Ενδεικτικό σχέδιο κανονισμού για την πρόληψη και αντιμετώπιση φαινομένων Σχολικής βίας & Εκφοβισμού

image_pdfimage_print

Παπαχρήστος Κώστας,
Δρ. Διαπολιτισμικής Εκπ/σης,
Συντονιστής Εκπ/κού Έργου
5ο ΠΕ.Κ.Ε.Σ. Αττικής

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ & ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ
Με αφορμή την 6η Μαρτίου
Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο Σχολείο

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
2. ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΒΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ
3. ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΒΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ (ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ- ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ)

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Το κοινωνικό φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού, έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις στη διεθνή πραγματικότητα, με μια τεράστια αύξηση της βιβλιογραφίας και της εμπειρικής ερευνητικής δραστηριότητας τα τελευταία είκοσι χρόνια, με αποτέλεσμα να ασχοληθούν τόσο η ακαδημαϊκή κοινότητα όσο και οι πολιτικές ηγεσίες σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Αποκορύφωμα της όλης θεσμικής αναγνώρισης του προβλήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν και η Διάσκεψη στην Ουτρέχτη το 1997 για την οριοθέτηση του προβλήματος, τη διερεύνηση των επιμέρους δράσεων και προγραμμάτων και την αξιολόγηση για την περαιτέρω πορεία των πρακτικών αντιμετώπισής του. Αποτελεί ένα ανησυχητικό φαινόμενο με πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις στο σχολικό χώρο και στην ευρύτερη κοινωνική πραγματικότητα, αφού μπορεί να δημιουργήσει αρνητικό κλίμα στο σχολείο και να επηρεάσει άμεσα τη διαδικασία της μάθησης.
Η έκθεση στην ενδοσχολική βία μπορεί να επιφέρει σοβαρά συναισθηματικά προβλήματα και έντονο άγχος τόσο στους μαθητές όσο και στους εκπαιδευτικούς.
Οι έρευνες σχετικά με την ενδοσχολική βία στην Ελλάδα καταδεικνύουν ανησυχητικές τάσεις του φαινομένου και επιβεβαιώνουν την ύπαρξη προβλημάτων μεταξύ των νέων στο σχολείο και την ευρύτερη κοινότητα. Παρατηρούνται οι ίδιες τάσεις και γενεσιουργοί παράγοντες της ενδοσχολικής βίας με τις μορφές παραβατικής συμπεριφοράς να καταγράφονται σε μικρότερη όμως κλίμακα από τις ευρωπαϊκές χώρες.
Ο ρόλος του σχολείου στην αντιμετώπιση και πρόληψη της σχολικής βίας είναι σημαντικός, δεδομένου ότι το σχολικό περιβάλλον έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τη συμπεριφορά των μαθητών και να δράσει σαν μηχανισμός πρόληψης στην προσπάθεια αντιμετώπισης της ενδοσχολικής βίας.
Χρειάζεται γι’ αυτό να αναπτυχθούν άμεσα προληπτικές και παρεμβατικές πρακτικές για αντιμετώπιση, αλλά και μείωση του προβλήματος, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις βίας που καταγράφεται σε υψηλά ποσοστά στα σχολεία (π.χ. λεκτική βία, απειλή για σωματική βλάβη, συγκρούσεις στο σχολικό χώρο).

Παρά το γεγονός ότι η επιστημονική βιβλιογραφία ήταν πλούσια για το ζήτημα της σχολικής βίας, παρά το γεγονός ότι είχαμε ορισμούς, οι οποίοι είχαν προέλθει και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για τη σχολική βία και τον εκφοβισμό, στην Ελλάδα το ζήτημα είχε αντιμετωπιστεί για πάρα πολλά χρόνια κατά τρόπο αποσπασματικό. Δεν αποτελεί ελληνικό φαινόμενο. Αποτελεί πανευρωπαϊκό φαινόμενο. Σε όλες τις χώρες έχουμε τα φαινόμενα της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Θεωρούμε ότι παρά το γεγονός ότι υπήρχε η γνώση του προβλήματος, η Ελλάδα  άργησε και σε πολλές περιπτώσεις αδράνησε.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ  Σχολικός Εκφοβισμός: Διαδικτυακό πρόγραμμα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών

