Πρόσκληση προς το 99% του πληθυσμού: ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. Ή Εμείς ή οι Τραπεζίτες με τους πολιτικούς τους

image_pdfimage_print

Με τούτο το κείμενο θα δείξουμε την απάτη του χρήματος, του χρέους και της άγριας υπερφορολόγησης, αποτέλεσμα μιας συμπαιγνίας πολιτικών και τραπεζιτών. 

Πολιτικοί και τραπεζίτες εξαπατούν τον ελληνικό λαό και παρανομούν ανεξέλεγκτα. Έχουν χαθεί ζωές και περιουσίες και οι ζωντανοί έχουν καταδικαστεί σε μια ζωή εν τάφω. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. 

 Και να ξεκαθαρίσουμε και κάτι ακόμα:

Κάθε ένας που σε καιρούς κατοχής χάνει την περιουσία του, πλούσιος ή φτωχός, έχει το δίκιο με το μέρος του. 

Στον δικό μας ανθρώπινο κόσμο το κριτήριο είναι το ήθος κι όχι ο πλούτος: 

Το αν έκλεψε ή δεν έκλεψε αυτά που έχει. 

Το αν εξαπάτησε ή όχι.

 Δεν είναι η ταξική θέση που καθορίζει το ήθος των ανθρώπων, το δίκιο ή το άδικο τους. 

Κρατική και ιδιωτική περιουσία, που κλέβεται σε καιρούς κατοχής, είναι εθνική περιουσία και θα την πάρουμε πίσω.

Όταν προετοιμάζεσαι για πόλεμο, θα έχεις ειρήνη. Η μόνη δύναμη που μπορεί να νικήσει το χρήμα είναι οι στέρεοι δεσμοί των ανθρώπων.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ. ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ· ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
 ΑΝΙΕΡΗ ΣΧΕΣΗ: ΧΡΗΜΑ – ΧΡΕΟΣ – ΦΟΡΟΙ

  • Το κείμενο είναι μεγάλο και απευθύνεται  σε ελεύθερους οφειλέτες. Για διάλογο και δράση.
  • Η πολιτικοποιημένη διανόηση δεν ενδιαφέρεται να αλλάξει κάτι, οπότε δεν θα το διαβάσει.

Είμαστε οφειλέτες, φτωχοί, άνεργοι και διαρκώς υπερφορολογούμενοι από μια γωνιά της Ελλάδας. Απευθυνόμαστε σε οφειλέτες, φτωχούς και άνεργους, σε όλους τους υπερφορολογούμενους Έλληνες και σε όσους θέλουν αληθινά να συνδράμουν, δίχως οίηση και ΔΙΧΩΣ προσωπικές φιλοδοξίες.

Απευθυνόμαστε στο 99% των Ελλήνων, για να δείξουμε ότι ούτε χρωστάμε, ούτε τα φάγαμε, παρέα με την εξουσία.  Με μια απάτη, μας κλέβουν τους κόπους μας. Το παρόν γράφεται από ανθρώπους, που δεν ξέρουν από οικονομική «επιστήμη». Ξέρουν από ζωή και ρωτώντας βρίσκουν το δρόμο.

Η Ελλάδα είναι δεύτερη στον κόσμο σε κρατικό χρέος και πρώτη στον κόσμο σε υπερχρεωμένους πολίτες προς τράπεζες, εφορία και ασφαλιστικούς οργανισμούς. Είναι ένα ποσοστό που τούτη την ώρα υπερβαίνει κατά πολύ το 50%. Είμαστε η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων. 

