“Μόνοι” εναντίον όλων των τεράτων.

Γράφει η Μαρία Μπαϊραχτάρη
Έχω ψυχή δεν έχω βράχο
πάλι με άφησες μονάχο
και μια σημαία σ’ ένα μπαλκόνι
αλλάζει χρώματα και με σκοτώνει
Όλα καλά κι όλα ωραία
χτες ήσουν μ’ άλλονε παρέα
και πού σοκάκι να τραγουδήσεις
δεν επιτρέπονται οι αναμνήσεις…..
Ήταν το 1992 
Ήταν μετά από συλλαλητήριο. 
Ήταν μετά από έξαρση χωρίς σκέψη .
Μόνο με το θυμικό οι λειτουργίες όλες .
Δεν επιτρέπονται οι αναμνήσεις γιατί θα μου δείξουν τα λάθη , τις παραλείψεις , τα ψέματα , τον λήθαργο μέχρι το σήμερα .
Πλέον όσα δεν πέρασαν απ’ την σκέψη τότε ή ακόμη και λίγα χρόνια μετά , μπήκαν φέτος στο μικροσκόπιο και εξετάστηκαν ενδελεχώς .
Ναι , τα συλλαλητήρια φέτος δεν έπαιξαν ρόλο κανέναν απολύτως σχετικά με την αποφυγή του ξεπουλήματος, γιατί εμείς αγωνιζομασταν με παλιά όπλα και το καθεστώς με τελευταίας τεχνολογίας .
Προταξαμε τα καριοφυλια μας απέναντι στα ραϊμενταλ τους και νομίζαμε ότι θα νικήσουμε. 
Χρειαζομασταν συμμαχίες που δεν είχαμε .
Ήμασταν πραγματικά μόνοι .
Μόνοι εναντίον όλων των τεράτων .
Θα ήταν αδύνατον να σώσουμε την Μακεδονία με όλα τα ερπετά απέναντι μας να εκτοξεύουν δηλητήριο.
Έπρεπε όμως να το περάσουμε όλο αυτό .
Έπρεπε να γίνουν τα συλλαλητήρια για να δούμε εμείς ποιοι και πόσοι είμαστε .
Έπρεπε να καταγραφεί ως πράξη .
Έπρεπε να φάμε όλα αυτά τα χαστούκια 
Να μας μειώσουν, να μας χλευασουν, να μας ξεφτιλισουν για να ενεργοποιηθούν άλλες δυνάμεις .
Πνευματικές αντίρροπες δυνάμεις κατά του ρατσισμού που δέχονται οι Έλληνες είναι ενεργές .
Δεν είναι αδιαφορία η στάση μας .
Μην μπερδευεστε .
Είναι η σιγουριά εκείνου που ξέρει ότι μπήκε το νερό στ’ αυλάκι κι όλα πλέον βρίσκονται στο δρόμο που πρέπει .
Είναι που σε πολλούς ωρίμασε ο απελπισμος και το 
ΝΙΚΗ ‘Η ΘΑΝΑΤΟΣ 
είναι πεποίθηση .
Είναι που έρχεται ένα Καστελόριζο και προστίθεται στο αποψινό μου όνειρο Ελλάδας .
**** εμείς μεγαλώνουμε απλώς 
η Μακεδονία αποκτά προστιθέμενη αξία με τα επιπλέον χρόνια .

ΠΗΓΗ:http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2019/03/blog-post_4110.html?m=1