Η ένταση του φαινομένου της σχολικής βίας και του εκφοβισμού απαιτεί, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης συνεκτικές, οργανωμένες πολιτικές δράσεις ως αναπόσπαστο μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης πολιτικής σε σχέση με τη βία και τον εκφοβισμό στο σχολείο είναι σήμερα αναγκαιότητα. Αυτό προϋποθέτει καλή γνώση του αντικειμένου από όλους όσοι εμπλέκονται ενεργά στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Η πρόληψη της σχολικής βίας και του εκφοβισμού προϋποθέτει μεταξύ άλλων την καταγραφή, τη μελέτη, αλλά και την αντιμετώπιση των φαινομένων σε πρώιμο στάδιο, καθώς και την ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση ολόκληρης της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η σε βάθος κατανόηση ζητημάτων που άπτονται της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, η συντονισμένη διαχείριση των ζητημάτων αυτών μέσα από τη δημιουργία δικτύων σε εθνικό και τοπικό επίπεδο είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη στοχευμένων δράσεων.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΒΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ
Η δημόσια εκπαίδευση αποτελεί το βασικότερο θεμέλιο των σύγχρονων δημοκρατικών κοινωνιών. Στόχος του ΥΠ.Π.Ε.Θ. είναι ένα δημοκρατικό σχολείο, ένα σχολείο για όλα τα παιδιά, που να προάγει την ενεργό συμμετοχή όλων (μαθητών, εκπαιδευτικών, γονιών) και να καλλιεργεί εμπράκτως με τη λειτουργία του τις αξίες της συνεργατικότητας, της αλληλεγγύης, του αλληλοσεβασμού, τις ανθρωπιστικές αξίες της κοινότητας και της ομαδικής εργασίας.
Με στόχο μια δημοκρατική, ανθρωποκεντρική παιδεία που να σέβεται τα δικαιώματα όλων των παιδιών και με όραμα ένα δημοκρατικό σχολείο που να προάγει την ψυχική υγεία και τη σχολική επιτυχία, ένα σχολείο που να αποδέχεται τη διαφορετικότητα, να σέβεται την πολυπολιτισμικότητα και να στοχεύει στη διαπολιτισμική επικοινωνία, παρέχοντας ίσες ευκαιρίες σε όλους, προτείνουμε μια σειρά ενδεικτικών δράσεων για τη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης πολιτικής σε επίπεδο Σχολικής Μονάδας.
Βασική επιδίωξή μας είναι η Σχολική Μονάδα να έχει όλες τις δυνατότητες ώστε να διαπαιδαγωγήσει τους μαθητές για τους τρόπους με τους οποίους θα προστατεύουν αποτελεσματικά τον εαυτό τους από τις βίαιες συμπεριφορές των άλλων και θα συμμετέχουν στην αναζήτηση της ειρηνικής επίλυσης διαφορών και στην αποτροπή βίαιων συμπεριφορών που λαμβάνουν χώρα σε ποικίλα περιβάλλοντα της ζωής τους.

Στόχος του Σχολείου μας είναι η συνέργεια όλων όσων έχουν τη διοικητική και παιδαγωγική ευθύνη για τη λειτουργία του, η γόνιμη συνεργασία και η αποτελεσματικότητα στο πεδίο της πρόληψης, αλλά και της αντιμετώπισης των φαινομένων της βίας και του εκφοβισμού.
Στο πλαίσιο αυτό ο/η Διευθυντής/ντρια του Σχολείου και ο Σύλλογος των Διδασκόντων δίνουν το πλαίσιο εντός του οποίου μπορεί να κινείται η σχολική μονάδα.

Οι Διευθυντές/ντριες των Σχολείων μας και ο Σύλλογος των Διδασκόντων για την πρόληψη και αντιμετώπιση της Σχολικής Βίας/Εκφοβισμού μπορούν:

1. Να εξηγούν στους μαθητές την έννοια και το περιεχόμενο των Δικαιωμάτων του Παιδιού, έτσι ώστε να κατανοούν την αξία του σεβασμού στη ζωή τους. Να δίνουν έμφαση στην κατανόηση όλων των δικαιωμάτων και στην προσεκτική στάθμισή τους όταν αυτά συγκρούονται, ιδίως δε στα δικαιώματα του σεβασμού της προσωπικότητας, της ελεύθερης έκφρασης της γνώμης, εφόσον δεν προσβάλλει δικαιώματα άλλων, στο δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφή αθέμιτης διάκρισης (λόγω φύλου, καταγωγής, εμφάνισης, κοινωνικής προέλευσης κλπ) και βίας, στο δικαίωμα στην εκπαίδευση, στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων, στο δικαίωμα πρόσβασης στην ενημέρωση, κ.λπ.

2. Να αναπτύσσουν δράσεις που καλλιεργούν την ενσυναίσθηση και διευκολύνουν την προσέγγιση, συνεργασία και τη γεφύρωση τυχόν διαφορών μεταξύ των συνομηλίκων.

3. Να βοηθούν τους μαθητές στην επικοινωνία και στη συνδιαμόρφωση κανόνων, που να διέπουν τις σχέσεις τους και τρόπων επίλυσης συγκρούσεων και αντιμετώπισης επιθετικών-βίαιων συμπεριφορών.

4. Συνιστάται σε κάθε σχολείο να υιοθετείται ύστερα από δημοκρατική και ισότιμη διαβούλευση, με την ενεργή συμμετοχή εκπαιδευτικών και μαθητών, Σχολικός Κανονισμός, που να συνοψίζει και να εξειδικεύει τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς, τους τρόπους επίλυσης διαφορών και διαφύλαξης της εύρυθμης λειτουργίας του σχολείου. Η εκπόνηση του σχολικού κανονισμού με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων μερών είναι μια ιδιαίτερα «επίπονη» διαδικασία, αλλά εξαιρετικά σημαντική, διότι μέσω αυτής αναδεικνύονται τόσο η γενικότερη δυναμική του εκάστοτε σχολείου όσο και η προσέγγιση της σχολικής κοινότητας σε θέματα λειτουργικότητας και επιδίωξης καλών σχέσεων ανάμεσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Ο Σχολικός Κανονισμός μπορεί να ανατροφοδοτείται ύστερα από συζητήσεις, εφόσον προκύπτει η ανάγκη διευκρινίσεων ή τροποποίησης πρακτικών που ακολουθούνται στο σχολείο.

5. Στο σχολείο, προτείνεται στην κάθε τάξη, με ευθύνη του υπεύθυνου εκπαιδευτικού, να γίνεται στο ξεκίνημα της χρονιάς μια συζήτηση με τους μαθητές για τις βασικές αρχές που διέπουν τις σχέσεις τους, τους στόχους τους και τους τρόπους επίλυσης τυχόν διαφορών, διαφωνιών, εντάσεων, παρενοχλήσεων, κ.λπ. Από τη συζήτηση αυτή μπορεί να προκύπτει ένα «Συμβόλαιο Σχολικής Τάξης», που θα αναρτάται στον τοίχο, ώστε να γίνεται επίκληση αυτού, όποτε παρουσιάζεται κάποιο πρόβλημα. Σε τακτικά χρονικά διαστήματα (π.χ. μια φορά τη βδομάδα), οι μαθητές μπορούν να συζητούν με τον υπεύθυνο εκπαιδευτικό για την πορεία και εξέλιξη της τάξης ως ομάδας, των σχέσεων, των κοινών στόχων, κ.λπ.

6. Καθιερώνονται πρακτικές ανοικτών συζητήσεων, για θέματα που δημιουργούν προβληματισμό, στις οποίες ακούγονται και γίνονται σεβαστές οι απόψεις όλων των μερών και επιδιώκεται από κοινού η εξεύρεση λύσεων που ικανοποιεί το αίσθημα δικαίου. Αναθέτουμε, έπειτα από διάλογο, επεξήγηση και καθοδήγηση, ευθύνες και αρμοδιότητες στους μαθητές ώστε να συμβάλλουν με τη θέλησή τους στην τήρηση των συμφωνημένων κανόνων. Για το λόγο αυτό, ο Διευθυντής του σχολείου και οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί προτείνεται να συνεργάζονται συστηματικά με τους μαθητές προκειμένου να επιτυγχάνεται η βέλτιστη συνεργασία για την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και την κατανόηση από όλους τους μαθητές του συμφωνημένου πλαισίου συμπεριφοράς και αντιμετώπισης τυχόν συγκρούσεων ή εντάσεων.

7. Να δείχνουν πραγματικό ενδιαφέρον και εστιασμένη προσοχή σε όσα ζητήματα απασχολούν τους μαθητές τους.

8. Να αποφεύγουν να κατηγορούν ή να προσβάλλουν τους μαθητές που παραφέρονται, προτιμώντας να τους εξηγούν τις συνέπειες των βλαπτικών συμπεριφορών, τόσο για τους θύτες όσο και για τα θύματα, χωρίς την παρουσία τρίτων ατόμων.
9. Να είναι διαθέσιμοι για ατομική επικοινωνία, όταν κάποιοι μαθητές θέλουν να μοιραστούν μαζί τους ένα προβληματισμό τους, ένα περιστατικό ή ένα ζήτημα που τους απασχολεί, σε περιβάλλον που να προστατεύει την ιδιωτικότητα και το απόρρητο.

10. Να δεσμεύονται απέναντι στους μαθητές τους για την τήρηση εχεμύθειας, σχετικά με θέματα που τους εμπιστεύονται και να εξηγούν ότι οποιαδήποτε παρέμβαση για αποκατάσταση βλάβης, θα γίνεται μέσα από συνεργασία μαζί τους, επισημαίνοντας ότι βασικό κριτήριο αποτελεί η ψυχοσυναισθηματική και σωματική ακεραιότητα των ίδιων και άλλων άμεσα εμπλεκομένων.

11. Να διατηρούν διακριτική επικοινωνία και συνεργασία με τους γονείς των μαθητών, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους, όχι μόνο ως προς την μαθησιακή πρόοδό τους, αλλά και ως προς την γενικότερη ψυχοσυναισθηματική κατάσταση και εξέλιξή τους.
12. Να συνεργάζονται με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς για την τήρηση κοινών κανόνων, την καλλιέργεια θετικού κλίματος στο σχολείο και την ανατροφοδότησή τους, σχετικά με αποτελεσματικές μεθόδους επίλυσης συγκρούσεων και κρίσεων.

13. Να αξιοποιούν στο δυνατό βαθμό τις υπηρεσίες και τα προγράμματα των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, του ΥΠ.Π.Ε.Θ., του Ι.Ε.Π., των Κ.Ε.Σ.Υ. κλπ..

14. Να επιχειρούν την δικτύωση των σχολείων με τις υπηρεσίες και τους φορείς της τοπικής κοινωνίας και του Δήμου, που ασχολούνται με τα παιδιά, ώστε να μπορούν να αξιοποιήσουν τις υπηρεσίες τους τόσο προληπτικά όσο και όταν απαιτείται συνεργασία μαζί τους σε περιπτώσεις κρίσης.

15. Να αναζητούν στο διαδίκτυο, από αξιόπιστες πηγές αρμοδίων φορέων, χρήσιμο υλικό το οποίο μπορούν να χρησιμοποιούν (παρουσιάσεις, βίντεο, εκπαιδευτικές ασκήσεις, βιβλιογραφία, κλπ) τόσο για την επικοινωνία μεταξύ των εκπαιδευτικών σχετικά με τις ενέργειες πρόληψης που μπορούν να αναλάβουν, όσο και για την ευαισθητοποίηση και θετική ενεργοποίηση των μαθητών τους.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΒΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ
(ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ- ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ)

Σε επίπεδο διαχείρισης και αντιμετώπισης περιστατικών βίας είναι σημαντική η έγκαιρη διαπίστωση τους, ώστε να είναι δυνατή μια παιδαγωγική παρέμβαση και να αποτρέπεται η κλιμάκωση του φαινομένου.

1. Στο πλαίσιο αυτό, είναι απαραίτητο η σχολική μονάδα να διαμορφώνει από την αρχή της σχολικής χρονιάς, με τη συμβολή και σύμπραξη όλων των συμμετεχόντων (Σύλλογο Διδασκόντων, Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, μαθητές κ.λ.π.), ένα ορισμένο πλαίσιο διαχείρισης και αντιμετώπισης περιστατικών που άπτονται της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, το οποίο λαμβάνει υπόψη του τα χαρακτηριστικά της κάθε σχολικής μονάδας, καθώς επίσης και τις ανάγκες και τα όποια προβλήματα των μαθητών που φοιτούν σε αυτήν.
Θα πρέπει επίσης να είναι νομότυπο, ευέλικτο, να βασίζεται στις αρχές της παιδαγωγικής και να περιλαμβάνει τα Πρωτόκολλα Συνεργασίας του σχολείου με υποστηρικτικά δίκτυα φορέων και οργανώσεων.
Προς αυτή την κατεύθυνση και οι συνέπειες που περιγράφονται ότι επιβάλλονται σε εμπλεκόμενους μαθητές σε περιστατικά βίας και εκφοβισμού, θα πρέπει να έχουν παιδαγωγικό και όχι «τιμωρητικό» χαρακτήρα.
Οι επιβληθείσες κυρώσεις σε μαθητές δεν ανακοινώνονται δημόσια, για λόγους αποφυγής της διαπόμπευσης και της προσβολής της προσωπικότητας των μαθητών. Ανάλογα δε με τη βαρύτητα του περιστατικού, μπορεί να είναι αναγκαία μια συνολικότερη παρέμβαση σε επίπεδο τάξης, στο διάλειμμα ή σε όποια άλλη δράση – πεδίο της σχολική ζωής.

2. Γενικότερα, σε περιπτώσεις που συμπεριφορές μαθητών προβληματίζουν τους εκπαιδευτικούς, είναι απαραίτητο να ζητείται η συνδρομή καταρχήν των αρμοδίων Σ.Ε.Ε. – Κ.Ε.ΣΥ. και Σ.Ε.Ε. Ειδικής Αγωγής & Εκπαίδευσης.

3. Το Σχολείο συνεργάζεται και με τους Συντονιστές Δράσεων που βρίσκονται στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Π.Ε. και Δ.Ε. και ενημερώνουν αν πρόκειται για περιστατικά αυξημένης βαρύτητας.

4. Στόχος της συνεργασίας μεταξύ των δικτύων και της σχολικής κοινότητας, είναι ο σχεδιασμός και ανάπτυξη στοχευμένων δράσεων μέσα στη σχολική κοινότητα.
Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να επιδιώκεται, να ενθαρρύνεται και να διευκολύνεται η συνεργασία των σχολικών μονάδων με τα Κ.Ε.Σ.Υ, τις ψυχοκοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων, το Συνήγορο του παιδιού, την Ε.Ψ.Υ.Π.Ε., το Χαμόγελο του παιδιού, την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, τη Διεθνής Αμνηστία κ.λ.π.).

5. Στις περιπτώσεις όπου κρίνεται απαραίτητη η συνδρομή ψυχοκοινωνικής υπηρεσίας για την αντιμετώπιση προβλημάτων σε επίπεδο ανηλίκου (συναφή ψυχοσυναισθηματικά ζητήματα) ή/και οικογένειας (δυσλειτουργίες και συνοδές συμπεριφορές)
Γίνεται πρόταση στους γονείς για προσφυγή σε δημόσιες υπηρεσίες της κοινότητας.
Εφόσον δεν υπάρχει ανταπόκριση από τους γονείς, η πρόταση αυτή μπορεί να λάβει χαρακτήρα γραπτής σύστασης, με την υπενθύμιση του καθήκοντος των γονέων να συνεργάζονται με το σχολείο και κάθε αρμόδια υπηρεσία για το συμφέρον των παιδιών τους.
Αν το σχολείο διαπιστώσει ότι σοβαρά προβλήματα στην οικογένεια εμποδίζουν τη λήψη κατάλληλων μέτρων για την φροντίδα του μαθητή, μπορεί να ενημερώσει την εισαγγελία ανηλίκων, για την περαιτέρω διερεύνηση της πιθανότητας ο γονεϊκός ρόλος να ασκείται πλημμελώς και για την λήψη των αναγκαίων πρόσφορων μέτρων (Α.Κ. 1532).

6. Όταν μαθητής αναφέρει σε εκπαιδευτικό κατ’ ιδίαν, ενέργειες βίας ή απειλές σε βάρος του ή μεταξύ άλλων μαθητών,
ο περαιτέρω χειρισμός θα πρέπει να είναι προσεκτικός και με τρόπο που δεν θα εκθέτει τον αναφερόμενο ανήλικο.
Συνιστάται να συμφωνείται με τον μαθητή, που κάνει την καταγγελία, ο τρόπος παρέμβασης και να ακολουθεί κατ’ ιδίαν συνάντηση και με τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους μαθητές.
Ανάλογα με την βαρύτητα των ενεργειών, τα περιστατικά μπορεί να γίνουν αντικείμενο χειρισμού σε επίπεδο τάξης, σε επίπεδο Διεύθυνσης του σχολείου, σε επίπεδο Συντονιστή Εκπαιδευτικού Έργου (ΣΕΕ) ή Κ.Ε.Σ.Υ. ή και σε επίπεδο Συντονιστή Δράσεων της Περιφερειακής Δ/νσης Π.Ε. & Δ.Ε. Αττικής, όταν πρόκειται για περιστατικά αυξημένης έντασης, συχνότητας ή βαρύτητας.

7. Για περιστατικά που λαμβάνουν χώρα εκτός της σχολικής μονάδας, όπως στην είσοδο-έξοδο του σχολείου, σε δρόμους ή πλατείες ή/και στο διαδίκτυο, το σχολείο έχει δυνατότητα παρέμβασης,
εφόσον προκαλούνται προφανείς ανεπιθύμητες συνέπειες και στη σχολική ζωή και καθημερινότητα, όπως π.χ. απειλές, εκφοβισμός, στοχοποίηση μαθητών, κ.λπ.
Στις περιπτώσεις αυτές, εφόσον τα περιστατικά υποπίπτουν στην αντίληψη, ή/και τίθενται υπόψη των εκπαιδευτικών, οι ενέργειες τους είναι σκόπιμο να κατευθύνονται κυρίως στην συμφιλίωση, την αποτροπή επανάληψης των πράξεων που προξενούν δυσάρεστα συναισθήματα σε μαθητές, και την αποκατάσταση τυχόν βλάβης που έχει προκληθεί (π.χ. με ρητή έκφραση συγνώμης, κ.λπ).

8. Σε περιπτώσεις επιθετικών συμπεριφορών που εμπλέκουν ή/και επηρεάζουν σημαντικό αριθμό μαθητών, είναι σκόπιμο το σχολείο να λαμβάνει μέτρα πέρα από την διαχείριση του περιστατικού, για την εκτόνωση της έντασης που τυχόν δημιουργείται στο σχολείο, αλλά για τη σαφή εμπέδωση εκ μέρους των μαθητών των αρχών και αξιών, που οφείλει να προασπίζεται και να εφαρμόζει ολόκληρη η σχολική κοινότητα (όπως π.χ. η απαγόρευση της βίας και των ρατσιστικών συμπεριφορών). Τέτοιες ενέργειες μπορεί να είναι συζητήσεις, εργασίες, προβολές, κ.α.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ & ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ

ΠΗΓΗ:http://www.fresh-education.gr/%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%B7%CF%88%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/?fbclid=IwAR1d5ll39o-qKkmR56axyobBCZEFEAl3uQFQ3CCWzuqbwrW_B60QnNv0d88

Σχετικές δημοσιεύσεις

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: