω από το σημείο προσήλωσης. Στη συνέχεια αναπτύσσεται και κεντρική ανώμαλη μελάγχρωση με πτώση της οπτικής οξύτητας, ενώ σε κάποιο στάδιο η περικεντρική υπομελαγχρωματική ζώνη δίνει στην ωχρά εικόνα οφθαλμού ταύρου(bull’s eye). Σε πολύ προχωρημένα στάδια οι αλλοιώσεις είναι διάχυτες.

Οι ασθενείς ως συμπτώματα διαπιστώνουν περικεντρικά σκοτώματα, επίκτητη δυσχρωματοψία και δυσκολία στην κοντινή όραση. Είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι ασθενείς που λαμβάνουν αυτά τα φάρμακα ότι είναι απαραίτητος ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος(βυθοσκόπηση, χρωματική αντίληψη, οπτικά πεδία, Amsler test).

Για την αποφυγή των εκδηλώσεων της τοξικότητας του φαρμάκου σε μακροχρόνια θεραπεία, ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι η ημερήσια δόση. Για τη χλωροκίνη ημερήσια δόση έως 250mg και για την υδροξυχλωροκίνη έως 400mg έχουν πολύ μικρή πιθανότητα να προκαλέσουν αμφιβληστροειδοπάθεια.

Με βάση πολλών εργασιών που έχουν γίνει συνιστάται να επιβάλλεται από το κράτος η εξουσιοδότηση για την απόσυρση της χλωροκίνης από την αγορά, όπως συμβαίνει στο Μαλάουι. Η δημόσια εκπαίδευση για την υγεία είναι επιτακτική ανάγκη στη Νιγηρία και την Αφρική κατά την Σαχάρα απέναντι στην αυτοθεραπεία με χλωροκίνη. 
Επί του παρόντος υπάρχουν εναλλακτικά φάρμακα για την χλωροκίνη για θεραπεία της ελονοσίας και θα πρέπει να ληφθούν υπόψη.

Συμπέρασμα 

Μην κάνετε πειράματα με την υγεία σας. Αφήστε την χλωροκίνη και την υδροξυχλωροκίνη στα φαρμακεία για αυτούς που την χρειάζονται.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2020/03/mexri-tiflosi-mporei-na-prokalesei-h-xrhsh-xlvrokinhs-kai-ydroxlorokinhs.html#ixzz6HK6ZaSvB




Καλά Νέα: Αρνητικό το αιματολογικό τεστ του σκύλου που είχε βρεθεί θετικός στον κοροναϊό

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος, medlabnews.gr

Αρνητικό το αιματολογικό τεστ του σκύλου που είχε βρεθεί «ασθενώς θετικός» στον κοροναϊό

Πριν κάποιες μέρες, ένας σκύλος Πομεράνιαν στο Hong Kong, η ιδιοκτήτρια του οποίου διαγνώστηκε με κοροναϊό, τοποθετήθηκε σε καραντίνα καθώς βρέθηκε «ασθενώς θετικός» στον ιό. Το «ασθενές θετικό» αποτέλεσμα σημαίνει ότι πολύ ένα πολύ μικρό ποσοστό ιικού γονιδιώματος βρέθηκε στο δείγμα. Το τεστ διενεργήθηκε σε δείγματα από τη μύτη και το στόμα του ζώου, που σημαίνει ότι η μικρή ποσότητα του γενετικού υλικού στο δείγμα μπορεί να προήλθε από τη στενή επαφή του ζώου με τη μολυσμένη ιδιοκτήτρια, ή περιβαλλοντικά, γλύφοντας δηλαδή για παράδειγμα κάποια μολυσμένη επιφάνεια στο σπίτι.

Στις 12 Μαρτίου οι αρχές της πόλης ανακοίνωσαν ότι το αιματολογικό τεστ που έγινε στη συνέχεια στο ζώο βγήκε αρνητικό. Ωστόσο ο σκύλος παραμένει σε καραντίνα ώστε να αποκλειστεί η πιθανότητα του να έχει μολυνθεί καθώς η ανοσολογική απόκριση, η παρουσία δηλαδή αντισωμάτων την οποία ανιχνεύει η εξέταση, σε ήπιες ή ασυμπτωματικές περιπτώσεις μόλυνσης σε ανθρώπους δεν αναπτύσσεται πάντα ενώ επίσης τα αρνητικά αποτελέσματα στα αρχικά στάδια μόλυνσης δεν είναι σπάνια. Για αυτό το λόγο επιπλέον αιματολογικά τεστ θα γίνουν στη συνέχεια.

Επιπλέον μελετήθηκε η γενετική αλληλουχία του ιού που ανιχνεύθηκε στον σκύλο καθώς και του ιού με τον οποίο είχαν μολυνθεί οι άνθρωποι που είχε έρθει σε στενή επαφή. Η σύγκριση έδειξε ότι οι δύο ιοί ήταν παρόμοιοι, κάτι που υποδεικνύει ότι ο ιός πιθανότατα μεταφέρθηκε από τους ανθρώπους στον σκύλο.

Το ζώο δεν έχει δείξει κανένα σύμπτωμα ασθένειας και παραμένει σε καραντίνα και σε στενή παρακολούθηση.

Όπως καταλήγει και η ανακοίνωση των Αρχών του Hong Kong: δεν υπάρχουν στοιχεία ότι τα κατοικίδια ζώα μπορεί να αποτελούν πηγή μόλυνσης, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας  για τους ιδιοκτήτες κατοικίδιων και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εγκαταλείπουν τα ζώα τους.

Σύμφωνα και με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, παρά την μεμονωμένη περίπτωση του σκύλου στο Hong Kong (η οποία σημειώνουμε ακόμα διερευνάται), εξακολουθούν να μην υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι σκύλοι, οι γάτες ή οποιοδήποτε άλλο κατοικίδιο, μπορούν να μεταδώσουν τον νέο κοροναϊό. Ο Covid-19 μεταδίδεται κυρίως μέσω των σταγονιδίων που παράγονται όταν ένας άνθρωπος που έχει μολυνθεί βήχει, φτερνίζεται ή μιλάει. Για να προστατευτείτε πλένετε τα χέρια σας συχνά και σχολαστικά.

Επιπλέον, στις ΗΠΑ η εταιρεία IDEXX Laboratories μελέτησε χιλιάδες δείγματα από σκύλους και γάτες, κατά την αξιολόγηση ενός νέου κτηνιατρικού τεστ για τον Covid-19. Το εργαστήριο ανέφερε ότι τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την τρέχουσα γνώση των ειδικών ότι ο Covid-19 μεταδίδεται κυρίως μέσω της επαφής μεταξύ ανθρώπων και υποστηρίζει τη σύσταση ότι τα κατοικίδια δε θα πρέπει να εξετάζονται για τον ιό.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, όσοι είναι υγιείς δε θα πρέπει να συμπεριφέρονται διαφορετικά στα ζώα τους και δε θα πρέπει να ανησυχούν μήπως κολλήσουν τα κατοικίδιά τους τον ιό. Ωστόσο, οι άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με τον νέο κοροναϊό ή έχουν εκτεθεί σε αυτόν και βρίσκονται σε απομόνωση, θα πρέπει να περιορίσουν στο μέτρο του δυνατού την επαφή με τα κατοικίδιά τους, τόσο για να αποφύγουν τη μετάδοση του ιού στα ζώα (ΑΝ αυτό είναι τελικά εφικτό κάτι που με τα μέχρι τώρα στοιχεία επαναλαμβάνουμε ΔΕΝ αποδεικνύεται) όσο και για να αποφύγουν την μεταφορά του ιού στη γούνα και το δέρμα του ζώου, που με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε ίσως ο ιός να μεταφερθεί σε κάποιο άλλο άτομο που θα αγγίξει το ζώο. Όπως θα μπορούσε δυνητικά να μεταφερθεί σε έναν άλλο άνθρωπο μέσω κάποιου αντικειμένου που θα αγγίξει ο άνθρωπος που νοσεί.

Οι κοροναϊοί εμφανίζονται συχνά σε αρκετά είδη οικόσιτων και άγριων ζώων, όπως είναι τα βοοειδή, τα άλογα, οι σκύλοι, οι γάτες, οι νυχτερίδες κ.α. Αν και ασυνήθιστο, υπάρχει η πιθανότητα μετάδοσης κάποιων τέτοιων ιών από τα ζώα στον άνθρωπο. Ο νέος κοροναϊός πιστεύεται ότι προήλθε από νυχτερίδες και ότι μεταδόθηκε στον άνθρωπο μέσω ενός ενδιάμεσου ζωικού ξενιστή, οι έρευνες ωστόσο συνεχίζονται. Η διαδικασία όμως που χρειάζεται για να προκύψει η απαιτούμενη γενετική αλλαγή ώστε να μπορέσει ένας ιός να προσβάλλει ένα νέο είδος είναι εξαιρετικά αργή.

Με απλά λόγια, υπάρχουν πάρα πολλοί τύποι κορονοϊών και ο κάθε τύπος είναι ειδικός ως προς το είδος που προσβάλλει. Υπάρχουν κοροναϊοί που προσβάλλουν τα κατοικίδια, όπως είναι ο ιός που προκαλεί τη γρίπη των σκύλων ή ο ιός που προκαλεί λοιμώδη περιτονίτιδα στις γάτες. Ο κοροναϊός COVID-19 δε θα πρέπει να συγχέεται με τους κοροναϊούς που προσβάλλουν τους σκύλους και τις γάτες.

Σύμφωνα με τον Dr. Niels Pedersen, διακεκριμένο καθηγητή στο UC Davis School of Veterinary Medicine και διάσημο εμπειρογνώμονα στις λοιμώδεις και ανοσολογικές ασθένειες στους σκύλους και στις γάτες, υπάρχουν δύο απαντήσεις στην ερώτηση: «Μπορώ να μολύνω το κατοικίδιό μου με κοροναϊό ή το αντίστροφο;»

Η απλή απάντηση έχει ως εξής:όχι, δεν μπορούμε να μολύνουμε ή να μολυνθούμε από το κατοικίδιό μας. Οι κοροναϊοί προκύπτουν πρακτικά σε όλα τα ζωικά είδη, συμπεριλαμβανόμενου του ανθρώπου, και συνδέονται συνήθως με μη εμφανείς ή παροδικές αναπνευστικές και γαστρεντερικές λοιμώξεις. Τείνουν να είναι εξαιρετικά ειδικοί ως προς το είδος που μολύνουν και η μετάδοση μεταξύ διαφορετικών ειδών είναι ασυνήθιστη.

Η πιο σύνθετη απάντηση είναι η εξής: οι κοροναϊοί έχουν αυτοπροσαρμοστεί μέσω μεταλλάξεων για μία περίοδο μεγαλύτερη των 50.000 ετών, σε όλα τα ζωικά είδη, συμπεριλαμβανόμενου του ανθρώπου. Προκαλούν ασθένεια μόνο στο καινούριο τους είδος και τείνουν να παραμένουν σε αυτό το είδος στη συγκεκριμένη γενετική μορφή που τους επέτρεψε την προσαρμογή τους σε αυτόν τον ξενιστή. Για να μπορέσει ένας κοροναϊός να μεταπηδήσει από ένα είδος σε κάποιο άλλο, απαιτείται σημαντική γενετική αλλαγή που είναι πολύ αργή διαδικασία.

Κλείνουμε καταλήγοντας ότι για μία ακόμα φορά, δε θα πρέπει οι αδύναμοι και οι αθώοι να πληρώσουν το τίμημα αυτής της κρίσης λόγω άγνοιας και αδικαιολόγητου πανικού. Τα κατοικίδιά μας είναι μέλη της οικογένειάς μας, ΔΕΝ τα εγκαταλείπουμε, τα φροντίζουμε και απολαμβάνουμε τη συντροφιά τους τηρώντας τα βασικά μέτρα υγιεινής που πρέπει εξάλλου να τηρούνται πάντα.

Πηγέςvetmed.ucdavis.eduoregonvma.orgwashingtonpost.com/news.gov.hk/thesun.co.uk/https://www.who.int/

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2020/03/kala-nea-arnitiko-to-test-tou-skyloy-poy-htan-thetiko-ston-koronaio.html#ixzz6H7yuuDza




«Η ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΓΑΘΟ »

Αν όλοι συνειδητοποιήσουμε πως κάποιοι είχαν τις ιδέες της καταστροφής μας και του πλανήτη μας, τότε… ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΙΑ !!!18-03-2020-19:0

Η ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΓΑΘΟ
Η ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΓΑΘΟ

«Η ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΓΑΘΟ »

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι και όλους γύρω μου να μουρμουρίζουν: « Την υγειά μας να έχουμε και όλα τα άλλα αντιμετωπίζονται…»

Όλοι γνωρίζαμε πόσο πολύτιμο αγαθό είναι η υγεία μας, όλοι την δίναμε ως ευχή και όλοι επικαλούμασταν να μας τη δώσει ο Θεός ως δώρο και να μην μας τη στερήσει ποτέ.

Όμως το κάναμε άνοα και μηχανικά.

Τα πολύτιμα αγαθά τα προστατεύεις για να τα έχεις, τα φιλάς με αντάλλαγμα και την ίδια σου τη ζωή, αν κάποιος απειλήσει να στα πάρει ή να στα βλάψει.

Τώρα νιώθουμε να απειλείται η υγεία μας και είμαστε σε κατάσταση πανικού , όμως…τί κάναμε για να προστατέψουμε την υγεία σε παρελθόντα χρόνο;;;

Η Δημιουργία μας έδωσε έναν πλανήτη τέλειο, καθαρό, αμόλυντο.

Μας έδωσε σπόρους καρπών και τη γνώση της καλλιέργειας αυτών, ώστε πάντα και με αφθονία να έχουμε τροφή, συμβατή και ιδανική για τα κύτταρα μας.

Μας έδωσε νερό, καθαρό, τρεχούμενο, ενεργοποιημένο, ζωντανό και σε πλήρη αφθονία για όλους μας.

Μας έδωσε καθαρό οξυγόνο για τις ανάσες μας.

Μας έδωσε υλικά και τη γνώση για να τα πάρουμε και να χτίσουμε τις οικίες μας.

Μας έδωσε βότανα ώστε με τρόπο φυσικό να αντιμετωπίζουμε ό,τι θα μας ενοχλούσε και θα μας έπαιρνε τη δύναμη μας.

Και πάνω απ’όλα, μας έδωσε και τη Λογική ώστε να προστατέψουμε και να φυλάξουμε όλα αυτά τα δώρα που ανήκαν σε όλες τις γενιές και στους ανθρώπους που θα ερχόταν ως απόγονοι και οφείλαμε να τους τα μεταβιβάσουμε μαζί με τη γνώση που στην πορεία είχαμε αποκτήσει.

Κι εμείς …τί κάναμε;;;;

Πήραμε τους σπόρους της Γης και τους τροποποιήσαμε, τους μεταλλάξαμε, τους ραντίσαμε δηλητήρια, τους μπασταρδέψαμε με ξένα προς αυτούς κύτταρα και φτιάξαμε υβρίδια.

Περνάς από κάμπους με ανθισμένα δέντρα και αντί για αρώματα λουλουδιών βρωμάει φυτοφάρμακο….

Με όλα αυτά μολύναμε τους υδροφόρους ορίζοντες ενώ κλείσαμε τις πηγές και φυλακίσαμε τα νερά σε δεξαμενές και στάσιμους χώρους προσθέτοντας δηλητήρια τύπου χλωρίου και φθορίου για να σκοτώσουμε τα μικρόβια και τα βακτήρια που μαζεύτηκαν στο στάσιμο νερό.

Φτιάξαμε εργοστάσια για να παράγουν όλα τα διαφημιζόμενα , άχρηστα στην ουσία , προϊόντα που μας έπεισαν μέσω διαφημίσεων να αγοράζουμε ως καταναλωτές.

Όμως όλους τους ρύπους από τις καμινάδες και τα λύματα που χύνονταν στα ποτάμια μας, δεν τα υπολογίσαμε ποτέ. Κι αν μολυνόταν το ίδιο το οξυγόνο που αναπνέαμε;;; Τί ήταν λίγη μόλυνση μπροστά στις ηλεκτρικές συσκευές , στα ακριβά ρούχα και σε όλα τα καταναλωτικά ,που μόνον “αγαθά” δεν ήταν εν τέλη….

Και τη γνώση ίασης με τα βότανα την αντικαταστήσαμε με την βιομηχανία φαρμάκων.

ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ;;;;

Κι αν κάποιος πει , προσπαθώντας να απαλλάξει τον εαυτό του από τύψεις κι ενοχές, πως δεν φταίει και δεν τα έκανε αυτός, άλλοι είχαν τις ιδέες, θα του απαντήσω, πως όλοι μα όλοι μας φταίμε και δεν έχει καμία σημασία αν φταίμε λίγο ή πολύ.

Τη Λογική μας την αφήσαμε να κοιμάται.

Ως πολίτες δεν αναλάβαμε την ευθύνη να ψάξουμε με αποδεικτική διεργασία ποιος ήταν ο στόχος και ο σκοπός αυτών των νέων παρεμβάσεων στους σπόρους, στο νερό, στον αέρα , στην ίδια μας τη ζωή.

Ακόμη κι όταν είχαμε τα πρώτα σήματα κινδύνου για τη μόλυνση του αέρα μας από τους ρύπους των εργοστασίων, βάλαμε τις δουλειές μας σ’αυτά πιο πάνω κι επιλέξαμε τη θέση εργασίας για λίγα λεφτά, παρά την υγεία και την αποτροπή της μόλυνσης.

Κοιτάξαμε ο καθένας το ατομικό του όφελος και όχι τον πλανήτη και το συλλογικό καλό, τιμώντας και προστατεύοντας το αγαθό της υγείας…

Δεν μας ένοιαξαν ούτε καν οι απόγονοι μας, τα παιδιά μας και το μέλλον τους στον πλανήτη.

Μας ένοιαζε το μίζερο παρόν μας , η στιγμούλα της ανίερης ζωής μας…

Όταν βγήκαν ειδήσεις για τα μεταλλαγμένα και την καταστροφή που φέρνουν, εμείς αντί να βάλουμε τη Λογική και να ψάξουμε τις αποδείξεις, σπεύσαμε να αγοράσουμε από το γεωπόνο τη ντομάτα υβρίδιο, θυσιάζοντας τον ντόπιο σπόρο που αποδυναμώθηκε καθώς μπασταρδεύτηκε ή έμεινε σε αχρηστία για χρόνια.

Προτιμήσαμε την εύκολη λύση του έτοιμου υβριδιακού φυτού από τον γεωπόνο και όχι το δώρο της Δημιουργίας μας, τον δικό μας ντόπιο σπόρο.

Και με μεγάλη ευκολία ρίξαμε λιπάσματα και φυτοφάρμακα και μάλιστα σε μεγαλύτερες δοσολογίες, γιατί θαμπωθήκαμε από τους γυαλιστερούς, τέλειους, ομοιόμορφους καρπούς κι ας ήταν άνοστοι, άοσμοι και φαρμακεροί εν τέλη.

Δεν σταματήσαμε ούτε κι όταν είδαμε να ψοφάνε τα πουλιά καθώς δηλητηριάζονταν από το νερό που έπιναν από τις μπάρες, στις άκρες των ψεκασμένων χωραφιών…

Πόσο εύκολα οι επιστήμονες δέχτηκαν όλη αυτή την αλλαγή που οδήγησε στην καταστροφή όλα τα Δημιουργήματα στον πλανήτη;;;

Πόσο εύκολα παραδώθηκαν οι γιατροί στην απληστία που απλόχερα έδιναν οι φαρμακευτικές εταιρίες αρκεί να προωθήσουν το δικό τους φάρμακο;;;;

Για ένα ταξίδι ή ένα ακριβό δώρο συνταγογραφούσαν φάρμακα που στις οδηγίες τους είχαν μια σελίδα παρενέργειες…..

Κι εμείς, άνοοι και κομπλεξικοί, διαβάζαμε τις παρενέργειες αλλά σαν υπνωτισμένοι τα παίρναμε γιατί θέλαμε να δείξουμε εμπιστοσύνη σε γιατρό κι επιστήμη…..

Γεμίσαμε τα κορμάκια των παιδιών μας με εμβόλια στο όνομα της υγείας και δεν μας σταματούσε ούτε το γεγονός πως κάθε εμβολιασμένη γενιά γίνεται όλο και πιο αδύναμη, όλο και πιο φιλάσθενη…

Αφήσαμε τις πέτρες και τα ξύλα και όποια άλλα υλικά της φύσης με τα οποία χτίζαμε τα σπίτια μας και υιοθετήσαμε τα τσιμέντα και ξένα προς τη φύση μας υλικά καθώς και βαφές χημικές για τους τοίχους αλλά και τα ρούχα μας ενώ όλοι γνωρίζαμε πως είναι υλικά καρκινογόνα και βλαβερά για την υγεία μας…

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΥΓΕΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΟΛΟΙ ΩΣ ΤΩΡΑ;;;;

ΑΥΤΗΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΡΟΔΩΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΙΚΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ;;;

Τώρα είμαστε όλοι σε καραντίνα…κλεισμένοι στις φυλακές σπίτια που κάποτε χτίσαμε με χαρά, το ένα πάνω στο άλλο …

Χωρίς κήπους, πολλές φορές χωρίς επαρκή φωτισμό ηλίου και αέρα…

Αλλά καμαρώναμε …γιατί ήταν διαμερίσματα κελιά σε πολυόροφες οικοδομές…

Εγκαταλείψαμε τις μονοκατοικίες μας στα χωριά , απομακρυνθήκαμε από τη φύση μας και ξεχάσαμε να είμαστε άνθρωποι….

Ναι…τόσο απλό …ξεχάσαμε να είμαστε άνθρωποι….

Αν όλοι συνειδητοποιήσουμε πως κάποιοι είχαν τις ιδέες της καταστροφής μας και του πλανήτη μας, τότε…

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΙΑ !!!

ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΞΕΙ Η ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ – ΔΗΜΑΡΧΟΙ – ΥΠΟΥΡΓΟΙ – ΔΙΚΑΣΤΕΣ – ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ – ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΘΑΥΜΑΖΑΜΕ ΩΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΖΑΜΕ….

ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΨΥΧΡΟΙ ΔΗΜΙΟΙ ΜΑΣ …

ΟΙ ΨΥΧΡΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ ΜΑΣ …

ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΜΑΣ ΚΙ ΑΥΤΟΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ….

ΑΣ ΕΝΩΘΟΥΜΕ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΜΑΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΔΩΣΑΜΕ…

ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΗΣ ΜΟΡΦΗ…ΧΩΡΙΣ ΙΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΒΙΑ …ΧΩΡΙΣ ΞΕΝΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΡΑΝΙΚΟΥ

Print Friendly, PDF & Email

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕ ΠΑΝΤΟΥ – ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΣΕ ΣΧΟΛΙΑ H ΑΝAΡΤΗΣΕΙΣ ΑΛΛΩΝ BLOG H SITES & ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕTIKEΣ ΟΜΑΔΕΣ facebook

ΠΗΓΗ:https://www.e-synews.gr/wp/2020/03/18/ygeia-mas-to-pio-polytimo-agatho/




Σαλμονέλα, σαλμονέλωση με πυρετό, διάρροια, από άπλυτα λαχανικά ή κακοσυντηρημένα τρόφιμα

Σαλμονέλα, σαλμονέλωση με πυρετό, διάρροια

του  Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr

Η τροφική δηλητηρίαση από σαλμονέλα συνήθως σχετίζεται με χαλασμένο κρέας, καθώς και τα παθογόνα που ζουν στα έντερα των ζώων. Η μόλυνση είναι πιθανότερο να συμβεί κατά τη σφαγή του ζώου. 

Όμως η σαλμονέλα μπορεί επίσης να μολύνει σαλάτες και φρούτα, κάτι που μερικές φορές παραγνωρίζεται.

Καθώς οι άνθρωποι αλλάζουν διατροφικό στιλ για να τρώνε πιο υγιεινά και προτιμούν πιο πολύ τις σαλάτες, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση της αγοράς τροφίμων, θα πρέπει να αναμένονται στο μέλλον περισσότερα περιστατικά μόλυνσης από σαλμονέλα και κωλοβακτηρίδια (E.coli).

Η σαλμονέλα είναι ένα βακτηρίδιο με παγκόσμια εξάπλωση που κατοικεί στο έντερο θερμόαιμων και ψυχρόαιμων ζώων και που έχει αναγνωρισθεί ως ένας σημαντικός ζωονοσογόνος παράγοντας (παράγοντας δηλαδή που προκαλεί νόσο που μεταδίδεται από τα ζώα στον άνθρωπο) με σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις στα ζώα και στους ανθρώπους. Απαντάται ιδιαίτερα συχνά στα ζώα, ειδικά στα πουλερικά και τους χοίρους. Οι περιβαλλοντικές πηγές του μικροοργανισμού περιλαμβάνουν το νερό, το χώμα, τα έντομα, τις επιφάνειες εργοστασίων, τις επιφάνειες κουζινών, τα ζωικά περιττώματα, τα ακατέργαστα κρέατα, ακατέργαστα πουλερικά και τα ακατέργαστα θαλασσινά.

Η νόσηση οποία εκδηλώνεται συνήθως με έντονη εντεροκολίτιδα που συνοδεύεται από πονοκέφαλο, κοιλιακό πόνο, διάρροια, ναυτία και μερικές φορές με εμετούς. Η αφυδάτωση, κυρίως στα παιδιά και στους ηλικιωμένους, μπορεί να είναι σοβαρή. Σχεδόν πάντα συνοδεύεται και από πυρετό. Η ανορεξία και η διάρροια συχνά επιμένουν για πολλές μέρες. Η μόλυνση ξεκινάει με οξεία εντεροκολίτιδα και μπορεί να καταλήξει σε σηψαιμία, ή εστιακή λοίμωξη. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο μολυσματικός παράγοντας μπορεί να εντοπιστεί σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος και να προκαλέσει σηπτική αρθρίτιδα, χολοκυστίτιδα, ενδοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα, μηνιγγίτιδα, πνευμονία, πυόδερμα ή πυελονεφρίτιδα. Οι θάνατοι είναι σπάνιοι εκτός από τις πολύ μικρές ηλικίες, τους ηλικιωμένους, τους εξασθενημένους οργανισμούς και τους ανασοκατεσταλμένους. Ωστόσο, η νοσηρότητα και τα συνδεόμενα αποτελέσματα από την σαλμονέλωση μπορεί να είναι υψηλή.

Περίοδος επώασης: Η περίοδος επώασης της νόσου κυμαίνεται από 6 έως 72 ώρες, συνήθως όμως μεταξύ 12-36 ωρών.

Οι S . typhi και S . paratyphi A, B, και C προκαλούν τυφοειδή ή τύπου τυφοειδή πυρετό στον άνθρωπο. Διάφορα όργανα μπορούν να μολυνθούν με αποτέλεσμα την αλλοίωσή τους. Το ποσοστό θανατηφόρων περιστατικών τυφοειδούς πυρετού είναι 10% έναντι σε λιγότερο από 1% για τις περισσότερες μορφές σαλμονέλωσης. Η S . dublin έχει ένα ποσοστό θνησιμότητας 15% στους ηλικιωμένους και η S . enteritidis καταδεικνύει ένα περίπου ποσοστό θνησιμότητας 3,6% στα ξεσπάσματα νοσοκομείων/οίκων ευγηρίας, με τους ηλικιωμένους να εμφανίζονται ιδιαίτερα ευπαθείς.Η σηψαιμία σαλμονέλας έχει συνδεθεί με την μόλυνση στη συνέχεια ουσιαστικά κάθε συστήματος οργάνων.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ KAI ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Σε περιστατικά σηψαιμίας η σαλμονέλα μπορεί να απομονωθεί σε κατάλληλα θρεπτικά υλικά από κόπρανα και αίμα ή και υγρά των ιστών κατά την οξεία φάση της νόσησης. Σε περιστατικά εντεροκολίτιδας η αποβολή από τα κόπρανα συνήθως επιμένει για μερικές ημέρες ή εβδομάδες πέραν της οξείας φάσης. Η χορήγηση αντιβιοτικών είναι δυνατόν να μη μειώνει αυτή την διάρκεια. Για την ανίχνευση ασυμπτωματικών λοιμώξεων προτιμάται η καλλιέργεια από 3-10 g υλικού κοπράνων σε σχέση με τη χρήση στυλεών με υλικό από το απευθυσμένο και αυτά θα πρέπει να εμβολιάζονται σε κατάλληλα εμπλουτιστικά υλικά. Τα δείγματα θα πρέπει να συλλέγονται επί μερικές ημέρες καθόσον η αποβολή των μικροοργανισμών είναι δυνατόν να είναι διαλείπουσα. τα εργαστήρια θα πρέπει να είναι σε θέση να κάνουν την απομόνωση και την ταυτοποίηση των πιο συνηθισμένων οροτύπων. Οι σπάνιοι ορότυποι θα πρέπει να αποστέλλονται σε Εργαστήρια Αναφοράς για ταυτοποίηση-τυποποίηση. Οι ορολογικές δοκιμές δεν είναι χρήσιμες στη διάγνωση. Για τον τυφοειδή πυρετό, οι προσφάτως αναπτυχθείσες συγκολλητινοαντιδράσεις για το αντίσωμα του αντιγόνου Vi έχουν ευαισθησία 95%, με πολύ χαμηλά ποσοστά ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων.

Για τις περιπτώσεις που δεν έχουμε επιπλοκές δεν απαιτείται ειδική θεραπεία παρά μόνο αποκατάσταση της αφυδάτωσης με χορήγηση από το στόμα υγρών και υδατικών διαλυμάτων ηλεκτρολυτών. Τα αντιβιοτικά σε αυτές τις περιπτώσεις δεν μειώνουν την φορεία και μπορεί να οδηγήσουν σε δημιουργία ανθεκτικών στελεχών ή πιο σοβαρής λοίμωξης. 

Χορήγηση θεραπείας απαιτείται στα βρέφη έως 2 μηνών, ηλικιωμένους, εξασθενημένους οργανισμούς, σε άτομα που πάσχουν από δρεπανοκυτταρική αναιμία, σε άτομα που έχουν μολυνθεί από το ιό HIV, άτομα με υψηλό και συνεχόμενο πυρετό ή εκδηλώσεις εξωεντερικής λοίμωξης. Η αντοχή στα αντιμικροβιακά των μη τυφοειδών σαλμονελλών ποικίλλει. Στους ενήλικες, η σιπροφλοξασίνη είναι εξαιρετικά αποτελεσματική, όμως δε χορηγείται στα παιδιά. Η κοτριμοξαζόλη και η χλωραμφαινικόλη αποτελούν εναλλακτικές λύσεις όταν εμπλέκονται στελέχη με αντοχή. Για ασθενείς με HIV μπορεί να απαιτηθεί θεραπεία δια βίου για να προληφθεί σηψαιμία με Σαλμονέλλα.

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Τα βακτήρια της σαλμονέλας χρησιμοποιούν τις ινώδεις αποφύσεις τους («μαστίγια») για να προσκολλώνται στις σαλάτες και τα άλλα λαχανικά. Τα «μαστίγια» χρησιμοποιούνται από τα βακτήρια κυρίως για να κινούνται, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση της σαλμονέλας λειτουργούν και ως «αρπάγες» για να συγκρατούνται στα λαχανικά.

Η σαλμονέλα είναι ευαίσθητη στη θέρμανση και εξουδετερώνεται με τη θέρμανση (πάνω από 70 °C). Τα ωμά ή όχι πολύ μαγειρεμένα φαγητά και η επαναμόλυνση, όταν έρχεται το μαγειρευμένο υλικό σε επαφή με τα ακατέργαστα προϊόντα ή τα μολυσμένα υλικά (σανίδες τεμαχισμού), είναι οι κύριες αιτίες της μόλυνσης. Το κατάλληλο μαγείρεμα και ο υγιεινός χειρισμός τροφίμων μπορούν να προλάβουν τις μολύνσεις από σαλμονέλα σε μεγάλο βαθμό.

Οι καταναλωτές πρέπει να καθαρίζουν τα χέρια τους με σαπούνι και ζεστό νερό πριν και μετά την προετοιμασία του φαγητού και των σαλατών. Επίσης να καθαρίζουν καλά την επιφάνεια των λαχανικών και των φρούτων. Το όξινο pH του χυμού λεμονιού και του ξυδιού καταστρέφει τους παθογόνους μικροοργανισμούς και για αυτό η χρήση τους κατά το πλύσιμο, κατά τη συντήρηση αλλά και κατά την κατανάλωση της σαλάτας προστατεύει από τις δηλητηριάσεις. Ασφαλέστερες είναι οι σαλάτες που καταναλώνονται χωρίς να τεμαχιστούν. Στην περίπτωση που κάποιος επιθυμεί την σαλάτα κομμένη θα πρέπει να την καταναλώσει αμέσως μετά τον τεμαχισμό ενώ εάν πρόκειται να την καταναλώσει αργότερα θα πρέπει να τη συντηρήσει με χυμό λεμονιού ή ξύδι έστω και σε μικρή ποσότητα.

Το κρέας, το κοτόπουλο και τα θαλασσινά πρέπει να φυλάγονται ξεχωριστά στο ψυγείο και, στην ιδανική περίπτωση, να κόβονται σε διαφορετικές επιφάνειες. Το ψυγείο δεν πρέπει να είναι τελείως γεμάτο, ώστε να μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα στο εσωτερικό του ο ψυχρός αέρας για να διατηρεί ασφαλή τα τρόφιμα.

Επειδή στην πόρτα του ψυγείου η ψύξη δεν είναι τόσο δυνατή όσο στα υπόλοιπα μέρη του, προτιμάτε να βάζετε εκεί τα προϊόντα μακράς διαρκείας (π.χ. αναψυκτικά, μπίρες, χυμούς κλπ.) και τα πιο ευπαθή (π.χ. γάλα, γιαούρτι κλπ.) στα ράφια.

• Όταν τοποθετείτε στο ψυγείο μεγάλη ποσότητα ζεστού φαγητού, έχετε υπόψη σας ότι αυτό καθυστερεί να κρυώσει στο κέντρο, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται και να πολλαπλασιάζονται τα μικρόβια, γεγονός που μπορεί να καταστήσει το τρόφιμο αυτό επικίνδυνο για τροφική δηλητηρίαση.

• Αποθηκεύετε τα ευπαθή προϊόντα -ή αυτά που θέλετε να διατηρήσετε περισσότερο- στο ψυχρότερο μέρος του ψυγείου (ψυχρότερα ράφια θεωρούνται αυτά που βρίσκονται κοντά στην κατάψυξη).

• Τα μαλακά ή φρέσκα τυριά (κατίκι, γαλοτύρι), αν είναι συσκευασμένα, διατηρούνται στο ψυγείο μέχρι την ημερομηνία λήξης τους. Αν τα αγοράσετε χύμα, μην τα κρατάτε πάνω από 10 μέρες στο ψυγείο.

• Τα τυριά άλμης (φέτα, τελεμές, δανέζικα) καλό είναι να τα καταναλώνετε εντός μίας εβδομάδας από την αγορά τους. Αν τα διατηρήσετε σε άλμη, θα κρατήσουν περισσότερο, αλλά πρέπει να τα καλύπτει τελείως.

• Τα κρέατα, τα ψάρια και τα θαλασσινά μπορούν να φυλάσσονται στο ψυγείο το πολύ 2 μέρες. Το ιδανικότερο όμως είναι -αν δεν καταναλωθούν άμεσα- να μπαίνουν απευθείας στην κατάψυξη.

• Το βούτυρο, όταν είναι καλά σκεπασμένο, μπορεί να συντηρηθεί στο ψυγείο 1-2 μήνες. Αν αλλάξει χρώμα, αρχίσει να μυρίζει και εμφανίσει μούχλα, είναι ακατάλληλο για κατανάλωση.

• Τα φρούτα πρέπει να φυλάσσονται, όταν είναι ώριμα, στα ράφια που βρίσκονται μακριά από την κατάψυξη.

• Τα λαχανικά διατηρούνται καλύτερα στα ψυχρότερα μέρη του ψυγείου. Τα φρούτα και τα λαχανικά πρέπει να μπαίνουν στο ψυγείο χωρίς να έχουν πλυθεί.

• Τα αυγά πρέπει να μπαίνουν (χωρίς ρωγμές και σπασίματα) στα ψυχρότερα μέρη του ψυγείου, χωρίς προηγουμένως να έχουν πλυθεί. Διατηρούνται περίπου 3-4 εβδομάδες στη συντήρηση, ενώ τα βρασμένα 3-4 μέρες.

Για να περιορίσετε την ανάπτυξη βακτηρίων καθαρίζετε το ψυγείο σας τακτικά, περίπου κάθε 1-2 εβδομάδες. Αφαιρέστε όλα τα τρόφιμα από το ψυγείο και καθαρίστε όλα τα σημεία του ψυγείου με ήπιο υγρό πιάτων ή χλιαρό νερό και ξίδι. Καθαρίστε ξεχωριστά και σχολαστικά τα συρτάρια του ψυγείου. Έπειτα, στεγνώστε το ψυγείο χρησιμοποιώντας ένα καθαρό στεγνό πανί ή πετσέτα.

ΠηγήMEDLAB ΙΑΤΡΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟU.S Food and Drug Adminisration, BBB – Salmonella spp., 

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2011/11/blog-post_3.html#ixzz6H2y4dxoJ




Το σούπερ μάρκετ είναι ανάγκη, ΔΕΝ είναι διασκέδαση! Οδηγίες

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr

Τις τελευταίες μέρες γίνεται μία πραγματική επιδρομή στα σούπερ μάρκετ όλης της χώρας, από εκατομμύρια ανθρώπους που αδειάζουν τα ράφια από είδη πρώτης ανάγκης και όχι μόνο. Οι συστάσεις για απομόνωση και περιορισμό έχουν προκαλέσει τον πανικό σε όλους σχεδόν, οι οποίοι τρέχουν να προετοιμαστούν αγοράζοντας ρύζια, μακαρόνια, γάλατα, χαρτικά, αντισηπτικά κ.α. Αυτό σίγουρα δεν αποτελεί τοπικό φαινόμενο, αλλά το βλέπουμε να εκδηλώνεται παγκόσμια.

Είναι κατανοητό ότι όλοι θέλουμε να προετοιμαστούμε και να έχουμε βασικά είδη ανάγκης στο σπίτι μας. Ωστόσο οι εικόνες που βλέπουμε στα καταστήματα είναι λυπηρές και αποδεικνύουν ότι δεν έχουμε καταλάβει την έννοια της αυτοπροστασίας και του σεβασμού στην υγεία μας αλλά και στην υγεία των άλλων. Ηλικιωμένοι που περιφέρονται για ώρες στους χώρους των σούπερ μάρκετ, ολόκληρες οικογένειες με μικρά παιδιά, άρρωστα πολλές φορές, να τρέχουν στα καταστήματα, να βήχουν, να φτερνίζονται και να αγγίζουν προϊόντα.

Οι υπάλληλοι των καταστημάτων βρίσκονται στις επάλξεις, με πραγματική αυτοθυσία, να εξυπηρετήσουν όλον αυτόν τον κόσμο. Και εκείνοι φοβούνται, και εκείνοι μπορεί να ανήκουν σε κάποια ευπαθή ομάδα, και εκείνοι έχουν οικογένειες με μέλη σε ευπαθείς ομάδες.

Δεν έχουμε καταλάβει ότι το σούπερ μάρκετ ΔΕΝ είναι βόλτα, είναι απόλυτη ανάγκη. Και με γνώμονα αυτό θα πρέπει και να το αντιμετωπίζουμε. Δεν πρέπει να το αντιμετωπίζουμε ως μία ευκαιρία να βγούμε από το σπίτι μας για να περάσουμε την ώρα μας γιατί δεν έχουμε πρόσβαση σε άλλες δραστηριότητες.

Σημαντικές συμβουλές για να προστατέψουμε τον εαυτό μας αλλά και τους γύρω μας:

–               Το σούπερ μάρκετ επισκέπτεται ΕΝΑ ΜΟΝΟ μέλος από την οικογένεια, το οποίο φυσικά ΔΕΝ θα πρέπει να έχει οποιοδήποτε σύμπτωμα ασθένειας

–               Προσπαθούμε να επισκεφθούμε το κατάστημα σε ώρες που δεν υπάρχει συνωστισμός

–               ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ακόμα και αν δεν έχουν συμπτώματα ασθένειας

–               Αναλαμβάνουμε να ψωνίσουμε και για τα ηλικιωμένα μέλη της οικογένειας καθώς και για τα μέλη που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες

–               ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΛΙΣΤΑ με το τι θα χρειαστούμε ακριβώς, ώστε να μην περιφερόμαστε άσκοπα στους διαδρόμους

–               ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΔΕΚΑΔΕΣ ΤΕΜΑΧΙΑ από κάθε είδος, παίρνουμε μόνο τα αναγκαία και αφήνουμε προϊόντα και για τους υπόλοιπους καταναλωτές.

–               ΕΑΝ ΔΕΝ ΣΚΟΠΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΪΟΝ, ΔΕΝ ΤΟ ΑΓΓΙΖΟΥΜΕ. Πιάνουμε το προϊόν που χρειαζόμαστε και το τοποθετούμε στο καλάθι μας.

–               ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ από άλλους πελάτες και από το προσωπικό των καταστημάτων

–               ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ των καταστημάτων με περιττές ερωτήσεις, ήδη καταβάλουν τεράστια προσπάθεια για να μας εξυπηρετήσουν. ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ την προσπάθειά τους και είμαστε ευγενικοί απέναντί τους

–               ΑΠΟΛΥΜΑΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ πριν μπούμε στο κατάστημα και μόλις τελειώσουμε τα ψώνια μας

–               ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΣΥΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ τρόφιμα και λαχανικά

–               ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΚΑΡΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΡΗΤΑ, καθώς τα μετρητά «περνάνε» από πολλά χέρια

–               Εάν υπάρχει δυνατότητα, προτιμάμε τις υπηρεσίες ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ των προϊόντων ή την αγορά μέσω των ηλεκτρονικών καταστημάτων ώστε να αποφύγουμε την φυσική επίσκεψη στα καταστήματα, ειδικά για τους ηλικιωμένους και τις ευπαθείς ομάδες

–               Στο σπίτι, προσπαθούμε να ΠΛΕΝΟΥΜΕ τις πλαστικές συσκευασίες με νερό και σαπούνι  πριν την αποθήκευση, ή εάν χρησιμοποιήσουμε τα τρόφιμα απευθείας, αφαιρούμε τη συσκευασία, την πετάμε αμέσως και στη συνέχεια πλένουμε καλά τα χέρια μας.

–               Αφού αποθηκεύσουμε τα τρόφιμα, ΠΛΕΝΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ, τον πάγκο της κουζίνας, και ότι άλλο έχει έρθει σε επαφή με τα προϊόντα

Σεβόμαστε τον εαυτό μας και την οικογένειά μας, σεβόμαστε τους γύρω μας. Και αναγνωρίζουμε την προσπάθεια των εργαζομένων, που παρά τον φόβο τους και τη δική τους ανάγκη να προστατευθούν, βρίσκονται στη διάθεσή μας να μας εξυπηρετήσουν με πραγματική αυτοθυσία.

Οι μέρες που διανύουμε είναι δύσκολες αλλά η αλληλεγγύη, ο σεβασμός και η ευγένεια, μπορούν να προστατέψουν τόσο την υγεία μας, όσο και την ανθρωπιά μας.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2020/03/to-soyper-market-einai-anagkh-den-einai-diaskedash.html#ixzz6Gki5ru3n




Ψευδάργυρος για λοιμώξεις, λευκά σημάδια στα νύχια, τριχόπτωση, υπογονιμότητα, διαταραχές στον ύπνο

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr

Ο ψευδάργυρος (zinc – Zn) είναι ένα σημαντικό στοιχείο, συμπαράγοντας της καρβονικής ανυδράσης, της αλκαλικής φωσφατάσης, των RNA και DNA πολυμερασών, της αλκοολικής αφυδρογονάσης και πολλών άλλων σημαντικών ενζύμων και πρωτεϊνών. Ο ψευδάργυρος είναι ένα πολύ σημαντικό ιχνοστοιχείο.

Ανανεώνει τα κύτταρα μας και κρατάει το δέρμα μας σφριγηλό και νεανικό.

Ο ψευδάργυρος παίζει σημαντικό ρόλο σε πολλές βασικές λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού. Είναι απαραίτητος για την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και την προστασία του οργανισμού από μολύνσεις, ιώσεις και ασθένειες, ενώ βοηθά στη διαδικασία επούλωσης τραυμάτων.

Συμμετέχει επίσης στην αναπαραγωγή και ανάπτυξη των κυττάρων του σώματός μας και επιπλέον έχει πρωτεύουσα σημασία για το μεταβολισμό των υδατανθράκων. Τέλος, το νευρικό σύστημα χρησιμοποιεί τον ψευδάργυρο που είναι σημαντικό θρεπτικό συστατικό για την αίσθηση της όσφρησης και της γεύσης.
Ο Ψευδάργυρος είναι απαραίτητος για την αναπαραγωγή τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες. Η ανεπάρκεια του ψευδαργύρου έχει συσχετιστεί με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων σε μερικούς άντρες (και επίσης ανικανότητα). Σε κλινικές μελέτες όπου άντρες με τέτοια ανεπάρκεια πήραν ψευδάργυρο, τα επίπεδα του αριθμού σπερματοζωαρίων αυξήθηκαν στα φυσιολογικά μετά από τρεις μήνες. Επίσης αυξήθηκαν και τα επίπεδα της τεστοστερόνης τους.

ΕΛΛΕΙΨΗ Η μείωση του ψευδαργύρου στον οργανισμό συμβαίνει είτε επειδή δεν απορροφάται από τη δίαιτα (περίσσεια χαλκού ή σιδήρου δυσκολεύει την απορρόφηση του) είτε χάνεται μετά την απορρόφηση. 

Τα παρακάτω συμπτώματα μπορεί να φανερώνουν χαμηλό απόθεμα ψευδαργύρου: 

• Συχνές λοιμώξεις

• Καθυστέρηση στην επούλωση των πληγών

• Μειωμένη όρεξη• Μειωμένη αίσθηση γεύσης και όσφρησης

• Νυκτερινή δυσκολία στην όραση

• Παθήσεις του δέρματος

• Λευκά σημάδια στα νύχια

• Τριχόπτωση

• Μείωση γονιμότητας (Υπογονιμότητα, χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων)

• Μείωση απόδοσης

• Διαταραχές στο ύπνο

Σε παιδιά : διαταραχή στην ανάπτυξη

Φυσιολογικές Τιμές

• Παιδιά 0 – 10 ετών: 0.60 – 1.20 μg/ml

• Παιδιά > 11 ετών:    0.66 – 1.10 μg/ml

• Ενήλικες:                 0.66 – 1.10 μg/ml

Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

Αύξηση

Αναιμία, αρτηριοσκλήρωση, στεφανιαία νόσος, διαιτητική πρόσληψη όξινων τροφών ή ποτών από γαλβανισμένα δοχεία, βιομηχανική έκθεση σε ψευδάργυρο (συγκόλληση), πρωτοπαθές οστεοσάρκωμα. Φάρμακα: σισπλατίνη, κορτικοστεροειδή, οιστρογόνα, ιντερφερόνη, από του στόματος αντισυλληπτικά, φαινυτοΐνη, θειαζίδες.

Μείωση:

Εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα, αλωπεκία, αλκοολισμός, αναιμία (αιμολυτική), εγκαύματα (σοβαρά), κοιλιοκάκη, κίρρωση ήπατος, διάρροια, χολοκυστίτιδα, μεταστάσεις ήπατος, υπολευκωματιναιμία, υπογοναδισμός, λοίμωξη (οξεία), λευχαιμία, λέμφωμα, δυσαπορρόφηση, έμφραγμα του μυοκαρδίου, κακή διαιτητική πρόσληψη, εγκυμοσύνη (τρίτο τρίμηνο), παρεντερική διατροφή, νεφρική ανεπάρκεια (χρόνια), στρες, θαλασσαιμία, τυφοειδής πυρετός, φυματίωση (πνευμονική), νόσος Wilson. Φάρμακα: αντιμεταβολίτες, χλωροθαλιδόνη, σισπλατίνη, διουρητικά, οιστρογόνα, ιστιδίνη, πενικιλλαμίνη.

Καθημερινά πρέπει να λαμβάνουμε ψευδάργυρο μέσα από την τροφή μας, επειδή το σώμα μας δεν αποθηκεύει ψευδάργυρο. Όσο η τροφή γίνεται πιο ραφιναρισμένη τόσα περισσότερα άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο ανεπάρκειας ψευδαργύρου επιπλέον, ενώ ορισμένες άλλες τροφές μπορεί να παίξουν ρόλο στην απορρόφηση του ψευδαργύρου. Η καθημερινή δόση ψευδάργυρου είναι σε ενήλικες στα 15mg και σε εγκυμονούσες στα 25mg.Το στρες και η σωματική εκγύμναση απαιτούν περισσότερη λήψη ψευδάργυρου.

Διατροφή

Ο ψευδάργυρος βρίσκεται σε ένα μεγάλο εύρος τροφίμων∙ συνεπώς μια δίαιτα με ποικιλία τροφίμων πιθανότατα παρέχει μια επαρκή πρόσληψη ψευδαργύρου. 

Οι τροφές που περιέχουν το περισσότερο ποσοστό ψευδάργυρου είναι

• Μοσχαρίσιο κρέας (στο συκώτι του μοσχαριού)

• Θαλασσινά ψάρια και μαλάκια (στρείδια, μύδια, αχηβάδες)

• Γαλακτοκομικά προϊόντα (ιδιαίτερα το κίτρινο τυρί)

• Αυγά

• Προϊόντα ολικής άλεσης

• Στην λεκιθίνη της σόγιας,

• Στα φυστίκια

• Στα καρύδια

• Στα κοκκινογούλια

• Στο μαϊντανό

• Στις πατάτες,

• Στα καρότα

Οι έγκυες και οι θηλάζουσες χρειάζονται επιπλέον 2 mg την ημέρα, για να εξασφαλίσουν επαρκή διαθέσιμη ποσότητα για το αναπτυσσόμενο έμβρυο ή βρέφος, αντίστοιχα αν και το ποσό αυτό καλύπτεται εύκολα από την αύξηση στην κατανάλωση της τροφής.

Προσοχή

Η μακροχρόνια, ανεξέλεγκτη λήψη ψευδάργυρου, μπορεί να είναι τοξική. Οι υπερβολικές δόσεις του ψευδάργυρου προκαλούν ναυτίες, εμετούς, πόνο στην κοιλιά και διάρροια.   Μια καθημερινή λήψη πάνω από 25mg ενδέχεται να προκαλέσει συμπτώματα υπερδοσολογίας.

Όταν π.χ. ο ψευδάργυρος λαμβάνεται συγχρόνως με συμπληρώματα σιδήρου, τα τελευταία μπορεί να εμποδίσουν τη απορρόφησή του από το σώμα. Υπάρχουν τροφές που δεν θα πρέπει να λαμβάνονται μέσα σε μία ώρα από την λήψη του συμπληρώματος. Αυτές είναι οι πρωτεϊνη σόγιας, ο καφές, το γάλα, η σοκολάτα, τα χάμπουγκερς, το λεμόνι, το καφέ ψωμί, και τροφές πλούσιες σε ίνες.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2016/06/zinc.html#ixzz6GfBDWSYq




Τα πιο κοινά συμπτώματα που θα καταλάβετε ότι είναι κοροναϊός. Τι πρέπει να κάνετε

Τα πιο κοινά συμπτώματα που θα καταλάβετε ότι είναι κοροναϊός. Τι πρέπει να κάνετε

Κάθε μέρα έρχονται νέα στοιχεία για τον κοροναϊό αφού σε όλο τον κόσμο χιλιάδες ερευνητές ασχολούνται ο καθένας από τον τομέα του, να απαντήσουν σε πολλά ερωτήματα και να βοηθήσουν τον κόσμο με περισσότερα στοιχεία.

Η πιο λεπτομερής ανάλυση των συμπτωμάτων της νόσου προέρχεται από πρόσφατη ανάλυση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας με περισσότερες από 55.000 επιβεβαιωμένες περιπτώσεις στην Κίνα. 
Εδώ είναι τα πιο κοινά συμπτώματα και το ποσοστό των ανθρώπων που τα είχαν:

  • Πυρετός: 88%
  • Ξηρός βήχας: 68%
  • Κόπωση: 38%
  • Βήχας με πτύελα: το 33%
  • Δύσπνοια: 19%
  • Πόνος των οστών ή των αρθρώσεων: 15%
  • Πονόλαιμος: 14%
  • Πονοκέφαλος: 14%
  • Κρυάδες: 11%
  • Ναυτία ή έμετος: 5%
  • Μύτη μπουκωμένη: 5%
  • Διάρροια: 4%
  • Βήχας με αιμόπτυση: 1%
  • Πρησμένα μάτια: 1%

Ο COVID-19 είναι μια λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, πράγμα που σημαίνει ότι τα περισσότερα από τα συμπτώματα είναι αισθητά στο στήθος και στους πνεύμονες. 
Αυτό είναι διαφορετικό από τα κρυολογήματα που προκαλούν λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού, όπου έχετε Ρινική συμφόρηση και καταρροή. Αυτά τα συμπτώματα φαίνεται να απουσιάζουν κυρίως σε άτομα με COVID-19, αν και σε κάποιες περιπτώσεις συνυπάρχουν.

Τα πιο κοινά συμπτώματα που θα καταλάβετε ότι είναι κοροναϊός
Τα πιο κοινά συμπτώματα που θα καταλάβετε ότι είναι κοροναϊός

Τα καλά νέα είναι ότι στην Κίνα, οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν αρρωστήσει – περίπου το 80% – είχαν ήπια έως μέτρια συμπτώματα. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα είναι σε θέση να διαχειριστούν τα συμπτώματά στο σπίτι τους.

Εάν αρχίσετε να εμφανίζετε συμπτώματα, καλέστε τον γιατρό σας ή το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΟΔΥ. Μην πηγαίνετε εκεί πριν τηλεφωνήσετε. Μπορεί να διαδώσετε τη μόλυνση γύρω από το ιατρείο του γιατρού ή του νοσοκομείου. 

Σε αυτή την περίπτωση συστήνεται η άμεση επικοινωνία με τον ΕΟΔΥ τηλ: 210.52.12.054 και όχι επίσκεψη σε χώρο παροχής υπηρεσιών υγείας χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του ΕΟΔΥ. Ακολουθήστε τις οδηγίες του ΕΟΔΥ.

Ο μέσος χρόνος που χρειάζονται οι άνθρωποι για να αρρωστήσουν μετά την έκθεση στον ιό είναι περίπου 5 ημέρες. Μερικοί άνθρωποι αρρωσταίνουν ταχύτερα, μόλις μία ημέρα μετά την έκθεση, ενώ άλλοι δεν αρρωσταίνουν για περίπου 2 εβδομάδες, γι ‘αυτό και μπαίνουν κρούσματα σε καραντίνα άτομα για 14 ημέρες.
Ο ιός εξαπλώνεται εύκολα από άνθρωπο σε άνθρωπο και κανείς δεν έχει ανοσία εναντίον του επειδή είναι κάτι νέο.
Με βάση αυτό, είναι σωστό να πούμε ότι καθώς η  επιδημία συνεχίζεται, πολλοί άνθρωποι  θα είναι σε κάποια χρονική στιγμή, είτε φέτος είτε αργότερα, εκτεθειμένοι σε αυτόν τον ιό και πολλοί θα αρρωστήσουν. Δεν περιμένουμε από τους περισσότερους ανθρώπους να αναπτύξουν σοβαρή ασθένεια.
Περίπου το 14% των ανθρώπων στην Κίνα – περίπου 1 στους 5 – εμφάνιζαν σοβαρά συμπτώματα, τα οποία περιλαμβάνουν δυσκολία στην αναπνοή, ταχύπνοια (περισσότερων από 30 αναπνοών ανά λεπτό) και χαμηλό οξυγόνο στο αίμα τους. Αυτοί οι ασθενείς χρειάζονται επιπλέον οξυγόνο και μερικές φορές εξειδικευμένο εξοπλισμό που θα τους βοηθήσει να αναπνεύσουν. Στην Κίνα, αυτοί οι ασθενείς νοσηλεύονταν.
Περίπου 1 στους 20 ασθενείς ήταν σε κρίσιμη κατάσταση. Αυτοί οι ασθενείς ανέπτυξαν αναπνευστική ανεπάρκεια και ανεπάρκεια οργάνων.
Οι άνθρωποι που φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρών ασθενειών από το COVID-19 είναι ενήλικες ηλικίας άνω των 60 ετών ή άτομα που έχουν υποκείμενες ιατρικές παθήσεις όπως υψηλή αρτηριακή πίεση, διαβήτη, καρδιακή νόσο, πνευμονική νόσο ή καρκίνο. Ο μεγαλύτερος αριθμός θανάτων στην Κίνα – 22% – ήταν σε ενήλικες άνω των 80 ετών.
Αναλάβετε δράση λαμβάνοντας καθημερινές προφυλάξεις:

  • Αποφύγετε τους άρρωστους.
  • Πλύνετε συχνά τα χέρια σας.
  • Αποφύγετε να αγγίζετε επιφάνειες σε δημόσιους χώρους  (όπως κουμπιά ανελκυστήρων και λαβές των θυρών).
  • Αποφύγετε την πολυκοσμία.

Τα άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο δεν θα πρέπει να πετούν εκτός εάν είναι απαραίτητο.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2020/03/ta-pio-koina-symptomata-poy-tha-katalavete-oti-einai-koronaios-ti-prepei-na-kanete.html#ixzz6GTD3GTWp




Τι είναι η αλλεργία; Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση; Πώς αντιμετωπίζεται;

Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση;

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr

Στην αλλεργία παθολογικές καταστάσεις όπως το άσθμα, η ρινίτιδα, η κνίδωση, η αναφυλαξία, εκδηλώνονται ως αποτέλεσμα υπερευαισθησίας του οργανισμού σε ουσίες του περιβάλλοντος που ονομάζονται αλλεργιογόνα.

Τις τελευταίες δεκαετίες καταγράφεται παγκόσμια ραγδαία αύξηση των αλλεργικών αντιδράσεων, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ποιότητα ζωής αρκετών ανθρώπων και σε ακραίες καταστάσεις να κινδυνεύει ακόμα και η ίδια η ζωή τους. Υπολογίζεται δε ότι το 25-30% του πληθυσμού παγκόσμια υποφέρει από αλλεργίες. Η λέξη αλλεργία είναι σύνθετη και προέρχεται από τον συνδυασμό των λέξεων «άλλο + έργο». Ο πρώτος που πρότεινε τον όρο αυτό ήταν ο Αυστριακός παιδίατρος Clemens von Pirquet, ο οποίος παρατήρησε το 1905 ότι κατά την επαναχορήγηση ετερόλογων ορών, ορισμένα άτομα αντί ανοσία εμφάνιζαν ορονοσία. Δηλαδή, το ανοσοποιητικό τους σύστημα αντί να εμφανίζει τη φυσιολογική δραστηριότητα για την οποία έχει ταχθεί από τη φύση, να εμφανίζει δηλαδή φύλαξη του οργανισμού (ανοσία), εμφάνιζε α -φύλαξη (αναφυλαξία) δηλαδή άλλο έργο (αλλεργία).

Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση
Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση

Ως αλλεργία χαρακτηρίζεται κάθε ανώμαλη ή υπερβολική αντίδραση (υπερευαισθησία) του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού σε ουσίες οι οποίες υπό φυσιολογικές συνθήκες ΔΕΝ είναι επικίνδυνες ή βλαβερές για τον οργανισμό όπως, γύρεις δένδρων και φυτών, πρωτεΐνες τροφίμων κλπ. Οι ουσίες αυτές μπορεί να εισέλθουν στο σώμα μέσω της εισπνοής, της κατάποσης, ή με την επαφή στο δέρμα. Οι ουσίες που προκαλούν αυτές τις αντιδράσεις ονομάζονται αλλεργιογόνα.

Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση
Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση

Ο μηχανισμός δράσης σε μια αλλεργική αντίδραση

Ο μηχανισμός των αλλεργικών αντιδράσεων χωρίζεται σε δύο διαδοχικές φάσεις: τη φάση της ευαισθητοποίησης , κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει την ουσία ως αλλεργιογόνο.  Έπειτα όταν ο οργανισμός έρθει σε επαφή και πάλι με το αλλεργιογόνο, η αλλεργική φάση ενεργοποιείται.
Η αλλεργία μπορεί να επηρεάσει τα μάτια, το δέρμα και τις αναπνευστικές οδούς, όπως τη μύτη ή τους βρόγχους.

Η φάση της ευαισθητοποίησης

  • Όταν το αλλεργιογόνο έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά με το σώμα (για παράδειγμα, αφού έχει εισπνευθεί ή καταποθεί), είναι αναγνωρισμένο από έναν ειδικό τύπο λευκών αιμοσφαιρίων: τα μακροφάγα. Αυτά τα κύτταρα βρίσκονται σε μεγάλους αριθμούς στο δέρμα και στις βλεννώδεις μεμβράνες και αποτελούν μέρος της πρώτης γραμμής άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος.
  • Αυτά τα μακροφάγα δίνουν πληροφορίες για αυτή την πρώτη επαφή του σώματος με το αλλεργιογόνο σε εναν άλλο τύπο λευκών αιμοσφαιρίων: τα Β’ κύτταρα. Αυτά τα Β’ λεμφοκύτταρα στη συνέχεια μετατρέπονται σε πλασματοκύτταρα που παράγουν μεγάλες ποσότητες του είδους των αντίσωματων το οποίο έχει την τελική ευθύνη για την αλλεργική αντίδραση, Tύπου E’ ανοσοσφαιρίνη (IgE). Αυτά τα μόρια IgE είναι ειδικά για ένα συγκεκριμένο αλλεργιογόνο και βρίσκονται μόνο σε άτομα που είναι αλλεργικά στη συγκεκριμένη ουσία.
  • Τα IgE αντισώματα γρήγορα βρίσκουν το δρόμο τους στην κυκλοφορία του αίματος και δεσμεύονται με κύτταρα που ονομάζονται μαστοκύτταρα που βρίσκονται στο δέρμα και στις βλεννώδεις μεμβράνες. Περιέχουν έναν μεγάλο αριθμό κόκκων και αναλαμβάνουν το έργο της σύλληψης του αλλεργιογόνου όταν ξαναέρθει σε επαφή με το σώμα.
  • Την ίδια στιγμή, η «μνήμη» της πρώτης επαφής μεταξύ του αλλεργιογόνου και το σώματος, αποθηκέυονται για ένα εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα (έως και πολλά χρόνια) από μια άλλη ομάδα κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζονται λεμφοκύτταρα “Μνήμης” T’. Αυτή η πρώτη φάση είναι σιωπηλή, δηλαδή, το άτομο που ευαισθητοποίηται σε ένα αλλεργιογόνο δεν αισθάνεται κάποιο ιδιαίτερο σύμπτωμα. Τα αλλεργικά συμπτώματα (όπως η καταρροή, κόκκινα, υγρά μάτια, δυσκολία στην αναπνοή, ερυθρότητα και κνησμός του δέρματος) δεν ενεργοποιούνται μέχρι την επόμενη επαφή, έστω και αν είναι μετά από μια πολύ μεγάλη περίοδο.

Η φάση της αλλεργικής αντίδρασης

Κατά τη δεύτερη επαφή μεταξύ των αλλεργιογόνων και το «ευαισθητοποιημένο» άτομο, τα IgE αντισώματα και τα μαστοκύτταρα αναλαμβάνουν δράση. Η απευθείας σύλληψη του αλλεργιογόνου, οδηγεί σε απελευθέρωση μικρών κόκκων που περιέχουν χημικές ουσίες. Μεταξύ άλλων, αυτοί οι κόκκοι περιέχουν ισταμίνη, η οποία παίζει βασικό ρόλο στην αλλεργική αντίδραση, δεδομένου ότι είναι υπεύθυνη για τα συμπτώματα (ρινίτιδα, άσθμα, κνίδωση, κλπ).
Η πληροφορία σχετικά με αυτή τη δεύτερη επαφή μεταδίδονται σε όλο το σώμα, η οποία οδηγεί σε επιδείνωση του αλλεργικού φαινομένου.

Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση
Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση

Ποιες ουσίες προκαλούν αλλεργίες;

Οι ουσίες που προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις λέγονται αλλεργιογόνα και αυτά μπορεί να είναι Τροφικά ή Περιβαλλοντικά.

Στα συχνότερα τροφικά αλλεργιογόνα που εμπλέκονται στις αλλεργίες συμπεριλαμβάνονται τα γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά, ξηροί καρποί, οστρακοειδή, δημητριακά, φράουλες, ντομάτα, σόγια κλπ.

Στα δε συχνότερα περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα συμπεριλαμβάνονται οι γύρεις των φυτών και δένδρων, γρασίδια, ακάρεα σκόνης σπιτιού, μύκητες, δηλητήρια εντόμων και κατοικίδια ζώα.

Παράγοντες που συμβάλλουν στην εκδήλωση μίας αλλεργικής αντίδρασης θεωρούνται οι πιο κάτω:

Οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, όπως η ιγμορίτιδα αλλά και τα κρυολογήματα.

Οι καιρικές συνθήκες, όπως η απότομη αλλαγή της θερμοκρασίας, ο κρύος αέρας και η υγρασία.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου όπως καυσαέρια, ρύποι εργοστασίων και αυξημένη χρήση κλιματιστικών συσκευών.

Η διατροφή, όπου πέραν των συγκεκριμένων τροφικών αλλεργιογόνων στα οποία το άτομο παρουσιάζει αλλεργία, επιπρόσθετα μία κακή διατροφή μπορεί να επιτείνει το πρόβλημα. Οι τροφές που καταναλώνουμε έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια τόσο όσον αφορά τη σύσταση, τη συντήρηση και την επεξεργασία τους με την προσθήκη διαφόρων ουσιών, όπως συντηρητικών, χρωστικών και των διαφόρων πρόσθετων (τα γνωστά Ε) των τροφίμων καθώς και την πρόσθεση των γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων. Επιπλέον, θα πρέπει να διευκρινιστεί στην περίπτωση αυτή κατά πόσον πρόκειται για Τροφική Αλλεργία (αντισώματα IgE) ή Τροφική Δυσανεξία (αντισώματα IgG)

Διάφορες χημικές ουσίες, όπως απορρυπαντικά, σπρέι, διάφορα καλλυντικά και αρώματα, καθώς και οι σκόνες στο περιβάλλον και οι οσμές της κουζίνας.

Το κάπνισμα, όπου το παθητικό κάπνισμα ευθύνεται για την εκδήλωση αλλεργίας και βρογχικού άσθματος σε μεγάλο αριθμό παιδιών.

Διάφοροι ψυχολογικοί παράγοντες, όπως είναι οι έντονες συγκινήσεις, η υπερβολική χαρά και λύπη, ο θυμός και το άγχος.

Η «υπόθεση της υγιεινής», η οποία ξεκίνησε στο τέλος της δεκαετίας του 80 και υποστηρίζει ότι τα σημερινά παιδιά, επειδή έχουν μειωμένες πιθανότητες μικροβιακών λοιμώξεων στα πρώτα χρόνια της ζωής τους, λόγω της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου, έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν αλλεργία επειδή το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν αναπτύσσεται φυσιολογικά και «εκπαιδεύεται» να αντιδρά με «αλλεργικό τρόπο», δηλαδή να παράγει τα IgE αντισώματα, αντί τα αντισώματα IgG όπως στην περίπτωση της επαφής με τα μικρόβια.

Ο μητρικός θηλασμός θεωρείται ότι δρα προστατευτικά στην εκδήλωση αλλεργικών παθήσεων. Οι σημερινές μητέρες έχουν ελάχιστο χρόνο και παρά τις καλές προθέσεις δεν θηλάζουν τα παιδιά τους τόσο όπως γινόταν σε παλαιότερες εποχές.

Συμπτώματα

Οι αλλεργικές αντιδράσεις είναι άμεσες, εκδηλώνονται δηλαδή μέσα σε μερικά λεπτά μέχρι και 2 περίπου ώρες από την επαφή με το αλλεργιογόνο. Η δράση του ανοσοποιητικού συστήματος εκδηλώνεται με ένα ευρύ φάσμα κλινικών συμπτωμάτων με ποικίλη ένταση και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων εξανθήματα, οιδήματα, φαγούρα, κνίδωση, έκζεμα, δερματίτιδα, επιπεφυκίτιδα, κοκκινισμένα και ερεθισμένα μάτια, άσθμα, ρινίτιδα, δύσπνοια, βήχας, φτάρνισμα, μπούκωμα, καταρροή, αγγειοοίδημα, ναυτία, εμετός και διάρροια, ενώ σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν ακόμη και αναφυλαξία (αναφυλακτικό σοκ), η οποία είναι μία γενικευμένη αντίδραση στην οποία συμμετέχουν πολλά ζωτικά όργανα του οργανισμού.

Διάγνωση
Mετά από προσεκτική παρατήρηση και λήψη στοιχείων που βασίζονται στο ιστορικό του ασθενούς, υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες διάγνωσης, για την ανεύρεση του αιτιολογικού αλλεργιογονικού παράγοντα με πιο διαδεδομένη τις δερματικές δοκιμασίες ή αλλεργ. tests που γίνονται μόνο από ειδικούς αλλεργιολόγους, μία αξιόπιστη, ασφαλή και ταχεία μέθοδο διάγνωσης των περισσοτέρων αλλεργικών παθήσεων. Mε τη μέθοδο αυτή μπορεί να βρεθεί το συγκεκριμένο αλλεργιογόνο ώστε ο ασθενής π.χ. στην περίπτωση της αλλεργικής ρινίτιδας γνωρίζοντας την ακριβή ανθοφορία του αλλεργ. παράγοντα, αν πρόκειται για γύρη φυτού ή δέντρου να μπορεί να ξεκινήσει εγκαίρως προφύλαξη ώστε να μπορεί να απολαύσει χωρίς προβλήματα την ωραιότερη εποχή του χρόνου, την άνοιξη. Σε συγκεκριμένες δε περιπτώσεις μπορεί να ακολουθήσει και ειδική θεραπεία απευαισθητοποίησης (υπό αυστηρές προϋποθέσεις) για την οριστική λύση του προβλήματός του. 

Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση
Πώς εκδηλώνεται μια αλλεργική αντίδραση

Θεραπεία

Απομάκρυνση – αποφυγή αλλεργιογόνου

Εφ’ όσον διαγνωσθεί το αίτιο (αλλεργιογόνο), η απομάκρυνση και η αποφυγή του είναι το πιο αποτελεσματικό μέτρο αλλά δεν είναι πάντοτε εφικτό. Σε κάποιες περιπτώσεις η πλήρης αποφυγή του αλλεργιογόνου είναι αδύνατη (π.χ. αερομεταφερόμενες γύρεις), ενώ σε άλλες περιπτώσεις η απομάκρυνση του αλλεργιογόνου μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα από όσα καλείται να λύσει (π.χ. απομάκρυνση αγαπημένων κατοικίδιων ζώων). Συχνά όμως είναι δυνατή η πλήρης αποφυγή του αλλεργιογόνου ή τουλάχιστον η μείωση της έκθεσης σ’ αυτό (π.χ. αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων, απορρυπαντικών, λήψη μέτρων για μείωση του επιπέδου των ακάρεων της οικιακής σκόνης).

Φαρμακευτική αγωγή

Σήμερα υπάρχουν διαθέσιμα αρκετά αποτελεσματικά φάρμακα για τις αλλεργίες, η σωστή χρήση των οποίων εξασφαλίζει, στις περισσότερες περιπτώσεις, έλεγχο των συμπτωμάτων και άριστη ποιότητα ζωής.Τα κυριότερα φάρμακα είναι, αντισταμινικά, αποσυμφορητικά, βρογχοδιασταλτικά, αντιφλεγμονώδη, αδρεναλίνη και ανοσοθεραπεία (αντί- IgE θεραπεία).Η μέθοδος της ανοσοθεραπείας στοχεύει στο αίτιο της αλλεργίας, δηλαδή το υπεύθυνο αλλεργιογόνο. Αυτή τροποποιεί την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, με ειδικά «αλλεργικά εμβόλια», ώστε να μην εκλαμβάνει πλέον τις αλλεργιογόνους ουσίες ως απειλητικές και να μην υπεραντιδρά σε αυτές με τα γνωστά αλλεργικά συμπτώματα.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/2013/04/blog-post_3.html#ixzz6GBJFWtso