Πριν μήνες, έγινε μία ερώτηση, βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά: «Γιατί όλοι αυτοί οι οφειλέτες, που στον μικρό μας τόπο μπορεί να είναι και 15.000, δεν συμμετέχουν στο “σταμάτημα” των πλειστηριασμών; Γιατί δεν συμμετέχει στο “σταμάτημα” ενός πλειστηριασμού ακόμα και ο άμεσα ενδιαφερόμενος; Η πολιτική – επιστημονική αφήγηση θέλει τους λαούς να ξεσηκώνονται, όταν καταπιέζονται. Εδώ ο άλλος χάνει ό,τι έχει και δεν έχει και δεν κουνάει το δαχτυλάκι του». 

Η ερώτηση απευθύνθηκε στα πρόσωπα και στους πολιτικούς χώρους, που έχουν αναλάβει να σώσουν τη “λαϊκή” περιουσία. Δεν απάντησε κανείς. Ίσως και να μην ξέρουν.

Θα απαντήσουμε εμείς που το ζούμε:

  • Ο ελληνικός λαός έχει παραιτηθεί. Δεν πιστεύει σε τίποτα και νιώθει ότι όλοι τον κοροϊδεύουν. Η αποχή του από τις εκλογές πλησιάζει το 50%, γιατί νιώθει ότι οι «λύσεις» που του προτείνονται δεν είναι λύσεις. Ειδικά, ο κόσμος, που χρωστάει, έγινε άνεργος, φτώχυνε και ντρέπεται. Όσοι ακόμα κρατάνε τη δουλειά τους και αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τις άγριες υποχρεώσεις ζουν μέσα σε κατάσταση άγχους, νιώθουν ένοχοι, νιώθουν υπεύθυνοι για την κατάντια του και έχουν και τη γενική περιφρόνηση και κατακραυγή: «Εσύ φταις που δανείστηκες,  εσύ φταις που δεν μπορεί να πληρώσεις τα χρέη σου ή που έμεινες χωρίς δουλειά. Είσαι κακοπληρωτής και φοροφυγάς». 300. 000 επιχειρήσεις έκλεισαν και οι ιδιοκτήτες φταίνε, επειδή ήταν «ανίκανοι» και οι τεμπέληδες». Φταίμε για όλα, για τούτα και για κείνα.

Ακόμα κι εκείνοι, που παριστάνουν τον «αλληλέγγυους», συμμετέχουν σε διαδηλώσεις και υιοθετούν συνθήματα σαν τα πιο πάνω, ενώ τονίζουν ότι «ασχολούνται μόνο με τη λαϊκή περιουσία». Σαν να σου λένε ότι το κάνουν από λύπηση προς τους φτωχούς κι όχι γιατί οι κατεστραμμένοι οφειλέτες μπορεί να έχουν ένα κάποιο δίκιο· μπορεί και να μη χρωστάνε.

Με τούτο το κείμενο θα δείξουμε την απάτη του χρήματος, του χρέους και της άγριας υπερφορολόγησης, αποτέλεσμα μιας συμπαιγνίας πολιτικών και τραπεζιτών.

 Πολιτικοί και τραπεζίτες εξαπατούν τον ελληνικό λαό και παρανομούν ανεξέλεγκτα. Έχουν χαθεί ζωές και περιουσίες και οι ζωντανοί έχουν καταδικαστεί σε μια ζωή εν τάφω. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

  Και να ξεκαθαρίσουμε και κάτι ακόμα:

Κάθε ένας που σε καιρούς κατοχής χάνει την περιουσία του, πλούσιος ή φτωχός, έχει το δίκιο με το μέρος του. Στον δικό μας ανθρώπινο κόσμο το κριτήριο είναι το ήθος κι όχι ο πλούτος: Το αν έκλεψε ή δεν έκλεψε αυτά που έχει. Το αν εξαπάτησε ή όχι. Δεν είναι η ταξική θέση που καθορίζει το ήθος των ανθρώπων, το δίκιο ή το άδικο τους. Κρατική και ιδιωτική περιουσία, που κλέβεται σε καιρούς κατοχής, είναι εθνική περιουσία και θα την πάρουμε πίσω.   

Ζούμε μια οργανωμένη καταιγίδα ενοχοποίησης του λαού. Μια αμερικάνικου τύπου ψυχολογική επιχείρηση μετάθεσης ευθυνών από αυτούς που αποφασίζουν και ευθύνονται προς εκείνους, που είναι τα θύματα των αποφάσεων. 

Ο πολίτης δεν είναι υπεύθυνος για την κατάντια μιας πολιτείας, όταν δεν είναι αυτός που αποφασίζει, όταν δεν είναι αυτός που ελέγχει την παιδεία του, τα μέσα «μη ενημέρωσης» και τη ροή του χρήματος, που κατασκευάζει κόμματα, βουλευτές και κυβερνήσεις.

Υπάρχει ένα είδος ευθύνης για πράγματα που κάποιος δεν έχει κάνει και μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος γι’ αυτά. 

 Είμαστε υπεύθυνοι μόνο γιατί δεν έχουμε ανατρέψει ακόμα αυτό το βρώμικο κατοχικό καθεστώς. 

 Όμως δεν μπορεί να είναι ή να νιώθει ένοχος για πράγματα που συνέβησαν χωρίς να συμμετέχει ενεργά σε αυτά. Η καλλιέργεια μαζικής ενοχής έχει για σκοπό να απαλλάξει τους πραγματικούς ενόχους, γιατί «εκεί όπου όλοι είναι ένοχοι, κανείς δεν είναι ένοχος»(Χάννα Άρεντ). Αλλαγή δεν πρόκειται να υπάρξει, αν δεν πάψουμε να νιώθουμε ένοχοι για εκείνα στα οποία δεν έχουμε συμμετάσχει.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ;

Θα εξηγήσουμε γιατί δεν χρωστάμε. 

Θα εξηγήσουμε γιατί όλα όσα ζούμε είναι μία ολιγαρχική απάτη.

 Και θα τα τεκμηριώσουμε, βασισμένοι στα στοιχεία, που παρουσιάζει κάθε τόσο το κράτος – εχθρός και οι διεθνείς σύμμαχοι του: το υπουργείο οικονομικών, η ΑΑΔΕ, το ΔΝΤ, η ιδιωτική Τράπεζα της Ελλάδος κλπ.

 Στοιχεία αντλούμε και από τα μέσα ενημέρωσης, προτιμώντας αυτά που υπηρετούν πολιτικές τραπεζιτών. 

 Τα συμπεράσματα μας βασίζονται στην πραγματικότητα και στην ιστορία και όχι σε αναπόδεικτες συνομωσιολογικές θεωρίες. 

Η άγνοια είναι επικίνδυνη πολυτέλεια για μας και σ’ αυτή βασίζει την κυριαρχία του το άθλιο πολιτικό εποικοδόμημα. Όσα θα βάλουμε εδώ είναι μόνο ενδεικτικά, από μία πληθώρα αποδεικτικών στοιχείων. 

ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΕΡΕΥΝΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.  ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΜΕΙ. 

  • (Ζητάμε συγνώμη για το μεγάλο κείμενο και τους πολλούς αριθμούς, αλλά είμαστε μόνοι, κατασυκοφαντημένοι και κατατρεγμένοι, μόνο και μόνο γιατί μετατραπήκαμε βίαια σε οφειλέτες και κατεστραμμένους. Η συκοφαντία και η απάτη πρέπει να τελειώνουν. Η αρίθμηση παραπέμπει σε σημειώσεις στο τέλος του κειμένου).

 ΙΔΟΥ ΤΙ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ

  1. Από την ίδρυση του το ελληνικό κράτος παρέδωσε την έκδοση του χρήματος σε ιδιώτες. Πρώτα στην Εθνική Τράπεζα το 1841 και ύστερα στην Τράπεζα της Ελλάδος το 1928. Το άρθρο 8 του καταστατικού της ΤτΕ  απαγορεύει στο Δημόσιο και στους Δημόσιους οργανισμούς την κατοχή πλειοψηφικού πακέτου μετοχών. Αυτό ξεκίνησε στα χρόνια του Όθωνα και έκτοτε ΚΑΝΕΝΑΣ «Εθνάρχης» ή άλλος προβεβλημένος Έλληνας ηγέτης δεν το σταμάτησε. Τη ρύθμιση της ροής του χρήματος στην αγορά κανονίζουν κάποιοι άγνωστοι ιδιώτες κι όχι αυτοί που εκλέγουμε. Και κανένα κόμμα δεν αναφέρεται σε αυτό το θέμα ως πρωταρχική και κύρια αιτία της φτώχειας μας. 
  2. Ακόμα και αυτή την δυνατότητα του δανεισμού δραχμών από την ΤτΕ, το ελληνικό κράτος τη στερήθηκε, με απόφαση της βουλής. Κανένα κόμμα δεν ενημέρωσε τον ελληνικό λαό, ούτε εξέφρασε τη δημόσια διαφωνία του, ότι μετά τη συμφωνία του Μάαστριχτ με το νόμο 2275/ ΦΕΚ Α΄238/29.12.1994 αφαιρέθηκε το εδάφιο 11 του άρθρου 55 του καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδος, το οποίο επέτρεπε στο κράτος να έχει δυνατότητα ανάληψης “εθνικού” νομίσματος από την Κεντρική Τράπεζα (πάντα και απαράδεκτα, με έντοκο δανεισμό). Το καταργημένο εδάφιο: “(Η Τράπεζα της Ελλάδος δύναται) Nα χορηγεί προσωρινάς προκαταβολάς εις δραχμάς προς το Δημόσιον δια δαπάνας του ετήσιου προϋπολογισμού του Κράτους.” Προεδρικό Διάταγμα 21/ΦΕΚ Α’ 287/22.08.1993.Έκτοτε το κράτος προσφεύγει σε ιδιώτες, τις λεγόμενες “αγορές” και αντί να εκδίδει χρήμα, δανείζεται με ληστρικά επιτόκια.
  1. Κανένα κόμμα δεν ενημέρωσε τον ελληνικό λαό, ούτε εξέφρασε τη δημόσια διαφωνία του, για το άρθρο 123της ενοποιημένης απόδοσης της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην άρθρο 101της ΣΕΚ), με το οποίο απαγορεύτηκε στο κράτος α) να έχει δυνατότητα ανάληψης του “ευρωπαϊκού” νομίσματος και β) να αγοράζουν κρατικά χρεόγραφα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Τράπεζα της Ελλάδος.
  2. Στο μέσο μιας πρωτοφανούς κρίσης, η Βουλή, με τη μέθοδο της σιωπής και απόκρυψης, παρέτεινε κατά 30 χρόνια το μονοπώλιο της Τράπεζας της “Ελλάδος”. Με το άρθρο 165 παρ.7 του νόμου 4099/ ΦΕΚ Α΄250/20.12.2012, παρατάθηκε ως το 2050 η θητεία του μονοπωλίου της ιδιωτικής Τράπεζας της Ελλάδος. Κανένα κόμμα της βουλής δεν αναφέρθηκε στο άρθρο 165 παρ. 7 και στην παράταση της θητείας της ΤτΕ, κατά τη συζήτηση του νόμου. Κανένας βουλευτής δεν αναφέρθηκε στο θέμα αυτό, τόσο στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων όσο και στην ολομέλεια της Βουλής.


Δεν είμαστε υπεύθυνοι και πολύ περισσότερο ένοχοι, για κανένα από όλα αυτά, που όλοι αποκρύπτουν με τον μαφιόζικο τρόπο του νόμου της σιωπής (αυτής της διακομματικής ομερτά). 

ΠΗΓΗ:http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2019/03/99_16.html?m=1

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αρέσει σε %d bloggers: